Wat een schatje he, die Belle? Wat is ze lief, dat ze het shirt dat Mark droeg, om haar kussen deed. Wat moet het moeilijk zijn voor Mark, die zich eindelijk openstelde voor een nieuwe relatie, om nu eenzaam achter te blijven in Spanje, onder de mensen.

Wil je dit verhaal van begin af aan lezen? http://www.xead.nl/een-zwoele-zomeravond

Buikpijn.
Doodmoe en leeg van alles wat hem was overkomen, probeerde Mark te gaan slapen. Op de camping was er al wat beweging van mensen die al weer wakker waren en opstonden. De zin die nog steeds door zijn hoofd spookte was: “Zou ze me komen opzoeken in Eindhoven?” Tegelijkertijd probeerde hij het gezicht van Belle voor zich te halen. “Wat is ze mooi. Wat heeft ze een lieve glimlach.”, en toch “Wat doet het pijn, dat het zo heeft moeten lopen vandaag. Waar zou ze nu zijn? Zou ze al in Nederland zijn? Ik mis haar.” Met die laatste hersenspinsels in zijn hoofd en met opgetrokken knieën van de buikpijn, viel Mark uitgeput in slaap.

Dromen.
Die nacht, of beter gezegd ochtend, werd Mark bezocht door vele nachtmerries. Hij lag badend in het zweet op zijn luchtbed. Niet alleen de warmte van de Spaanse zon, die op zijn tent scheen, maar ook de emoties die in zijn slaap loskwamen, zorgden er voor dat Mark kleddernat van het zweten wakker werd. Hij keek versuft om zich heen en met een donkere blik fronste hij met zijn wenkbrauwen. “Waar ben ik in godsnaam? Wat is er allemaal gebeurt? Wat een vreselijke hoofdpijn!” Voor zich zag Mark een fles water staan. Even dacht hij terug aan het eerste moment dat hij Belle ontmoette. De zon die recht in zijn gezicht scheen, en plaats maakte voor de schaduw van het meisje dat hem die dag het hoofd op hol had gebracht. Wat een heerlijke gedachte!

Op de camping!
Met zijn hoofd vol verwarring en een flinke dosis hoofdpijn stond Mark op. Hij sloeg de flap van de ingang van zijn tent naar buiten en strekte zich uit. Vanuit de opening van zijn tent keek hij het drukke campingstraatje in. “Wat een bende hier! Overal waslijnen, rommel op de tafels. Handdoeken die hingen te drogen over de stoelen!”, dacht Mark. De hoofdpijn werkte hier niet aan mee en Mark twijfelde of hij niet terug in bed kroop. Het was de warmte die hem tegenhield om deze depressieve keuze te maken. Met tegenzin verzette hij zijn voeten om de beurt voor elkaar. “Dit noemen ze lopen”, dacht hij sarcastisch. Opnieuw keek hij om zich heen. Het was verlaten rondom de tenten. Waarschijnlijk waren zijn vrienden al vertrokken richting het strand.

Heerlijk!
Nog steeds suf van alle narigheid besloot Mark een flinke douche te nemen. Hij zocht zijn toiletartikelen bij elkaar en een schone zwembroek. Zijn handdoek sloeg hij om zijn nek en hij liep in de richting van het sanitairblok op de camping. “Het lijkt wel Nederland hier!”, bedacht hij zich. “Ik ben in Spanje op vakantie en ik sta op een camping vol met Nederlanders. Het is te zot voor woorden! Het lijkt maar om twee dingen te gaan en dat is zuipen en van bil gaan!” Even later kwam Mark aan bij de douches. Er hing een heerlijke lucht van Oleanders die in de border langs het sanitairblok stonden geplant. Wat we in Nederland kennen als Oleander is maar een klein nietig struikje voorbij de Oleanders die in Spanje groeien. Het zijn heuse struiken vol met kleurige geurige bloemen. “Heerlijk!”, dacht Mark, terwijl hij onder de douche stapte. Alle negativiteit liet hij van zich af wassen door het zoute water uit de douche. Duf stond hij even voor zich uit te staren en hij genoot van het warme water dat over zijn hoofd naar zijn schouders stroomde, onderweg naar beneden waar het uiteindelijk in het putje verdween.

Maat!
Mark droogde amper af, want daar had hij eigenlijk geen zin in. Nog nat van de douche liep hij naar buiten, de warme Spaanse zon in. Binnen enkele ogenblikken merkte Mark dat hij droog werd. Dat beviel hem wel. Voor het eerst genoot hij weer, sinds het vertrek bij Belle, van de Spaanse rust. “Maat!”, hoorde hij roepen. Mark keek in de richting waar het geluid vandaan kwam en zag Henri lopen. “Ga je mee naar de boulevard? We mistten je al bij de tent! Je lag te slapen als een os man!” Mark reageerde nonchalant met “Da is goed! Even mijn spullen naar de tent brengen!” “Gezellig man! We gaan een ijsje eten en daarna zien we wel wat we gaan doen.”

Herinnering.
Een ijsje eten, dat bracht ook weer een herinnering met zich mee aan Belle. Langzaamaan begon Mark zich steeds meer te beseffen, dat wat hij met Belle had, niet zomaar kapot kon gaan. “Ze heeft gewoon even een vervelende situatie. Ze zal me echt wel opzoeken! Ze gaat tenslotte in Eindhoven studeren en ze zei ook dat het niet aan mij lag! Ik moet me niet zo druk maken.” Henri, die even met Mark was meegelopen keek zijn vriend aan en glimlachte. “Ga je mee?” Mark glimlachte terug en zei: “Ja ik kom met je mee. Dat jullie een ijsje gaan eten, doet me denken aan die middag met Belle. Ik heb met haar ook een ijsje gegeten aan de boulevard. Nu ik daar over nadenk besef ik me dat ze me niet zomaar zal laten vallen. Ze zal me toch wel opzoeken?” “Die komt jou echt wel opzoeken! Die meid is hartstikke gek op jou man! Al zou je willen dat ze je niet meer zou zien. Dat laat ze echt niet gebeuren! Kom op, we gaan even lekker relaxen!”, zei Henri.

Terrasje.
Op het terrasje was het een dolle boel. De hele club, ook de meiden van een paar dagen geleden, zat op het terras ijs te eten. Hier en daar ontstond ook een kleine romance dankzij de bijna perfecte entourage die de sfeer van een Spaans terras met een Spaanse zon met zich mee brengt. Mark glimlachte als hij het zag gebeuren en had er vrede mee dat hij nu de laatste paar dagen zich bij de keuze van Belle moest neerleggen. “Ik zie het wel wat er gaat gebeuren.”, had hij gezegd toen een van de meiden hem vroeg naar Belle. Natuurlijk was het verhaal over de lunch bij de bakkerij al snel in de rondte gegaan. Mark stoorde zich er eigenlijk niet zo aan en genoot van de gezelligheid en het lekkere ijs dat hem aan zijn nieuwe liefde deed denken.

Héhé, het buikpijn gevoel begint bij mij een beetje te verdwijnen! Ik krijg er weer een beetje vertrouwen in dat ze elkaar weer zullen vinden, jullie?

Volgende keer maar weer.....http://www.xead.nl/een-zwoele-zomeravond-een-dolle-zomeravond

Word fan