Een samenloop van ongelukkige toevalligheden..

Een ongelukkig stukje dag; afscheid van poes

 

Char is opgewonden en intens ontzettend blij,
over twee weken is zij een heel weekendje vrij.
Dan vliegt ze van Israel naar Nederland
voor de ambtenaar van burgerlijke stand.
Niet voor zichzelf, nee ben je mal,
het is haar beste vriend die trouwen zal.

 

Wat een feest, ja wat een deugd,
al maandenlang heeft ze zich hierop verheugd.
Maar ó wee wat een pech voor deze Jet,
want heel eventjes had zij niet opgelet.
Opgelucht komt Char van het toilet vandaan
en wat had Mummel daar gedaan?
,, Maar mijn stout Konijnenlief
kleine, wollige hartedief,
hoe kan zoiets nou toch gebeuren,
waarom zit je mijn paspoort te verscheuren?! ''

Mummel is zich van geen kwaad bewust
en besluit dat hij nog wel een bladzij lust.
Dit konijn is met meelij niet bekend,
hoppa, daar gaat weer een officieel stuk document.
,, Mooi hoor, kijk toch al die kleuren,
ik zal er fijn een stukje mee gaan leuren.
Hmm, lekker ook zulk mooi papier... ''
,, Stout jij, geef mijn paspoort hier! ''
Na een bel met de ambassade
tja, dat kun je vast wel rade:
,, Langskomen jij en wel heel snel
anders kom je met die bruiloft in de knel! ''

Geen tijd, want altijd op toneel met dans,
maar woensdag was daar toch die ene kans.
Om 6 uur 's ochtends veel te vroeg
was de wekker het, die mij mijn bed uit joeg.
Snel uit de veren, oi joi wat een slechte mop
pak je documenten, voedt de dieren, hop hop hóp!
Twee konijnen en één wilde poes,
die krijgt tegenwoordig ook wat vis en appelmoes.

In de ochtend gaat alles echter wel wat stug
en natuurlijk deed Char de dingen veel te vlug.
Ineens een harde kreet, een hard 'Miauw,'
gevolgd door een diepe, welgemeende 'AU!'
Was Char het die daar met haar slaapgelaat,
zomaar op de staart van poeslief staat!
In haar enkel laat hij zijn angst dan landen
en bijt flink door met superscherpe tanden.

,, Poesjelief, het spijt me zo!
Maar kijk eens wat een afdruk... Yo! ''
Het beestje vecht en stoeit en niet zo'n beetje,
dadelijk heeft hij nog een virus, ó ó jeetje.
Snel naar de dokter in de stad,
want Char had toch graag een tetanusprik gehad.
Bij de dokter vertelt ze over Poes zijn staart
en hij vraagt haar om haar dokterskaart.
O nee o nee die ligt nog thuis!
Veilig op de tafel voor de buis.
Sjonge jonge dat is balen,
want Char moet echt de trein zo halen.

Dokterman kan haar niet helpen dus,
maar het is toch niet zó'n grote klus?
Alstublieft, één prikje maar,
dan zijn we toch in vijf minuten heel snel klaar?
Maar helaas; Nee is Nee,
de Boze Dokter werkt niet mee.
Na luid en heftig overleg,
kom ik uiteindelijk daar toch weg.
Bellen met de secretaresse van de directeur
en snel klaar is het met het gezeur.

Een prik erin en huppakee!
Maar Char is nog stééds niet klaar ermee.
Snel naar Akko voor nóg een test,
de trein halen lukt nu niet zo best.

,, Meneer, de ambassade sluit om twaalf uur! ''
zegt zij in haar monoloog vol vuur.
,, Als jij mij nu niet heel snel lopen laat,
denk ik dat de trein zonder mij naar de ambassade gaat.
Dat mag niet gebeuren Nee Nee Néé,
  het huwelijk missen vindt mijn beste vriend vast niet okee! ''

 

Maar de dokter wil geen commentaar meer horen
en laat zich verder niet meer door haar storen.
In Akko gaat Char dan dus naar dokter nummer twee.
Deze man vertelt haar daar gedwee:
,, Die kat van U , die moet echt dood. ''
,, Wat? Wat hoor ik nu, jij Idioot!
Het is toch poeslief zijn schuldje niet,
dat ik hem vanochtend vroeg zo schrikken liet? ''

Een oplossing ligt gelukkig om de hoek
dokter zoekt iets in zijn grote boek.
,, We zullen hem in quarantaine zetten
en tien hele dagen op hem letten.

Als jij een flinke som met geld neerlegt,
breien wij het verhaaltje van krom weer recht.
Jij moet met hem wel echt nu daarheen,
anders bijt hij straks weer in een ander been. ''
Potverdrie geen tijd, hoe moet dat nu?
Daar gaat mijn treinenplan, sodeju.

 

,, Maar jullie blijven met je handen van mijn katje!
Okee, ik breng hem wel naar 't gevang in jullie stadje. ''
En met de hulp van een hele lieve vriend
word dokter nummer twee op zijn wenken snel bediend.
Dit uitje is voor Poes geen kattepis,
hij snapt ook niet wat het probleem nú precies toch is.
Arme poes wat een ge-miauw,
en zoveel verdriet; echt, moet dat nou?

De auto vertrekt en Poes kijkt star:
O, wat is hij boos op Stomme Char!
Zonder ophouden blijft hij mauwen:
,, Ik zal jou in de toekomst nog eens ooit vertrouwen! ''
Dag mijn Poes, het spijt me echt,
ik beloof dat ik alle dagen voor je vecht.
Snel kom je lekker terug naar mij
en maak ik je vrolijk en heel ontzettend blij.

,, Ó poes ó poes ik mis je hier,
je bent mijn lief en lekker knuffeldier.
Bij je zijn, dat wil ik nou,
zodat ik je vol vertrouwen zeggen zou;
de mensen hier verzorgen jou ook echt wel top,
en over tien dagen haal ik je vliegensvlug en snel weer op.
Geef ik je lekker ei, brokjes en tonijn
en hoef je van mij echt nooit meer aan de lijn. ''

Met een traan bekijkt Char nogmaals de kattenbeet,
even is zij het die de trouwerij vergeet.
Ja, dat was ze bijna kwijt,
het is óók haar goede vriend, die hieronder lijdt.
Maar trouwende paartjes kunnen haar nu echt niks schelen,
in haar hele leven komen er vast en zeker nog zovelen.

Met handen gevouwen in de lucht,
zegt Char met een diepe zucht:
,, Wat een vreselijke dag,
ik hoop dat het morgen fijner bevallen mag. ''
Die avond vertelt ze God in haar gebed:
,, Lieve Heer, ik had mijn katje zo graag toch gered.
Tien dagen lang ben ik in rouw
Poes ó Poes, wat mis ik jou! ''

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.