Omdat gewaarschuwd wordt voor extreme gladheid, verhuist de training verplicht even naar binnen. De crosstrainer wordt van stal gehaald, de laptop erbij gepakt en een film afgespeeld.

18 December 2011.

Het is zondag en op de radio worden we weer gewaarschuwd voor gladheid, het heeft weer eens gehageld en er zijn al de nodige ongelukken gebeurd. En dat terwijl ik juist vandaag van plan was om buiten een intervaltraining te gaan doen. Daar gaan de plannen. Het is niet anders, het is winter en er zullen nog wel meer tegenvallers zijn voor wat het weer betreft en ik kan niet alleen maar sporten als het mooi weer is, dus besluit ik de crosstrainer maar eens van stal te halen. Dan ga ik wel binnen trainen.

Onze crosstrainer schijnt 'niet zo maar de eerste de beste te zijn', en dat is te merken. Na een minuut of 2 heb je al het gevoel alsof je al 15 minuten aan het rennen bent. Maar toch is de crosstrainer eigenlijk niet echt mijn ding. Ik vind het lekker om buiten te rennen, om onderweg te zijn, om het landschap te zien veranderen, om 'dingen te ontdekken', om vooruit te gaan.
De crosstrainer is zo saai.

Geestelijk sterker dan lichamelijk

Maar goed, zoals gezegd, na een paar minuten merk je al behoorlijk dat je bezig bent en ik ken mezelf, ik ben geestelijk sterker dan lichamelijk, met het risico dat ik blessures krijg en daarvoor is de crosstrainer dan wel weer goed, je traint flink, maar dan zonder het 'harde contact' met het asfalt wat je buiten weer wel hebt. En zonder het risico aangereden te worden, uit te glijden of te struikelen over heen of ander.

Dus ja, ik zie de voordelen van het binnen trainen op een crosstrainer, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat die training saai moet zijn, dus voordat ik ook maar 1 stap op het apparaat zet, richt ik de logeerkamer in als een (zeer primitieve) bioscoop. Ik zet een film op de laptop, zet de laptop in de boekenkast met de crosstrainer ervoor en hijs me in wat sportkleding. Lichtgevend hesje en lampjes zijn uiteraard niet nodig, sterker nog, hoe minder ik opval, hoe beter, wat mij betreft. Nu alleen nog even de koptelefoon in de laptop zodat ik lekker op kan gaan in de film. Zo, dat is meer dan voldoende.

Als je nu stopt...

De film blijkt erg tegen te vallen, maar om nu te stoppen om een nieuwe op de laptop te zetten is ook niet handig, de film dus maar even uitzitten.
Net als de training, ik zweet me echt een ongeluk en meerdere keren komt het in me op om 'even te stoppen'. Daarop komen de wijze woorden van mijn ega in mijn gedachten terug 'als je op het punt staat om te stoppen en je gaat dan toch nog even door, dán ben je pas aan het trainen. Wat je tot dan toe gedaan hebt, is op basisconditie, nú ga je pas echt trainen'... Nou oké, nog eventjes dan.

Na de zoveelste geestelijke zet in mijn rug vind ik het mooi geweest. Ik zet de film uit. Ik blijk 45 minuten gekeken te hebben naar een tegenvallende film. Hardlopend zou ik waarschijnlijk iets van 9 kilometer afgelegd hebben. Volgens het apparaat heb ik echter maar 6,58 kilometer afgelegd. Hmm, nou, dan rekent hij toch iets anders want zo afgepeigerd als ik nu ben, zou ik nooit zijn geweest na 6,5 km in 45 minuten. Nou ja, gaat ook niet om de afstand, het gaat om de training en ik voel dat die weer goed is geweest.

De film mag dan tegengevallen zijn, de training was weer super.

Goedendag,
mijn verhalen staan vrijwel allemaal in het teken van de Roparun, een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam wat als hoofddoel heeft om geld in te zamelen voor mensen met kanker.
Met mijn verhalen laat ik anderen weten hoe het gaat met mijn voorbereidingen en alles wat daarbij komt kijken.
De Xpoints die ik opgebouwd heb aan de start, worden allemaal gedoneerd aan de Roparun.
Ik vind het leuk als je mijn stukjes leest, maar nog leuker als je reageert. Als je nog geen lid bent van Xead, kan je helaas niet reageren.
Lid worden is echter simpel, dat kan via deze link.
Als je dat doet kan je reageren, als je daarnaast binnen 2 weken zelf een artikel schrijft dat gepost wordt, dan levert dat extra xpoints op en steun je zelf dus ook de mensen met kanker!
Lees en schrijf je mee?!

1e artikel
vorige | volgende