Wereldoorlog een, de Kerstgedachte: 'vrede op aarde', wordt gevierd met een mythische voetbalwedstrijd.

 

      EEN VOETBALMYTHE VERBREEKT DE WAANZIN VAN DE EERSTE WERELDOORLOG!
 

INLEIDING

 

Er waren al meer dan 100.000 militairen gesneuveld door bommen en granaten, kogels en ongedierte, ijzige regen en modder. De Duitsers bevochten de Britten, Fransen en Belgen. Ze lagen in loopgraven ongeveer 200 meter van elkaar vandaan. Soms gaven stompzinnige generaals bevelen om het niemandsland over te steken om terreinwist te maken…maar dat leverde alleen maar doden op. Het front lag tussen Belgie en de Zwitserse grens. Bij Verdun en Ieper waren de meeste doden gevallen.

 

ZINGEN

                                                               Britse en Duitse soldaten

Maar op Kerstavond begonnen de Duitsers die tegenover een groep Engelsen lag een lied te zingen, in de klare nacht hoorden ze Oh Tannenbaum en zetten kerstbomen met kaarsjes neer en de Engelse antwoorden met Silent Night. De Duitsers namen het initiatief en stuurden een jonge dappere soldaat ,die een beetje Engels sprak, halverwege niemandsland. Hoewel wantrouwig, het kon een list zijn, stuurden de Engelsen een soldaat naar de Duitser. De Duitser zegt: ‘No fight tomorrow we’ll sing and play football together on nowhere land’. De generaals hadden hun bedenkingen en dreigden wegens verraad hun eigen mensen neer te schieten.

MEDEMENSELIJKHEID

Maar mede door het zingen had men had de sfeer van medemenselijkheid gevoeld en dat gevoel was sterker dan neergeschoten te worden wegens desertie. S ‘morgens werd er al weer luidkeels ‘Old lang Syne’ gezongen en de Duitsers namen Schnaps en bier mee en de Britten Scotch whiskey. Men ontdekte dat men met gewone mensen te maken had en niet met barbaren en monsters. Voor de oorlog waren de soldaten geïndoctrineerd om ze vechtlustig te maken.

IMPROVISEREN

Men had soms geen bal maar men improviseerde met een opgevulde hoed of zak. Scheidsrechters had men niet nodig, de sfeer was kameraadschappelijk. Hoewel een dominee Jolly die rol op zich nam. Doelen werden van de stokken van brancards gemaakt. Op buitenspel werd niet gelet en als het veld erg groot was, speelde men niet elf tegen elf, maar soms 100 tegen 100. Het ging er altijd fair aan toe maar een schouderduw mocht en toen een Schot tegen de grond kwakte was de mythe dat Schotten onder hun kilt niets aan hadden bevestigd. De Tommy’s tegen de Fritzen werden de wedstrijden genoemd.
Er brak soms wel muiterij uit als de soldaten niet mochten voetballen maar oorlog moeten blijven voeren.

NIET OVERAL

Sommige commandanten voelden de sfeer niet aan en vochten door op 500 meter van het voetballen terwijl de manschappen uiteraard liever voetbalden. De Tommy’s tegen de Fritzen werden de wedstrijden genoemd. Toch werd van de situatie ook misbruik gemaakt in de vorm van spionage en beschieting met artillerie. Onder invloed van de politiek en de generaals werd het mythische wonder van de Kerst verscheurd.
Men pleegde toch verzet door niet op de tegenstander te schieten maar in de lucht. Maar een Engelse generaal verbood vriendelijke betrekkingen met de vijand en het moest weer ’business as usual’ zijn, want de vechtlust moest weer op hoog peil worden gebracht. Hij wilde ook rapporten over officieren en onderdelen die aan de vriendschappelijke betrekkingen hadden mee gedaan, zij zouden disciplinair gestraft worden door de krijgsraad.

VIER JAAR ZOU DE OORLOG DUREN VAN 1914 TOT 1918
In die 4 jaar tijd, zijn 9 miljoen militairen gesneuveld en 20 miljoen zwaar verminkt geraakt.

WONDER

De ontmoeting tussen Fritz en Tommy, het zingen, eten en drinken samen maar vooral het voetballen was een klein wonder van empathie onder de meest gruwelijke omstandigheden.

Bronnen:

Stanley Weintraub

Google

Ruud Paauw

                            

                                                 

                                                         Monument WO Een

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.