Na alle donkere en eenzame artikelen hier op xead de laatste weken is het zo fijn eens wat “warmers” te lezen. De warmte van een kerstavond kan zo mooi zijn. Fictief misschien, fantasie of werkelijkheid?

Het was op kerstavond dat Marco moest werken. Hij baalde al een paar dagen dat hij juist op deze avond niet gespaard bleef van werk. Marco werkte als voorman op een bouwbedrijf. Hij had zo gehoopt dat het op kerstavond toch al een paar dagen zou vriezen. De bouw moest af, dat wist hij, maar zijn vriendin en haar kinderen zagen hem al zo weinig de laatste tijd. Door de crisis was het ook al zover gekomen dat Marco zijn auto had moeten verkopen. Hij ging nu met de fiets naar zijn werk, op Kerstavond nota bene! Wat baalde hij toch dat hij juist op deze avond beton moest gaan storten. “Het moet voor de kerst gestort zijn!”, had zijn uitvoerder gezegd. “Die vent die zit zeker met zijn dikke krent aan de vette kalkoen met zijn hele gezin op kerstavond!”, had zijn vriendin gezegd. “Ja, wie weet Sabrina.”, had Marco met een treurig gezicht gezegd voor hij weg ging.

Na een dikke zoen vertrok de plichtsgetrouwe Marco op zijn fietsje door de motregen naar de werkplaats. Na een flinke fietstocht van zo’n half uur kwam Marco bezweet en nat aan op zijn werk. Hij plaatste zijn fiets in het fietsenhok en ging even douchen. Onder de douche dacht hij aan hoe fijn het zou zijn om samen met Sabrina kerstavond te kunnen doorbrengen. Hij wist dat die dag een aantal vrachtwagens met beton zouden komen en dat werd hard werken. Zijn collega’s, even plichtsgetrouw mopperden net zo goed, maar “een oplevertermijn is een oplevertermijn”, had de uitvoerder gezegd. Helaas, dan maar aan het werk.

Even later stond Marco met zijn collega’s te zwoegen. De vrachtwagens reden af en aan en er leek geen eind aan te komen. Rond vijf uur in de middag leek het er op of het werk nooit op tijd af zou komen. Er stond een file op de snelweg en daar zat juist een vrachtauto met beton in vast. “Hoe kan het ook anders? Op kerstavond wil natuurlijk iedereen naar huis!”, zei Marco tegen zijn collega’s. Ze waren intussen gezellig bij elkaar gaan zitten in de bouwkeet. Er hingen wat kerstversieringen en er stond een dampende bak koffie voor ieders neus. “Dit is dan onze kerstavond”, klonk een sarcastische stem van collega Bert. “Die uitvoerder weet wel een dag uit te kiezen!”, zei hij vervolgens. “Ja, dat kun je wel zeggen. Ik had liever gezellig met Sabrina op de bank gezeten.”, zei Marco. Vervolgens kwamen er heel wat wensen en verhalen los. De mannen zaten bij elkaar, aangewezen op elkaars aanwezigheid op deze vreemde kerstavond. Met de broodtrommel in de hand en een bak koffie in de andere hand was het al bij al toch een gezellig samenzijn. De gedachten van de stoere mannen ging toch uit naar thuis, hun eigen stekkie met hun eigen liefde op de bank.

Alsof het zo had moeten zijn ging ineens de werktelefoon van Marco. Zijn ploeg keek hem aandachtig aan wat hij ging zeggen: “Met Marco…. Wat zeg je?.... Echt waar?.... Dat is goed nieuws…. Ja, niet voor de bouw natuurlijk, maar ik kan me wel wat beters voorstellen op deze avond dan beton gaan staan storten….. Ja, oké, we dekken het af, fijne kerst en bedankt voor het bellen.” Vrolijke gezichten stonden op van tafel en een blik van Marco met enkel: “We gaan de beton afdekken en lekker naar huis jongens!”, was genoeg om in actie te komen. Helemaal gelukkig stapte Marco even later op zijn fiets richting huis. Hij belde Sabrina op: “Ik kom naar huis schatje.” “Echt waar? Wat fijn! Ik heb je zo gemist schat!” Het kon Marco helemaal niets schelen dat hij binnen een aantal minuten helemaal doorweekt was. Hij kreeg zelfs een fikse hagelbui en natte sneeuw op zijn dak. “Heerlijk!”, dacht hij bij zichzelf. “Lekker thuis en een warme douche.”

Een half uur later stapte Marco voldaan van zijn fiets af en opende de poort van zijn woning. Door het raam aan de achterzijde van zijn woning zag hij al dat Sabrina op hem stond te wachten. Wat zag ze er mooi uit! Hij had al helemaal zin om haar een heerlijke warme knuffel te geven. Toen hij binnen stapte keek Sabrina hem aan: “Och schatje toch. Heb je het niet koud? Ik heb lekker het bad laten vollopen voor je.” Marco pakte zijn lieve Sabrina vast en gaf haar een koude natte kus op haar lippen. Sabrina werd er heerlijk warm van vanbinnen en ze keek hem aan met een zwoele blik. “Zal ik lekker met je mee gaan in bad?” Daar hoefde Marco niet eens over na te denken. Hij voelde zich al helemaal warm en gelukkig worden van binnen. “Ja, dat lijkt me heerlijk. Ik ben zo blij dat ik lekker thuis ben bij jou.” Sabrina pakte Marco zijn hand en keek hem ondeugend aan. Alsof ze stiekem iets had voorbereidt.

Marco liep helemaal onder de invloed van het warme gevoel achter Sabrina aan. Op de trap stopte ze even en pakte hem nog eens stevig vast. “Wat ben je toch een lekker ding!”, zei ze. Marco keek haar aan en liet zijn ogen langzaam zakken naar haar boezem. “Jij bent een lekker ding zul je bedoelen!” en Marco drukte haar warme lijf tegen zich aan op de trap. Hij pakte met twee handen haar billen vast en tilde haar op. “Hmm!”, kreunde Sabrina en ze voelde zich zo licht als een veertje in zijn sterke armen. Zonder moeite tilde Marco haar de trap verder op en nam haar mee naar de badkamer. Een geur van lavendel kwam hem tegemoet en hij zag een schittering in de badkamer die hem nog meer verwarmde. Marco opende de deur van de badkamer en hij zag overal kaarsjes. Het bad zat vol schuim en droge handdoeken en een spannend lingeriesetje voor Sabrina lag al klaar. “Je hebt dit gewoon gepland hé? Deugniet!”, zei Marco. “Hihi”, was de reactie van Sabrina die intussen op haar voeten werd gezet door Marco. Langzaam knoopte ze zijn broek open en liet hem naar beneden zakken. Ze pakte zijn bezwete natte shirt onder aan vast en trok het over zijn hoofd uit. Met twee handen gleed ze zachtjes over zijn borstkas en kneep nog even ondeugend in zijn tepels.

Marco sidderde van lust en keek zijn mooie Sabrina aan. Hij werd ongeduldig en liet zich helemaal uit kleden. Sabrina streelde hem van boven naar beneden en kuste hem op plaatsen waarvan hij geen idee had hoe gevoelig hij er was. “Dit is een stuk beter dan betonstorten!”, zei hij met een zwoele blik in zijn ogen. Sabrina lachte en stond op. Ze drukte zich tegen haar opgewonden vent aan en zoende hem. Marco friemelde met zijn handen tussen zijn en haar lijf en trok de riem van haar badjas los. Hij opende de badjas en liet hem langs haar schouders naar beneden vallen. Hij voelde een warm bloot lichaam van zijn schatje tegen zich aan en genoot van het lichamelijk contact. Met zijn ruwe handen gleed hij over haar schouders langzaam over haar rug naar beneden. Opnieuw pakte hij haar met twee handen bij haar billen vast en tilde haar op. Sabrina gleed dicht tegen hem aan en pakte Marco stevig vast. Marco kreunde van genot toen hij voelde dat Sabrina door haar bewegingen hem heerlijk verwende.

Marco liet haar even gaan en met een glimlach liep hij langzaam in de richting van het bad. Hij stapte over de rand en zakte langzaam in het warme water. Het sop verborg hun lichamen en enkel de bewegingen en de geluiden die ze maakten verraadden hun lustige spel der liefde. Na een tijdje lag Sabrina met haar rug tegen Marco zijn borstkas. Ze keek omhoog en kuste hem in zijn nek. “Ik hou van je schatje. Vrolijk kerstfeest.” “Ik hou ook van jou. Ik ben blij dat ik thuis ben. Nog nooit had ik zo’n heerlijke kerstavond.”

www.sjoerdjong.nl

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.