Opnieuw geïnspireerd door meerdere schrijvers op XEAD. Mona deed al een voorspelling, Cisca bedankt je hebt me heerlijk laten dromen.

Mijn stoute droom

http://www.xead.nl/seks-op-het-werk

Een pikant verhaal verscheen er vandaag. Ik las het heel vroeg mijn hersens werkte nog traag. Maar ik was snel wakker, in lichaam en geest. Zou dit echt zijn geweest?
Was het een droom of een wens, nou ben ik ook maar een mens. Dus er kwamen bij mij ook dromen naar boven, naar het oppervlak. Voelde me net weer een tijdje mak.

Ik las over meer spetters, van andere spetters. Het is een wonderbaarlijke wereld hier, maar het interesseert me geen zier. Ik dacht he ik ga ook eens dromen, kijken wat er dan uit mijn vingers gaat komen.

 

September

Al tijden kijk ik er naar uit, mijn droom die klinkt zo luidt. Een feest zoals er in tijden niet is geweest.

Een prachtig bal, die ik beleven zal. Mijn prinsessenjurk mag uit de kast, ik hoop dat deze nog past.

Hoge hakken, zal ik die ook gaan pakken? Dat is niet echt mijn ding, toch liever swingen op blote voeten, waarom die nou weer opgesloten moeten? De beslissing valt, ik ga als mezelf en hoop dat dat ook knalt.  De jurk weer terug gehangen, kan zo ook wel iemand vangen. De koffer dicht gedaan en ik zie mezelf in de spiegel staan. Daar gaan we dan, eindelijk tot uitvoering dit mooie plan.

Er wordt getoeterd voor de deur, ach ik weet het al wie, het is die grote zeur. Laat hem even wachten daar op straat, ik sta over 5 minuten wel paraat. Lachend doe ik de deur open, hij komt net aangelopen. Waar blijf je nou, ik sta hier al 5 minuten in de kou. Ja zo praten wij al jaren, met bijbehorende grappige gebaren. Wij weten wat we tegen elkaar kunnen zeggen en hoe we dit bedoelen, wij weten ook precies wat we voor elkaar voelen.

We halen nog iemand op, dit weekend word helemaal TOP. Met ons drietjes in de auto gaan we van start, niet te langzaam niet te hard.

 De locatie komt in zicht, in mijn hoofd vormt zich een gedicht. Wie zal er zijn, wie zal er wezen. Hoe ziet die er uit en wie mag dat wezen. Best wel spannend nu om iedereen echt te zien, maskers af gezichten getoond.

Maar wat een hartelijkheid, ik heb nu al geen spijt. Het voelt als bekende het voelt als vrienden, die elkaar soms nodig hadden en elkaar verdienden.

Maar waar is hij nu? Ik zie hem nog niet! Ik zoek iemand speciaal! Zijn woorden raakten mij, diep van binnen. Zal ik ontvlammen of zal ik me bezinnen.

Ik zie een gezicht mij nog niet bekend, maar ik moet bekennen het staat mij wel aan. Ik ga voor hem staan. Geef een hand en met nu nog mijn volle verstand........... zeg ik, hallo ik ben Kika.............wie ben jij?

Ik wist het, hij hoefde zijn naam niet te zeggen, ik wist al wie hij was! Maar nu weet ik het zeker dat ik hem goed las.

Tijdens de wedstrijd voor schrijftalent, dwaal ik telkens af. Mijn ogen zoeken waar ben je nou? Ik kan hem niet zien, maar voel ogen prikken. Mijn rug rilt ervan. Kan niet wachten op het dansen, kan niet wachten op het echte 'Bal'. Mijn blote voeten zweven, wil zo graag in je armen kleven.

Onze ogen ontmoeten elkaar opnieuw, ik laat ze niet meer los. De dansvloer is te klein, hier kunnen wij nu even niet zijn. De terrasdeuren staan open, en ik kijk je aan en blijf hopen. Een knikje van begrip, een klein kort gebaar. Wij ontmoeten elkaar buiten wij ontmoeten elkaar daar.

Mijn lippen vinden de jouwe, dit zal me nooit berouwen. Hoe heerlijk, hoe zacht, hoe fijn, ik sta in vuur en vlam het doet bijna pijn. De duinen zo dichtbij, voel me hier zo vrij. Tussen al die vrienden hier met jou, weet je wat ik doen wil nou. Ik pak je hand, even weg dat verstand. Neem je mee in de duinen, met blote voeten op het zand.

We zoeken een duinpan, een kleine beschutting en laten ons helemaal gaan. Ik wist niet dat zo iets moois kon bestaan. De kou die deert ons niet en niemand die ons hier ziet. Hier droomde ik al tijden van, dit was ik met jou van plan. Heerlijke handen strelend over elkaar, ik neem verder niets meer gewaar. ogen branden in de mijne, mijn mond beroerd de zijne....................................................................................

.......................................................................................................................................................................................

 

Stiekem sluipen we weer naar binnen, terugdenkend hoe we elkaar beminnen. We genieten van de rest, onze ogen steeds kruizend. Rode konen op ons gezicht, ach zeg ik steeds dat komt van het licht.

 Vul verder zelf maar stukjes in.......en een naam, haha ik heb er geen zien staan.

Snappen jullie  waarom ik graag naar de Banjaert wil gaan?

 

Ik moet opnieuw denken aan het nummer van Chris the Burgh, A woman's heart is filled with passion, prachtig nummer en zo waar.

http://www.youtube.com/watch?v=fZUs5ltgqZI

tja één blik op dit hoofd................en ik krijg stoute dromen!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.