Niet verwacht maar toch een nieuwe update nog een keer vanuit het ziekenhuis.

Een vervolg op mijn ziekenhuissoap

deel 1 leve mijn laptop en deel 2 waar ben ik nu toch weer beland deel 3 stelletje galbakken Ik zei in deel 3 al dat ik bang was dat het nog niet klaar was en dat klopt, we emmeren maar door.

 

 

Niks, nakkus, nada

Ik had zo'n mooi stuk en nu is het helemaal weg gewist. Alle letters, plaatjes weg. Ja ik weet het eerst in Word en dan knippen en plakken. Maar het stond al online en ik moest 1 letter toevoegen en vervolgens was alles weg. Ik twijfel heb ik zin in opnieuw het hele verhaal te vertellen. Ik was mijn gal aan het spugen over het hele ziekenhuisgebeuren van me maar bij mij werkt het vaak zo. Ik schrijf het op, van me af en ben het kwijt.  Wat ik eigenlijk in mijn verhaal aan het vertellen was dat ik de afgelopen tijd verschrikkelijk heen en weer ben gestuurd van allerlei front-offices (zo noemen ze dat toch) ik kwam niet door de selectie om te kunnen spreken met de back-office.  Nu lig ik na twee weken nog steeds op mijn back. Goh mijn vorige verhaal was toch echt leuker en beter. Ik had me zowaar eens gewaagd aan een dialoog.

4.00 Met de spoedeisende hulp. Ik kom pas uit het ziekenhuis, ik ben pas ziek geweest, Kennen jullie dat liedje

De kat van Ome Willem

De kop van de kat is jarig en de pootjes vieren feest, Het staartje kan niet meedoen want dat is pas ziek geweest. Hij komt pas uit het ziekenhuis want het had zo'n last van zijn keel en al dat dansen en dat springen werd hem veel te veel.

Waar was?

Ik kom net uit het ziekenhuis en ik heb opnieuw zo'n ontzettende pijn in mijn buik. De pijnstillers helpen niet meer. Mevrouw wilt u met de huisartsenpost bellen!. Ik heb juist dit nummer gekregen zodat ik jullie rechtstreeks kon bellen. Mevrouw u moet toch echt eerst de huisartsenpost bellen.

Met de huisartsenpost. Ik kom net uit het ziekenhuis en ik heb opnieuw zo'n ontzettende pijn in mijn buik. De pijnstillers helpen niet meer. Mevrouw heeft u koorts. Nee heb ik niet. Neemt u dan nog maar een pijnstiller en heeft u morgenochtend nog pijn neemt u dan contact op met u huisarts.

Ongeveer 9.00 Met de polikliniek van de Maag, lever, darm arts. Ik kom net uit het ziekenhuis en ik heb opnieuw zo'n ontzettende pijn in mijn buik. De pijnstillers helpen niet meer. Mevrouw ik kan u hier niet verder helpen. IK HEB DIT NUMMER ONTVANGEN TOEN IK UIT HET ZIEKENHUIS WERD ONTSLAGEN OMDAT IK DIRECT CONTACT MOEST ZOEKEN ALS IK PIJN OF KOORTS KREEG.  Wacht u even mevrouw. Ja ik ben er weer. Als u pijn heeft mag u naar de spoedeisende hulp gaan na een verwijzing van de huisarts.

Met de assistente van de huisarts: Ik kom net uit het ziekenhuis en ik heb opnieuw zo'n ontzettende pijn in mijn buik. De pijnstillers helpen niet meer. Mijn temperatuur begint hier op te lopen. Of het van een ontsteking komt of van opwinding inmiddels kan ik niet meer aangeven. Mevrouw als u net uit het ziekenhuis komt dan bent u daar nog onder behandeling. U moet terugbellen naar de polikliniek.

Papa kom je me nu halen, ik wil naar de spoedeisende hulp en ze krijgen me er niet meer weg!

Wat een circus

Spoedeisende hulp

Ik kom net uit het ziekenhuis en ik heb opnieuw zo'n ontzettende pijn in mijn buik. De pijnstillers helpen niet meer. Ik kom hier zonder verwijzing maar ik ben het spuugzat. Wij komen zo bij u mevrouw.  Na vijf minuten kwam er een verpleegster die me zag rood en rillend van de koorts meenam en opnam. Na een echo en getapt bloed  was het eindelijk duidelijk, De dokter zei dat helaas de ontsteking ons had ingehaald, op dat moment was ik slechts in staat tot een cynisch lachje.

Om vijf uur ’s-avonds werd ik met spoed geholpen aan een op knappen staande galblaas.  De anesthesist melde haar dat ik inmiddels 39.5 graden koorts had, zelf kreeg ik het al de hele dag niet meer helemaal mee.

De volgende dag vertelde ze me dat de galblaas haar in haar handen knapte, er 30 stenen uit rolde waarvan er één verdween in mijn lichaam. Dat het een grote rotzooi in mijn buik was.
 

NU

Nu maandag lig ik nog steeds in het ziekenhuis aan de antibiotica. Ontstekingen en misschien een reststeen te bevechten. Morgen een nieuwe echo op zoek naar een mankement in mijn buik of niet.
Luister naar je eigen lichaam zeggen we altijd tegen elkaar. Maar vervolgens is het zaak dat je een dokter naar je krijgt te luisteren. Ik ben teveel kastjes en muurtjes tegengekomen om uiteindelijk mijn neus te stoten en mijn grens te bereiken. Mijn eigen pad gemaakt maar voor mijn gevoel aan de te late kant. Kom voor jezelf op! Ze zeggen wel eens  de patiënten worden steeds mondiger maar dat zal ook wel moeten!
 

© kikafonie

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.