Het was aan het strand dat ze hem leerde kennen. In een ideale omgeving van een warm vakantieland, Spanje. Zou hij ze weer zien?

Wil je dit verhaal van begin af aan lezen? http://www.xead.nl/een-zwoele-zomeravond

Op de camping!
Tijdens zijn wandeling terug naar de camping bedacht Mark zich dat hij eigenlijk wel even had kunnen vragen waar Belle moest werken. “Misschien was dat weer wat te snel en hopeloos”, dacht hij bij zichzelf. “Ik moet niet te hard van stapel lopen, want misschien wilde ze alleen maar gezellig kletsen. Maar toch voelde ik iets vanbinnen en de blik in haar ogen toen ze me aankeek was toch niet zomaar vriendschappelijk? Het was meer. Ik kreeg er kriebels van in mijn buik. Ze is leuk!” Met deze gedachten kwam Mark aan op de camping. Hier en daar zag hij wat bekenden die hij had ontmoet tijdens het stappen. “He Mark! Vanavond kroegentocht?”, riep er eentje. “Weet ik nog niet! Mijn vrienden zijn een dagje naar het pretpark!” “En jij dan?” “Lekker een dagje voor mezelf!” “Geniet er van!” “Doe ik!”

Onrust.
Terug aangekomen bij de tent hing Mark zijn handdoekje op aan de waslijn. Het was een rommelig maar gezellig sfeertje zo tussen de tenten. Overal hing kleding en voor de tenten stonden stoelen en tafels. Op de tafels stond nog vaat van de dag er voor en hier en daar nog wat flessen drank. Het rook naar de zilte lucht van de zee. Het was onrustig in het hoofd van Mark, en bij het aanschouwen van deze rommel werd het nog onrustiger. “Ik ga opruimen” besloot hij. Hij pakte een vuilniszak en schoof alles van tafel, ging met een doekje over het meubilair en ging tevreden zitten met een koud glas cola uit de koelbox. Hij keek op zijn horloge en zag dat het pas drie uur in de middag was. Wat moest hij nou toch heel de middag gaan doen tot zijn vrienden terug kwamen? Zijn gedachten kon hij maar niet tot rust krijgen. Zijn ervaringen met Belle die ochtend bleven door zijn hoofd spoken.

Charmant gezelschap.
Terwijl hij daar zo zat met zijn colaatje scheen de zon op zijn gebruinde huid. Hij genoot van de warmte die de zon hem gaf. Het brandde een beetje, maar dat vond hij niet erg. “He Mark!” klonk het van opzij. Een groep meiden, die in een tent naast die van Mark kampeerden, kwam aangelopen van het strand. “Ben je hier maar alleen?” en Mark vertelde opnieuw zijn plannen van vandaag. “Ga je met ons even winkelen? We gaan gezellig de boulevard op met de meiden. Mark glimlachte even en voelde zich gevleid om met dit “charmant gezelschap” lekker over de boulevard te paraderen. Hij had, in de week dat hij daar was, een leuk contact opgebouwd met deze dames en hij besloot om met ze mee te gaan.

Oeps!
Samen met vier jonge meiden ging Mark op pad. Twee van hen gingen bij hem in de arm lopen. Mark voelde zich wel op zijn gemak zo tussen de meiden. Hij kreeg alle aandacht. Het lag op zijn tong om te vertellen wat hem die ochtend was overkomen toen ze moesten wachten voor de spoorwegovergang. De meiden zwaaiden uitbundig naar de aankomende trein en de machinist, die deze aandacht natuurlijk geweldig vond, toeterde flink. Wat een lol hadden ze samen en ook Mark lachte plezierig mee. Even later liep het vijftal over de boulevard, Mark in het midden, op een rij. In de verte zag Mark het stokbrood al boven de gevel hangen van de bakkerij. “Belle” dacht hij bij zichzelf. Hij was haar even vergeten door alle vrouwelijke aandacht die hij had gekregen. “Heb jij eigenlijk een vriendin?” vroeg een van de meiden. Alsof ze in de gaten had dat hij aan Belle zat te denken. “Nee, nog niet”, zei Mark. “Nog niet? Heb je iemand leren kennen dan? Vertel eens?” “Ja, vertel eens!” riepen de andere meiden geïnteresseerd. “Nou, toen ik vanmorgen op het strand was….” en Mark vertelde zijn spannende ervaring die hij die ochtend op het strand had gehad. “Spannend Mark!” was de reactie. “Waar woont ze dan?” “Boven die bakkerij daar.” En hij wees naar het stokbrood boven de gevel. Op dat moment kwam juist Belle naar buiten gelopen. Mark schrok. “Is ze dat?” vroeg een van de meiden. “Ja, dat is ze.” “He Belle!”, riep de blondine die bij Mark in de arm liep.

Jaloers?
Mark schrok zich wezenloos. “Niet doen!” zei hij, maar het was al te laat. Belle keek om en zag het zooitje ongeregeld aan komen lopen. Haar oog viel direct op Mark, maar ze liep door. “Zou ze jaloers zijn? Zou haar vader met haar gepraat hebben? Misschien had ik beter niet de bakkerij binnen kunnen lopen en vindt ze me nu te brutaal. Of ik had niet met deze meiden op stap moeten gaan. Wat ben ik dom geweest.” De meiden keken Mark aan en zagen aan de blik in zijn ogen dat hij het echt niet leuk vond. “Wat is er Mark?” “Sorry dat ik dat zei.” , zei de blondine. “Geeft niet” zei Mark, maar zijn gezicht zei wat anders. Mark liet de armen los en versnelde zijn pas in de richting waar Belle was weggelopen. Hij wilde haar zien. Op dat moment kwam Belle de hoek om lopen. Ze droeg twee zware tassen met boodschappen. “Ga ze gauw helpen!” zei een van de meiden. “Dat vindt ze vast leuk. Wij wachten hier wel even langs het strand.” Giechelend lieten de meiden Mark achter en keken met spanning wat er ging gebeuren.

Wat een schatje.
Mark kwam dichterbij en Belle keek hem aan. Dezelfde verlegen glimlach verscheen op haar gezicht. Alle onzekerheden die Mark bezaten verdwenen van zijn gezicht en maakten plaats voor eenzelfde brede glimlach. “Ze vindt me nog leuk!” dacht Mark. Belle liep naar binnen en toen Mark bijna bij de winkel was kwam ze weer met lege handen naar buiten gelopen. Ze keek Mark aan en zei: “Ik moet nog meer halen.” “Zal ik je helpen?” zei Mark. “Wat lief van je, graag!” En Mark liep naast haar naar de auto die om de hoek stond. Haar moeder stond bij de auto en sprak dezelfde norse “diaz!” uit die Mark die ochtend van Belle’s vader hoorde. “Diaz!” zei Mark, en Belle zei wat in het Spaans, waar Mark niets van verstond. De reactie van moeder was anders. Ze keek Mark met een glimlach aan en zei: “Ah! Guapo chico!” Mark wist totaal niet wat ze bedoelde en lachte maar terug. Belle keek hem verlegen aan en zei: “Ze vind je een knappe jongen.” Mark werd nu verlegen en keek de moeder van Belle aan met een glimlach op zijn gezicht. Hij pakte twee zware tassen met boodschappen aan en liep naast Belle naar de winkel. “Wat ben je toch een schatje!” hoorde hij roepen vanaf de rand van de boulevard. Even was hij vergeten dat die meiden daar nog zaten. “Wie zijn dat?”, vroeg Belle. “Oh dat zijn een paar meiden die naast me kamperen. Ze vroegen of ik even mee ging winkelen.”

Hand in hand.
“Pap!” zei Belle toen ze binnenkwam. Haar vader keek op en herkende de Hollandse jongen die hij die ochtend had gezien. “Je hebt ze gevonden!”, zei hij. “Jazeker!”, zei Mark blij. “Vind je het goed als ik vanmiddag met Mark mee ga?” Hij keek Mark aan met een glimlach en zei: “Veel plezier jongens!” Belle keek Mark blij aan en pakte zijn hand. “Kom dan gaan we!”

Nog steeds benieuwd hoe dit verder gaat? Maak me gek!

Lees hier het vervolg: http://www.xead.nl/een-zwoele-zomeravond-zou-hij-haar-durven-kussen