Mijn terugblik vanaf mijn geboorte tot heden. Allerlei ervaringen van vroeger tot de dag van vandaag. Het is een soort biografie over negatieve en positieve ervaring die ik beleefd heb en die bij eventuele lotgenoten een herkenning kunnen geven.

Vandaag start ik met mijn verhaal en begin bij het kijken naar een fotoalbum en bekijk wat ik daar in zie. De eerste foto is van een kleine baby liggend op een soort kussen.Op de afbeelding staan haar vader, haar moeder en haar oudste broertje. Ik zie een beeldig lief klein kindje met pikzwarte haartjes en denk, God wat zal de toekomst haar brengen, zal zij gelukkig worden, wat zal zij allemaal mee gaan maken. Zo lief en zo rustig ligt zij daar veilig bij haar vader,moeder en broertje. Een kindje dat geboren is een paar jaar na de 2e wereldoorlog en in een land wat aan het opbouwen was.

 

De eerste paar jaren van haar leven is eigenlijk zoals een kleintje dat wenst. Volgens haar moeder was zij als peuterje lief, vrolijk, zelfs een beetje brutaal, want zij ging langs de buurtjes en vroeg dan op een olijke manier om een snoepje. Het meiske had prachtige licht-donkerblonde haartjes, halflang met krulletjes en een mooie witte strik en zag er echt tevreden uit met haar bestaan.

 

Af en toe ging zij samen met haar broertjes frisse lucht opdoen bij haar oma op de boerderij. Volgens het verhaal van haar moeder kon zij echter niet zo goed tegen de grote ruimte en was meer op haar gemak bij haar oom en tante die daar in de buurt in een arbeidershuisje woonden met een besloten binnenplaatsje en als zij daar een poosje verbleef dan knapte zijweer op.

Later toen zij wat groterder was gegroeid ging zij weer  logeren bij de familie op de boerderij. Leuk maar toch wel eng als de paarden of de koeien op de hof liepen, zij waren zo groot en ook een plasje doen op de w.c., een soort houten poepbak, dat zich bevond in de stal waar de varkens ook waren, wel in een aparte ruimte hoor maar toch heel dichtbij, dat vond zij ook heel erg eng, die varkens waren ook heel erg groot en die maakten veel lawaai als er iemand binnenkwam, maar het was wel leuk als er biggetjes waren. Jaren later werd een apart w.c.- hok naast de grote schuur gemaakt en dus was er geen last meer van de grote beesten, behalve wanneer de paarden en koeien op de hof aan het grazen waren, dat bleef voor haar een crime en ze hield het dan zo lang mogelijk op.

 

Leuk vond zij het als de bakker langskwam met van die grote ronde platte broden, waarvan haar oma tegen haar buik een groot plak(snee) brood afsneed en daarop bruine(gele) basterdsuiker met boter deed en dat smaakte heerlijk. Wat ook heerlijk was een stukje gedroogde worst waar haar vader ook verzot op was of een plak boerenham die je nu kunt vergelijken met de smaak van Serano-ham. Af en toe meestal op zondag in de zomer kwam er een ijskarretje langs en dan kregen de kinderen weleens een heerlijk hoorntje met zelfgemaakte romige vanilleijs. Oh. oh. wat was het toch meestal een mooie tijd als ze daaraan terugdenkt.

Haar oma was een bijzonder pittige oma. Zij was vlak voordat de oorlog voorbij  was al weduwe geworden en had de zorg over 8 opgroeiende kinderen. Zij heeft geleefd in de tijd dat er nog geen electra noch gas was en deed de was op de hand in een grote ketel die met hout gestookt werd en met speciale zeep en een wasbord werd de kleding schoongeschrobd en daarna gespoeld en te bleken gelegd of opgehangen in de wind om te drogen. Haar oma kon ook lekker koken, bijvoorbeeld kip met appelmoes en gebakken aardappelen en haar rijstepudding met saffraan en gele basterdsuiker erop gestrooid, oh. die was niet te versmaden, heerlijk... Haar oma was voor de duvel niet bang en eens toen een taxichauffeur haar probeerde uit te buiten door via een omweg naar de plaats van bestemming te rijden en zo meer geld dacht te verdienen, liet zij op duidelijke wijze weten dat zij daar niet van gediend was en dat hij haar niet moest beduvelen ook al was zij oud en kwam zij van het platteland uit het zuiden van ons land. Haar oma hield niet van onrechtvaardigheid en liet zich beslist niet het kaas van het brood af eten.

Zo nu weer terug naar het meiske waarover dit verhaal gaat, ze was weer wat ouder geworden en ging haar tanden wisselen en ze kreeg een bril, want zij had een lui oog en de krulletjes waren helaas uit haar haar verdwenen. Het leek wel een heel ander kind geworden, de onbezorgde kleuterjaren waren voorbij leek het wel.Ze had nu twee broertjes en kreeg er een zusje bij. Midden in de betreffende nacht dat het zusje geboren werd schrok zij wakker en hoorde een kindje huilen, ze kroop uit haar bed en ging in de keuken kijken of daar een kindje lag, maar zij werd terug naar haar bed gestuurd door haar oom, die tijdelijk bij hun inwoonde. Later vroeg in de ochtend mochten de kinderen hun nieuwe zusje bekijken. Het huis waarin zij woonden was nu wel erg klein geworden en daarom gingen ze verhuizen naar een groter huis in een andere wijk van de stad. Dat betekende voor haar en haar broertjes een andere school, andere clubs en moest zij van de zwemles af die ze al een tijdje volgde.

Een nieuw avontuur in een nieuwe omgeving waar zij nu met zijn zessen woonden begon.

                                                             Wordt vervolgd

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.