Voel ik mij vereerd of in de maling genomen? Ik kreeg gisteren een verzoekje binnen getwitterd!

Een puber van 46 jaar, maak kennis met Dronken Harrie.

 

Na mijn artikel http://www.xead.nl/help-ik-zit-in-een-berenklem de lucht in getwitterd te hebben kreeg ik een retweet. Volgen jullie me nog ik ga er zo maar klakkeloos van uit dat deze zin iedereen tegenwoordig wat zegt.

http://twitter.com/#!/Kikafonie  ja ik ben ook besmet door de vogelziekte, mijn artikelen en foto's vliegen door de lucht om af en toe werkelijk te belanden bij iemand op het beeldscherm die geinterresseerd is in mijn verhalen.

Nou was één van de eerste volgers van mij, of ging ik hem volgen? een oude bekende. Een hele oude bekende. In onze jeugdjaren hebben wij veel geschiedenissen liggen. Hij begon samen met Dikkiedik (zijn jullie hem al vergeten? hij is momenteel erg stil!) mijn korfbalteam te trainen. Hij heeft mij ontzettend veel bijgebracht maar met korfbal had het weinig uit te staan. Als ik terugdenk aan die tijd verschijnt er een grote glimlach op mijn gezicht. Hij was onze clown, maakte ons altijd aan het lachen. Serieuze gesprekken hadden wij niet vaak, het was een periode van lang leve de lol. In de titel noem ik hem Dronken Harrie maar ben eigenlijk bang dat dit het vertekende beeld is, gezien vanuit mijn eigen dronken ogen. Tja hij kreeg mij zo onder tafel. Stiekem was ik altijd benieuwd naar de seriueze Harrie maar ik kreeg hem niet te zien! Hij dolde en tolde een rad voor mijn ogen.

Ik hoekte op met één van zijn beste vrienden en kreeg Harrie en Dikkiedik erbij, een grandioze tijd. De meest lachwekkende gebeurtenis die ik nooit meer vergeet is een etentje in het door zijn ouders verlaten huis van mijn toenmalige vriend. De drie vrienden waren net terug van een vakantie naar Zuid-Frankrijk in hun opgeknapte kampertje met de prachtige naam op zijn kont,

 op de voorkant, Here was trouble! Harrie werkt bij Bootsma Technologies B.V.  een bedrijf gespecialiseerd op het gebied van lamineren en opplakken van foto’s in groot en klein formaat, kleine moeite dus om je camper op te leuken!

http://www.bootsma-tech.nl/organisatie.html

 

 Twee weken zouden ze weg na twee dagen waren ze terug, de Sint Pietersberg was al onhaalbaar, eigenlijk denk ik dat mijn vriendje de bus heeft gesaboteerd om weer naar mij terug te mogen!

Om hun terugkomst te vieren, ik was hier ook erg gelukkig mee! Organiseerden ze van het overgebleven vakantiegeld dus dat etentje in het ouderloze huis.

Zijn ouders waren lid van de blauwe knoop!          

Hij is van de Blauwe Knoop' was lang een uitdrukking voor iemand die bewust niet dronk.

Wij lusten er echter wel eentje en maakte dankbaar gebruik van het feit dat zijn ouders er niet waren. Dikkiedik ging natuurlijk voor ons koken, de enige echte kok van  de drie stond op en daar hoorde natuurlijk ook een flesje wijn bij (ben blij dat Azijnpisser tijdelijk afwezig is hier anders had ik nu weer een reactie te pakken!). Als jullie Dikkiedik hebben gelezen op xead weet je dat hij niet aankomt met een flesje met een draaidop. Oke de kurk moest er dus af, maar waarom zou er hier een kurkertrekker in huis zijn? Even creatief denken en een hamer en een schroevedraaider zou het werk wel doen, we zouden de kurk er wel even inslaan!

Wij hebben wijn gedronken, mijn vriend (lees in verleden tijd) de muur gesaust.

Foute grap

Ooit verstopten we ons een keer met zijn tweëen na een dierengeluidenspelletje in het donkere bos met ons korfbalteam, en luisterden we een tijd naar de steeds banger wordende vrienden aan de overkant van de weg. Ze waren ons kwijt, het werd ons niet in dank genomen, nee geen opluchting om ons weer te zien viel ons ten deel maar woedende vrienden die onze grap niet konden waarderen.

Maar serieus

Vorig jaar liep ik tegen Harrie op, op de markt in onze gezamenlijke woonplaats. Een grote zoon in zijn kielzog. Maar daar ontmoette ik een hele serieuze Harrie. Zijn vriendin ook mij bekend vocht al een hele tijd tegen kanker, ik vertelde hem van mijn aankomende scheiding.. Ik weet nog dat ik na deze ontmoeting thuis kwam en er iemand een tent niet recht kon krijgen en liep te voeteren en te tieren. Ik trok de tent recht en zei moet je daarom zo vloeken er zijn ergere dingen op de wereld. Ik was behoorlijk ontdaan van mijn gesprek met Harrie. Op dat moment verlangde ik terug naar de tijd dat wij nog konden grappen en grollen.

Gelukkig heb ik daarna gehoord dat ze de strijd heeft gewonnen en ach mijn scheiding heeft ook veel goeds gebracht.

Om op het begin van het verhaal terug te komen, ik twitterde gisteren mijn artikel dus de lucht in en kreeg een retweet met de vraag: kan je niet een keer over mij schrijven?

Bij deze Harrie, ik heb mijn best gedaan. Ik neem elke grap serieus dat weet je toch wel van me!

Jij koos jouw titel ik de mijne, het enige waar ik de puber in herken is je twittergedrag!

In de herfst van ons leven kwamen wij elkaar weer tegen.

 

voor foto's http://kikafonie.sjootz.nl

© Kikafonie

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.