Dit heb ik geschreven om mee te doen aan een wedstrijd voor een kinderboek. De hele bus werd volgestopt met onze kampeerspullen en we gingen op weg. Onderweg zongen we het hoogste lied, je weet wel van dat potje met vet.....

Mijn avontuur tijdens een schoolkamp.

Nog één nachtje

Nog één nachtje slapen en dan is het zover, we gaan op kampeer vakantie.
Het is de afsluiting van de lagere school, dus de hele klas gaat mee. Ik zit nog niet zo lang op deze school. En ik wilde helemaal niet verhuizen naar het platteland, maar toch kan ik niet ontkennen dat ik het op deze school wel naar mijn zin heb.
Op de eerste dag had ik al vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Misschien dat dit is gekomen doordat ik uit de grote stad kwam, en anders gekleed ging dan deze dorpskinderen.
Dus in deze kampeer vakantie had ik reuze zin.

Met de bus

De hele bus werd volgestopt met onze kampeerspullen en we gingen op weg. Onderweg zongen we het hoogste lied, je weet wel van dat potje met vet.
Op onze bestemming aangekomen, en nadat de tenten waren opgezet, met hulp van de begeleiders, gingen we het dorp verkennen. We waren in Havelte, dit ligt in Drenthe.
Toen we terug kwamen hadden we even tijd voor ons zelf. Na het avondeten gingen we een dropping doen in het bos.

De dropping

Ik had met mijn beste vriendin Baukje afgesproken om onder onze kleren, erg donkere kleren aan te doen. Baukje vroeg me waarom. Maar ik zei dat ze dat vanavond wel hoorde.
Op de avond, het was al stikdonker, werden we naar het midden van het grote bos gebracht. Hier werden we de auto’s uitgezet. We gingen onze weg zoeken in dat grote bos met onze zaklantaarns. Nou ik kan je wel vertellen dat we allemaal even doodstil waren. Wat schijnt dat eng heen en weer via de bomen.
In groepjes van vier gingen we op pad. Welke kant moeten we op hoorde ik om me heen vragen.
Ook ik had geen idee.
Ik bleef express een beetje achter met Baukje en nog twee meisjes. Ik gaf Baukje een por met andere woorden, trek je kleren uit. Ze deed het en ik ook.
In no time waren we helemaal in het zwart gekleed, en de ander twee meisjes draaiden zich om, om te kijken waar we bleven. Ze schrokken zich rot. En zetten het op een rennen, op naar de rest, waar ze zich bij aansloten.
Baukje en ik begonnen te rennen schuin van hun weg, om later van voren hun te kunnen laten schrikken. Dit kostte nogal wat moeite want wij moesten van het pad af, en dwars door de bomen onze weg zoeken. Zonder zaklantaarn natuurlijk.
Onder de blauwe plekken kwamen we te zitten. Maar toen we ons doel bereikten, verstopten we ons achter een paar hele dikke bomen.
En in de verte hoorden we de groep aankomen, de lantaarns schenen spookachtig door het bos. Baukje werd er wat bang van. Ik niet. We wisten immers dat het onze klasgenoten waren.
Toen ze dichterbij kwamen gingen we zachte rare geluiden maken,geluiden  van dieren. De hele groep bleef stil staan. Wij nog een keer een wolf nadoen. En op dat moment dat ze die wolf hoorden, begonnen ze allemaal hard te gillen; Er zit hier een wolf, en renden hard weg.
We konden haast ons lachen niet inhouden, toen ze verder weg waren, proestten we het uit van het lachen. We riepen hun nog maar door hun gepraat met elkaar hoorden ze ons niet meer.
Wij bleven zitten op onze plek, wetende dat ze daar toch weer langs moesten.
En toen ze terug kwamen lopen, kwamen wij te voorschijn en zeiden in koor; Geintje.
Schijnbaar waren ze echt erg bang en hevig geschrokken, want ze keken ons verbaasde aan. En zeiden; We dachten dat we een wolf hoorden.
Ze waren blij ons te zien. Ze mistten ons al. Maar dit waren geen geintjes vonden ze. Bij sommige kinderen kon je de angst van hun gezicht aflezen, en hadden in hun broek gepist.
Baukje en ik hebben aan de dropping het meeste plezier beleefd.

Straf

Bij onze terugkomst op de camping hadden ze al aan de leiding verteld, wat Baukje en ik hadden gedaan.
De leiding was erg boos op ons, en zeiden dat we voor straf de hele week de afwas moesten doen van het avond eten.

© Vlindertje73

Reageren?