In mijn jeugd hadden wij een poes die we Jokepiet hadden genoemd, een combinatie van de naam van 2 buurkinderen. Ik beschrijf haar pikante en treurige verhaal van haar leven.
DE PIKANTE EN TREURIGE AVONTUREN VAN MIJN KAT JOKEPIET!
Toen ik een jaar of 4 was begon ik steeds meer te beseffen dat we een poes hadden. In het voorjaar konden we niet slapen want het was bronstijd voor de poezen en katers en de geluiden die we hoorden waren een mix van vechtende, grauwende, klagende en orgastische genoegens. Het hield niet op de hele nacht lang en ik sliep aan de tuinkant en onze tuin hadden ze uitverkoren tot actie terrein.
JOKEPIET
Jokepiet
Wij hadden een poes met de curieuze naam Jokepiet. De naam was ontstaan omdat we een buurmeisje hadden die Joke heette en de buurjongen aan de andere kant heette , U raadt het al, Piet. Om ze beide niet teleur te stellen. Werd de naam een contaminatie: ‘JokePiet’ .
JOKEPIET THE QUEEN OF THE CATS
Jokepiet was de Queen of all the cats, de koningin, ze was de mooiste, wit, zwart, rood gevlekte lapjespoes. Van een exquise schoonheid waar alle katers om vochten. Ik kon vanuit mijn raam zien wat er gebeurde en kreeg zo mijn eerste seksuele voorlichting. De winnende katers hadden kapotte ogen en bloedende wonden over het hele lijf, maar dat belette ze niet om op Jokepiet te duiken en the Queen, liet het zich afwisselend grommend en spinnend welgevallen. Omdat er elke nacht een andere winnaar was, deed ze niet aan monogamie. Toch hadden zwarte katten haar voorkeur, dat konden we later zien bij de bevalling.
DARWIN EN HET RECHT VAN DE STERKSTE

Darwinistisch hield ze het op het recht van de sterkste. Polygamie had haar voorkeur. Ze genoot elke nacht opnieuw van een andere overwinnaar. Een met bloed besmeurde kater die ze welwillend toestond haar te bevruchten. Zelfs mijn ouders die aan de voorkant sliepen werden er midden in wakker door gehouden. Maar mijn vader zei:’ je kunt de natuur niet tegen houden’. Buren probeerden dat wel en smeten met emmers water, maar de katten trokken er zich niets van aan.
MASLOW’S PYRAMIDE AAN BEHOEFTES

Blijkbaar had de humaan psycholoog Maslow [ vooral bekend van zijn piramide aan behoeftes ] gelijk dat eerst de meest primaire behoeftes, die bovenaan stonden, moeten worden bevredigd. Voor de katten in het vroege voorjaar was dat de procreatie, het in stand houden van de soort.
ZOMER
Gelukkig kwam er plotseling een einde aan al die katten orgies. Maar de resultaten waren onstuimig voor de poezen, maar minder voor ons. Ik vond het heerlijk om naar de bevalling van Jokepiet te kijken, soms had ze wel zeven of acht jongen. Maar ook de katten van de buren scoorden hoog…onze Garden of Eden, die met zonde was besmeurd, bleek zeer vruchtbare grond te bevatten althans voor katten, want helaas ik bleef enig kind. Misschien hadden ze ook de tuin een smoeten proberen...maar mijn moeder riep altijd:''denk om de bure, denk om de buren'! Maar onze paradijselijke tuin was een voedingsbodem voor uitzonderlijke procreatie en in stand houding van de soort.
OUDE NYLON GEVULD MET STENEN
Mijn ouders waren er niet blij mee. Waar moesten ze al die lieve geboortes met stijf dichtte ogen late. Bij de moeder natuurlijk zei ik want die was er de hele dag gelukzalig likkend en spinnend mee bezig. Nu kan Jokepiet alle uitwerpselen nog schoon likken maar over een maandje lopen hier jongen door het huis die allemaal poepen en piesen! In de schuur had ik een hele grote kist ontdekt en stopte er een oude deken in. Een doos waar ik stro in legde werd de poepdoos. Zo moest het toch kunnen. Maar mijn vader was meedogenloos hij had een oude nylon van mijn moeder gepakt en er een paar grote stenen in gedaan. Ik schreeuwde moord en brand.’ Nee pappa dat mag je niet doen.
JE GAAT ZE VERMOORDEN!

Je gaat ze vermoorden’!!!. Onvermurwbaar schoof hij een voor een de blinde poesjes in de nylon. Ze lagen op de stenen en ik hoorde zacht, gesmoord, klagende geluiden. Ik begon te huilen, toen ik zag dat hij een knoop maakte. Ga je met me mee….neeee!!! Ik was zo boos en verdrietig. Toch won mijn nieuwsgierigheid het en ik liep met hem mee naar de sloot voor ons huis. Zonder scrupules of medelijden wierp hij de hele zaak in het water. Hij vertelde mij: ‘mijn vader was een Friese boer en hij heeft het ook altijd zo opgelost’.
TROOST
Ik rende naar huis, Jokepiet liep zoekend, klagelijk, piepend door het huis, ik nam haar in mijn armen om elkaar te troosten. Langzaam legden we ons bij de situatie neer. Een jaar later werden alle kattenrituelen herhaald.
JOKEPIET DE OUDE QUEEN WORDT 25 JAAR
Zo ging het nog een aantal jaren door, tot de sterilisatie op gang kwam en Jokepiet ontkwam er niet aan. Nooit meer Queen of all the cats. Zij negeerde avances en ze werd seksueel genegeerd door haar vorige aanbidders die wel televisie met haar keken. Ze werd wel de beroemdste kat der katten want 20 jaar later stond er een foto met een kort artikel van haar op de voorpagina van de Telegraaf, de oudste kat van Nederland Jokepiet is 25 jaar geworden, was de kop! Ze stierf datzelfde jaar vredig R.I.P.

Laat een reactie achter
guivanho schreef op 07 Apr 2011 om 14:41
Mooi verhaal. Doet me denken aan het verhaal van Kees van Kooten over zijn hond.
verbijsterend62 schreef op 07 Apr 2011 om 15:24
Schattig verhaal! En dat Jokepiet 25 jaar werd, ongelooflijk! In mijn jeugd hadden we een rode kater die altijd 's nachts met andere katten vocht.... op het dak! En ja vreselijk van die jonge katjes, zoiets blijft je atlijd bij
Marvisje schreef op 07 Apr 2011 om 16:41
Ja, zo ging dat toen in die tijd, bij ons thuis was het niet anders. Wij hadden Moortje, die zeer vruchtbaar door het leven ging en zorgde voor veel nageslacht, maar ook die kwamen niet verder dan de schuur waarin ze werden geboren en de jute zak met stenen waar mijn vader ze in meenam.
Mooie poes trouwens, die JokePiet, ik heb iets met lapjespoezen. Heb er zelf twee gehad, Demi en Fenne, maar die zijn niet zo oud geworden.
Airmistress schreef op 07 Apr 2011 om 18:46
Leuk verhaal. Vind ook dat het niet kan om dieren vermoorden.
madamex schreef op 07 Apr 2011 om 19:14
Gelezen............... idd wel zielig hoor....... heb de advertenties aangeklikt dan kun je weer wat verdienen...................kun je in therapie om je jeugdtrauma's verwerken ........... goeie titel voor de volgende misschien ?!
Lautje schreef op 07 Apr 2011 om 20:11
Goed artikel hoor! Ook leuke foto's erbij met die lieve katjes
tiegemboy schreef op 07 Apr 2011 om 20:34
keileuk artikel! Hou enorm veel van poezen! leuke foto's
Ruud schreef op 07 Apr 2011 om 20:45
Een zielig verhaal...de jonge katjes moeten dood :-(. Helaas was dit toendertijd de werkelijkheid. Goed geschreven.
agnes schreef op 07 Apr 2011 om 21:18
Wij hebben nu drie keer een nest gehad en zoals beschreven hebben we nu oma moeder en dochter in huis. Van mij mogen ze net zo oud worden als Jokepiet. Ik heb allerlei dieren dood zien gaan maar ik spuit alleen een wesp dood. Ik ben een watje...
Ed-Naab schreef op 07 Apr 2011 om 21:24
Leuk geschreven verhaal. Wij hebben ook een kater en geen last van jonkies. Wel gelijk laten sterreliseren om anderen niet met een nest jonkies op te zadelen....
frangipane schreef op 07 Apr 2011 om 22:14
Mooi verhaal, en goed taalgebruik!
Erg triest van die jonkies, ik zou het zelf nooit over mijn hart krijgen...maar ja aan de andere kant, op den duur zit je met een cohorte katten... wat ook niet bepaald leefbaar is. Tja de oplossing die ik zou kiezen is weggeven aan mensen ofzo :).
Heb je die laatste foto zelf gemaakt? Die vind ik erg leuk!
JurjenB schreef op 07 Apr 2011 om 22:43
Leuk maar wel droevig verhaal. Erg van die kleine katjes, niet echt een diervriendelijke oplossing! Maar er zijn vast meer mensen die dat tegenwoordig nog steeds zo 'oplossen'. Trouwens goed dat je eigen foto's hebt gebruikt, dat zie je hier niet vaak!
rinajansen schreef op 08 Apr 2011 om 06:51
Super mooi verhaal weer met erg leuke foto's. Ik heb vroeger 1 x een katje gered van de dood die stond hetzelfde te wachten.
cc schreef op 08 Apr 2011 om 07:58
heel mooi, en ook triest :(
Maar zoals ik hierboven ook lees,jammer genoeg gebruikelijk, zelfs nu nog
deborah015 schreef op 08 Apr 2011 om 11:52
Ahh kei lieve foto;s mijn vriend heeft ook 2 katten een rood/oranje met wit kleur vacht en een zwart met bruin en witte kleur vacht ik zelf heb 2 franse buldog honden ik zal er een keer een verhaal er van maken en op xead zetten. maar dit is een mooi verhaal goed geschreven
Aicha1968 schreef op 16 Apr 2011 om 08:57
Ik ben echt een kattenfreak, vond het ook erg om te lezen wat het lot van de kittens was. Helaas ging dat vroeger zo. Wel weer een goed verhaal.
sandrina schreef op 26 Apr 2011 om 14:02
mooi verhaal, al is het stukje van verdrinking luguber, maar vrees dat het niet alleen van in jou jeugd iets is, denk dat het de dag van vandaag nog steeds gebeurt... sterilisatie kost geld, voor sommige nog steeds een reden om het zo op te lossen... jammer, want die kat moet elke keer door een rouw-proces... niet wetende wat er gebeurd is...
Riettian schreef op 11 Sep 2011 om 01:44
Je vergeet je katten nooit. Ik heb vele katten gehad, maar ze hebben allemaal bijzondere herinneringen achtergelaten.
Lid sinds 1 jaar
7941 reacties geplaatst
8787 artikelen beoordeeld
179 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Taco-Veldstra beveelt aan
- Het Gravensteen: de mooiste middeleeuwse burcht der Lage Landen.
- De schuldhulpverlening in Nederland is ziek; deel 2
- Super lekker recept: Kip om van te smullen
- Wippen of gewipt worden Een inspannende ontspanning
- Nonnie leest voor uit eigen werk, nou ja, tot de bel gaat dan...
- Waarom hebben ze haar toch Doornroosje genoemd?
- Jubileum...honderdste artikel. Een mooi verhaal voor iedereen.









Mereltje schreef op 07 Apr 2011 om 14:41
Weer goed geschreven, maar zielig (snik,snik) voor die kleine katjes, dan vind ik sterilisatie toch een beter oplossing.