iedereen wilt een graag een vader hebben die om je geeft. Die klaar voor je staat. Ook die onvoorwaardelijk van je houd. Maar niet iedere vader doet dat.

Wat is een vader?

In mijn ogen is een vader niet  iemand die zijn zaad loodst en het daarbij laat. De titel vader moet je verdienen. Je moet onvoorwaardelijk van je kind houden en koesteren. Je moet haar groot brengen en er voor haar zijn in mooie maar ook moeilijke tijden.

Mijn verhaal:

Mijn moeder ging scheiden toen ik 3 was en mijn broertje 1,5. Ik kan me dus niks van de scheiding herinneren. De eerste paar gingen eigenlijk naar mijn idee wel aardig. Ik ging om de 14 dagen een weekend naar mijn biologische vader. En in de grote vakantie 3 weken. Mijn moeder hertrouwd, ik was toen 6 jaar. Mijn stiefvader is een geweldige man ( Ik zal later meer over mijn stiefvader schrijven). Mijn biologische vader kreeg ook een nieuwe vriendin. En vanaf toen begonnen de problemen. Als wij kwamen had mijn stiefmoeder altijd hoofdpijn en daardoor kon en mocht niks. Ja haar kinderen mochten wel alles. Wij moesten buiten spelen en mochten niet binnen komen maar haar kinderen wel. Ik was de oudste en mocht ook gelijk voor oppas spelen. Dus ik paste op mijn 8ste al voor 3 kleinere kinderen. Ook kon ik volgens hun makkelijk een deel van het huishouden doen. Dus daar gingen mijn weekeind Daarnaast als we speelgoed kregen werd dat gelijk kapot gemaakt door de haar kinderen. En dan nog niet gesproken over de honden drollen en plas op onze slaapkamer. Het bed was ook niet echt fris ik lag regelmatig in de koek kruimels ( en die waren echt niet van mij). Ook sliep mijn broertje gewoon in zijn kleren en douche hoefde niet. Het leven daar was totaal niet zoals ik bij mijn moeder was gewend. Maar in het begin denk je 'het zal allemaal wel zo horen'. Maar langzamerhand vond ik het niet leuk meer om te gaan. En dat heb ik bij mijn moeder aangekaart. Zij heeft het nog een tijdje aangekeken en daarna aan de bel getrokken. Zeker toen ze er achter kwam dat mijn biologische vader een country feestje had en dat ik daar in een bus die op de parkeerplaats stond kon slapen.

Het verhaal achter de schermen:

Weet je als je zo jong bent denk je vaak dat het normaal is. Maar als je wat ouder wordt vallen veel puzzel stukjes op de juiste plaats. Want ik kwam er achter dat mijn biologische vader gokverslaafde was. Ik hoorde verhalen van mijn moeder die ze nooit eerder had verteld want ze gunde mij mijn echte vader.  Maar ook zij kon aan alles zien dat het niet goed ging met mij. Op school ging het niet echt lekker en thuis waren we ook niet echt te genieten. Maar mijn moeder heeft de kinderbescherming in de arm genomen. Na een niet al te lange tijd kwam er een vrouw die met mij en mijn broertje wilden praten. Mijn broertje kon niet echt goed praten want hij was vrij jong. Ik was toen 10 en mijn broertje 8 jaar. Dus heb ik 2 uur gepraat over wat er allemaal mis was daar. Niet veel later kwam het bericht dat we niet meer naar hem toe hoefde. Natuurlijk hebben ze ook met mijn moeder gepraat en met mijn biologische vader. Een tijd later kregen we alle papieren en wat bleek mijn biologische vader was uit de ouderlijke macht gezet. En wat stond er op de papieren. Psychische en lichamelijke verwaarlozing. Dus Mishandeling. Langzamerhand ging het steeds beter met mij. Mijn school resultaten gingen als een speer omhoog. Ik voelde me ook lekker.

En wat daarna:
Telkens als ik hem zag dan kwam ik in een dip. Mijn school resultaten leden er gelijk onder. Hij heeft in  er niks aan gedaan om ons terug te krijgen. Hij heeft nooit een kaart of brief gestuurd. Ook een bellen heeft hij nooit gedaan. Zeker nu ik zelf kinderen heb snap ik niet dat je je kinderen zo kan behandelen. Het is toch geweldig om kinderen te hebben en hun alles te geven wat je kan geven. Voor mij is hij geen vader en daarom benoem ik hem ook tot biologische vader want meer is hij echt niet.

Wordt vervolg.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.