Ik ben een open boek, moet ik het boek dichtdoen, moet ik het boek niet meer laten lezen?

Ik ben nu al een paar keer geconfronteerd met de openheid in mijn verhalen, openheid naar mensen toe.  Een verwachtingspatroon dat mensen jou zo behandelen zoals jij hun zou behandelen. Maar voor mij staat bovenaan dat vrienden, mensen die ik toe wil laten in mijn leven, moeten weten wat mij bezielt. Wat er bij mij speelt. Wat ik voel, wat ik denk. Soms word ik gewaarschuwd. Kijk uit wat je aan wie verteld. Ik geloof in de goedheid van de mens. Ik weet wel beter, maar moet dan denken aan het spreekwoord 'wie goed doet, goed ontmoet'. Het is mijn geloof een sterk geloof. Ook in de mensen die mij kwetsen zie ik nog altijd iets goeds, of zoek een goede reden waarom. Laat ze los.

Maar toch denk je wel eens na of het zo verstandig is wat ik doe en daardoor is het onderstaande verhaal / gedicht / hersenspinsels ontstaan.

of het mooi is? dat is het leuke van xead. probeer wat uit en lees de reacties. Je leert en ontwikkelt misschien een eigen schrijfstijl. Een schrijfstijl die sommige zal aanspreken en andere weer niet.

 

Ik ben een open boek

Mijn hart op mijn tong

Mijn ogen  mijn spiegel

Mijn ziel zo zichtbaar

Ik vraag me wel eens af of ik dit moet zijn

zo open

zo zichtbaar

Maar ik ben een open boek

Ik kan niet anders zijn dan een open boek

Als ik het boek zou dicht doen

Dan raak ik een stuk van mezelf kwijt

 

Ik voer graag gesprekken

Over wat mij en iemand bezig houd

Ik schrijf graag over wat ik heb meegemaakt

over wat ik denk, voel of heb geleerd

Ik praat, luister, leer en schrijf graag

 

Waarom vraag ik me dit dan af

Waarom denk ik er soms over om het dicht te slaan

om mensen mijn boek niet meer te laten lezen

 

Het maakt je  kwetsbaar

Mensen lezen niet altijd wat er staat

Lezen soms niet tussen de regels door

Of lezen niet het complete verhaal

Mensen horen niet altijd wat je zegt

Of wat je eigenlijk zeggen wilt

 

Sommige willen het ook niet horen

Er wordt gelezen en geluisterd

Vanuit verschillende perspectieven

Met als gevolg verschillen interpretaties

 

Soms is het moedwil

Soms is het onbegrip

Soms is het onduidelijkheid van mijn kant

 kan ik het ook niet omschrijven

Krijg ik de boodschap niet over

 

Ik blijf een open boek

Mijn hart op mijn tong

Mijn ogen mijn spiegel

Mijn ziel zo zichtbaar
 

Ik ben wie ik ben

En ik wil zo blijven

 

Mocht ik  af en toe gekwetst worden

put  ik daar kracht uit

Ik hoor, lees en leer

en laat mij lezen

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.