Ik wil een ode brengen aan al die jonge mensen die ooit een deel hebben uitgemaakt van mijn leven, die zijn heen gegaan. Een ode aan het feit dat ik ze gekend mocht hebben. Maar dan nog vraag ik me soms af: waarom? En waarom zo veel?

Zoveel geweest, zoveel gekend, zoveel gegaan

Zoals ik al in vorige artikelen heb vermeld heb ik jaren lang in Oss gewoond. Ik heb veel mensen gekend. Veel lol gehad, veel gehuild. In de loop der jaren zijn er veel mensen heen gegaan. Iedereen kent mensen die helaas naar de andere kant zijn gegaan. Wanneer iemand  oud is dan kan het soms ook erg moeilijk zijn iemand te verliezen, maar heb je er begrip voor. Is het makkelijker te accepteren. Maar wanneer mensen jong zijn of zichzelf van het leven beroven, dan wordt het al wat moeilijker.

Dit artikel wil ik speciaal wijden aan al die mensen, vooral die jonge mensen die de afgelopen jaren naar de ander kant zijn gegaan. Omdat het leven oneerlijk voor hen was. Omdat voor een aantal op een te jonge leeftijd hun tijd was gekomen.  Ik wil hun naam noemen. Zodat zij niet vergeten worden.

Dankbetuiging

Met iedere persoon uit mijn lijstje heb ik een deel van mijn leven gedeeld. Sommige wat korter, sommige wat langer. Maar ik ben hen dankbaar. Dankbaar voor het feit dat ik hen heb mogen kennen dat zij stuk voor stuk een deel uit hebben gemaakt van mijn leven. Buiten deze mensen zijn er nog meer mensen die ik gekend heb die zijn overleden. Maar ik heb me in dit geval beperkt tot de mensen die ik kende toen ik in Oss woonde. Deze mensen hadden nog een lange toekomst tegemoet. Waren pas aan het begin  of halverwege. Voor hen was het in ieder geval veel te kort. Bij ieder van hen wil ik iets vermelden wat voor mij belangrijk was.

Een ode aan hen die zijn heengegaan!

Mark Krijgsman, Oss:  zichzelf aan een boom opgehangen in het bos. Ik kende je al mijn hele leven. Zo oneerlijk, je hebt gesmeekt om hulp en je kreeg het niet. .....zo weinig begrip was er voor jou.

David de Ridder, Oss: omgekomen bij een treinongeluk. Ook jou kende ik al vanaf de kleuterschool. Je zou zo'n mooie toekomst tegemoet gaan. Je had alle winden mee, zoveel plannen. Je was een schat!

Rudy van Tiel, Erp: omgekomen bij een moter ongeluk. Ik zou bij je langskomen in Erp. Daar waar je al een tijdje woonde. Helaas mocht dat zo niet meer zijn. Als ik naar mijn schilderij kijk denk ik aan die tijd op de Hescheweg, ons vriendengroepje en de Peperklip. Jij had hem. Nu heb ik hem. En zo zal ik altijd aan je denken: Carpe Diem!

Wio de Vries, Oss: zichzelf opgehangen in zijn eigen huis, The scene met Blauw. rondrijdend in de mercedes met dit lied op,  zo hebben wij elkaar leren kennen. Het was kort maar krachtig. Ik had je nog veel te vertellen!

Mia van den Langeberg, Oss: darmkanker. Veel te vroeg, veel te jong. Mama van Kirsten. Ik was kind aan huis. Je zorgde voor onze plantjes. En nu ... nu zijn jullie samen.

Marscha uit de koffieshop in Oss: zichzelf opgehangen thuis, samen kletsend in de konkoyer. Je was een kletskous.. een leuke meid. Nooit begrepen waarom. Waarom jij?

René van Eck, Oss:  zichzelf de "golden shot" gegeven. Ik kende je van Het Honk. Later kreeg je iets met mijn zus. Je hebt het gezegt. Je hebt je woord bij je daad gevoegd. En toch. Zo zonde... lieve René

Wilbert Voets, Oss: gestikt. Wat hadden we een leuke tijden! Een stoere kerel met een klein hartje. Je had nog zoveel! Dit had nooit mogen gebeuren! Je kinderen zullen nooit weten wat voor kleurrijk persoon je was!

Willy van Ballegooij, Oss: gestorven aan kanker. Niet altijd de beste vrienden geweest. Later kregen we begrip voor elkaar. 15 jaar hebben we elkaar gekend.  Gelukkig ben ik je nog op gaan zoeken een paar weken voor je stierf. Het leven is altijd oneerlijk voor jou geweest.

Elise Schreuder, Oss: zichzelf van het leven beroofd. Je wist dat ik het wist. Meis ik heb er alle begrip voor. Na alles wat er gebeurd is kon het niet anders. Je was een apart maar een mooi mens. 13 jaar lang was ik kind aan huis. Ik mis je, ik mis de Peperklip. Love you!

Gijs Janssens, Oss,: op 10 jarige leeftijd omgekomen door ongeluk, dit had nooit mogen gebeuren! Maar ergens wist je het. 3 dagen voor je dood heb je het er nog over gehad met een vriendje. Ik heb je zien opgroeien. Je was een lief en gevoelig jongetje. Je had nog een heel leven voor je! Zo oneerlijk!

Sander, Oss: omgekomen bij een moter ongeluk. Weet je nog sander? Antwerpen? Uden? Dat waren leuke tijden! Ik had je al even niet meer gezien, maar had nooit verwacht dat dit zou gebeuren!

Stefan, Oss: zichzelf opgehangen. Je was een stille.. .in de Peperklip...  maar dat je het zo moeilijk had heb ik nooit geweten. Je was een lieve jongen

Robert Houdijk, Oss: gestorven na een operatie. Wij hebben leuke gesprekken gehad. En ik zorg nog steeds voor je lieve zusje, mijn beste vriendinnetje.

Raph van Amstel, Oss: zichzelf opgehangen. Als kind aan huis. Je sprong vaak voor me in de bres. Niet 1 van de makkelijkste maar wel het hart op de goede plek. Nooit verwacht, maar wel gebeurt.

Kirsten van Berkom, Oss: om het leven gebracht door haar eigen echtgenoot. Jij was altijd mijn beste vriendin. Heb er een heel artikel aan gewijd. Meis ik hou van je!

Lange Frans: gestorven aan een dubbele longontsteking. Lekkere thee, leuke avondjes. Al feestend ben je ten onder gegaan.

Mijn lieve oom Bertus, Oss: gestorven aan nierkanker . Binnen een maand was het over. Zo snel en zo oneerlijk. Mijn lieflings oom. Ik heb je nog op het laatste moment gedag kunnen zeggen en je kunnen bedanken voor wat je allemaal voor mij gedaan hebt! Het laatste wat ik zei is: we gaan elkaar zien. En daar ben ik nog steeds heilig van overtuigd!

 

Jullie hebben mij gevormd tot die persoon die ik vandaag de dag ben. Ondanks het feit dat ik Oss achter me heb gelaten en elders een nieuw begin heb gemaakt,  draag ik jullie in mijn hart met me mee! Ik zal jullie nooit vergeten! Het leven is kort en hoeveel tegenslagen het leven ook heeft, probeer zo veel mogelijk te genieten van de kleine dingen die het leven de moeite waard maakt. Heel soms, heel soms, zie ik ze even niet, maar als ik dan denk aan hen die niet meer kunnen genieten, geeft me dat kracht. Want ik kan en mag het nog wel! Zit niet bij de pakken neer, creeër je eigen toekomst, voor iedereen is een weg die nog open ligt. Een weg die door jou nog ontdekt en bewandeld moet worden.

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.