Je bent zomaar een stukje geheugen kwijt

 

                                      

Dit is al lang geleden gebeurt, maar het zit me nog steeds dwars.
Het enigste wat je kan herinneren zijn wat losse stukjes van een puzzel die ik maar niet compleet krijg.
Sommige stukjes.. herinner ik die?
of denk ik die te weten omdat het zo vaker ging?
en sommige stukjes weet ik dan weer omdat ze me zijn verteld.

Elk weekend bleef ik bij mijn vriend slapen,
zo ook dat weekend.
Vrijdagavond wezen stappen, ik denk dat het gezellig was, want dat was eigelijk wel elk weekend het geval.
Ik weet dat we het hebben gehad over verloven,
en dat we zaterdag naar mijn huis zouden rijden en mijn ouders het nieuws gingen vertellen.
Het huisj boompje beestje idee.
Dat is alles wat ik weet, herinner.. een heel klein stukje maar.
Kan me wel weer het ontbijt herinneren, want ik werd wakker gemaakt met een heel mooi liedje van Freddy Fender.
Maar weet ik ook nog hoe we op de motor stapte, en weg reden.
Tenminste.. dat denk ik nog te weten
Hoe ik hem zoals gewoonlijk vastpakte, mijn armen om zijn middel.
herinnering of een gewoonte?                                    

Hallo.. weet je waar je bent?
Ja, in het ziekenhuis, geen idee hoe ik dat eigenlijk wist.
Wat is je naam? mijn naam.. die ik dus noemde. (hier voor het gemak: CC )
Koud, ik heb het zo koud..
Ik kreeg een extra deken.
Waar is mijn vriend?
Daar gaan we het later over hebben, we gaan eerst jou eens even helpen.
Weg was ik, zwart gat.

CC
Kan je ons vertellen waar je pijn hebt?
pijn? ik heb geen pijn, "koud heb ik het wel" zei ik klappertandend.
Weer een extra deken erbij, hielp niet veel, voelde me overal trillen en bibberen.
In shock noemen ze dat.
Waar is ....?
We gaan eerst jou armen in het gips zetten, en je schouder terug in de kom.
Ik ging door de grond, wat een pijn deed dat, dwars door de verdoving heen.
Zwart gat.

Zware armen, ohw.. zit gips omheen.. waarom?
CC, we hebben je armen in het gips gedaan, beide polsen gebroken,
en niet schrikken, zitten ook pinnen in.
waar is??.. daar hebben we het straks nog wel over antwoorde de verpleegster.
We gaan nu je gezicht schoonmaken, als het pijn doet, dan zeg je het maar.
Zwart gat.

Mijn ogen gaan weer open, zie mijn vader en moeder, huilend..
Hoi, niet huilen mam, het valt alemaal wel mee.
Wist gelukkig zelf niet hoe ernstig het wel was.
Zware ogen, maar ik wilde niet slapen, wilde met mijn ouders praten,
Mam? waar is??.. rust eerst maar even uit, probeer wat te slapen.
Zwart gat.

Drie dagen verder, een groot gat in mijn geheugen.
CC, wakker worden, ben je wakker?
Ik keek, en zag een witte jas, een dokter denk ik.
Je ouders komen dadelijk, dus ik wilde eerst even met je praten.
Oke, antwoorde ik, is goed.
Wilde wat omhoog komen, pijnlijke steken in borst/ribben en mijn buik.
Blijf rustig liggen.. je hebt veel hechtingen over je buik heen.
Maar je ouders komen zo, en hebben geen goed nieuws.
Ze komen terug van een begravenis, van ...

Ik kan me niet herinneren wat er verder gezegd, gedaan is.
Later kwam mijn schoonmoeder? ook langs, een aai over mn wang,
heel zacht en teder, een kus, een traan, en ze ging weg.

De politie kwam ook nog langs, of ik kon vertellen wat er was gebeurd.
Nee, kan ik niet, ik weet niks..
later bleek dat we zijn aangereden door een auto, die "ons" niet heeft gezien.
Beide een flinke salto hebben gemaakt, waar ... aan zijn verwondingen in de ambulance aan is overleden.

Zwart gat

Geem herinnering aan dat weekend.
Geen herinneringen aan een begravenis.
geen herinneringen aan een afscheid.
Vele nachten gedroomd dat het niet waar was
Vele nachten gedroomd dat ik hem zomaar in ene keer ergens zag.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.