Verschillende berichten kreeg ik binnen, moest me er even op bezinnen. Personen die mij schrijven dat ze twijfelen om te blijven.
Hoe ver ga je door met stimuleren en motiveren
Wat is het belangrijkste het doel of de middelen? Wat is het belangrijkst de belevenis of de winst? Kan je accepteren dat je de eindstreep haalt maar niet als eerste?
Stel je de volgende sport eens voor
Tien personen moeten samen 100 kilometer lopen.
Degene die als laatste over de streep komt telt als tijd.
Kom je niet allemaal aan zal je niet in het klassement staan
Het team is samengesteld uit
Sprinters
Marathonlopers
Wandelaars
Aan het begin gaan ze allemaal in hun eigen tempo van start
De sprinter, sprint een stukje
De Marathonloper gaat in een gecalculeerd tempo beginnen
De Wandelaar gaat van start
De Marthonloper haalt de sprinter in
De sprinter rust uit voor de volgende sprint
De wandelaar rust rustig uit
De wandelaar haalt de Marathonloper in
De marathonloper had slecht 1 marathon ingecalculeerd
De sprinter, sprint steeds minder, teveel sprintjes achter elkaar
De sprinter valt stil, hij kan niet meer
De Marthonloper ziet hem staan maar is ook moe
De Wandelaar loopt rustig naar ze toe
De Marthonloper kan in wandeltempo door
De Wandelaar bepaald nog steeds zijn eigen tempo
De sprinter moet worden geholpen
Kan je de sprinter nog helpen door hem te motiveren
Of zijn we al te laat
Aan het begin was het zo wie zo niet gelukt
Als je zegt tegen een sprinter we gaan rustig wandelen, kan hij zich hier niet rustig bij neerleggen, hij voelt dat zijn voeten willen gaan
Als je zegt tegen een marathonloper we gaan rustig wandelen, zal hij erover denken, maar vertrouwen op zijn eigen calculatie
Tegen een Wandelaar hoef je niets te zeggen die komt er wel.
Op het moment dat de sprinter het punt heeft bereikt dat zijn voeten niet meer kunnen gaan, dan staat hij open
Open voor raad en advies om toch de eindstreep te halen.
De marathonloper zal halverwege zien dat zijn calculatie fout was en deze bijstellen
De Wandelaar in al zijn kracht geen overbodige energie verspilt kan de sprinter dragen.
Hij kan hem op dit moment motiveren, stimuleren om even uit te rusten en vervolgens weer verder te gaan
Op met zijn allen naar het einddoel
Ik was een sprinter, inmiddels aangehaakt bij de wandelaars
Ik ken een marathonloper die opnieuw een berekening mag maken
Aan het einde zijn we allemaal wandelaars en halen de eindstreep
Lees eens het boek van Stephen King - De marathon ik heb er ook een artikel over geschreven.
http://www.xead.nl/stephen-king---de-marathon
Op de tocht onstaan echte vriendschappen maar iedereen laat uiteindelijk het leven, maar wanneer. Hoe ver kom je? Dat is een vraag. Wil je je laten helpen? Nog een vraag. Voelt de winnaar zich een winaar of uiteindelijk toch ook een verliezer. Een prachtig boek om over sport om eens over na te denken. Ik hoop dat ik jullie heb gewezen op een heel bijzonder verhaal.
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
© kikafonie
Delen
Laat een reactie achter
-0
spiritlady schreef op 17 May 2011 om 16:28
wat een geweldige mooie vergelijking en zo waar, tja wat zal ik nou zijn een sprinter ? een marathon loper ? of gewoon die wandelaar? ga me er even over buigen hihi
-0
Niekje1971 schreef op 17 May 2011 om 16:41
Wauw, ik ben er even stil van Kika...en ik besef dat ik altijd een hardloper ben geweest, maar door verschillende omstandigheden gedwongen een wandelaar ben geworden en dat bevalt me eerlijk gezegd erg goed!
-0
verbijsterend62 schreef op 17 May 2011 om 19:02
Hele mooie vergelijking, de complimenten! Wandelen is erg fijn...
-0
Kirsti schreef op 18 May 2011 om 00:05
Dat vraag ik mezelf ook wel eens af Ruud, waar komt het toch allemaal vandaan?
-0
beep schreef op 18 May 2011 om 22:47
ik zit sinds begin dit jaar bij een hardloopgroep..dus dan ga je iedere week wat extra (100) meters opbouwen en minder en kortere pauzes inlassen. Dat hele proces is heel leerzaam, iedere keer verleg je grenzen en soms kom je jezelf genadeloos tegen.
als in het leven zelf.
Jouw verhaal vind ik ook zo'n mooie metafoor.., Ik denk dat je een voorkeur hebt voor een bepaalde snelheid en afstand maar om het leven goed door te komen zul je ook af en toe moeten wandelen, sprinten of een lange termijn planning moeten maken..
vraagje: mag ik dit aan mijn trainer laten lezen? ik weet zeker dat hij dit fantastisch vind..
-0
Kirsti schreef op 18 May 2011 om 23:04
Beep natuurlijk mag je dit laten lezen, dat je het wilt maakt mij weer trots. De voorkeuren voor snelheid ja haha dat is een goede. Heb me tijdelijk bij wandelaars aangesloten maar uiteindelijk zal ik wel weer gaan sprinten. Ik zie me nog in bepaalde dingen wel sprinten kijk maar eens hoef vaak ik publiceer (haha)
Lid sinds 2 jaar
6523 reacties geplaatst
6341 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- (^&^$%$@# Tourette *&^%#%$$@
- Voorbestemd voor elkaar.
- Tourette, stoornis met een gouden randje.
- Ik word gek van die vent! Paranoïde!
- Het zal je maar overkomen
- Gewoon geen zin !
- De aarde draait, en morgen weer
Taco-Veldstra schreef op 17 May 2011 om 15:06
Leuk hoor die vergelijking... mooi geschreven Duim taco