Buiten schrijven ben ik ook met andere zaken bezig, ik wil u graag deelgenoot maken van één van die dingen.

We hebben er jaren op gewacht, maar nu, het Jaar onzes Heere 2011, is het dan eindelijk zover. Dat wat we voor onmogelijk hielden, is op de markt gebracht. Waar velen naar smachten, want de sterk verouderde versie voldeed natuurlijk helemaal nergens meer aan. Het voormalige wondertje voldeed niet meer aan de eisen van de huidige tijd en al helemaal niet meer aan de wensen van de gebruiker. Nee, ik kan wel zeggen dat met mij, velen erg verheugd zullen zijn dit nieuwe en vernieuwde exemplaar weldra te mogen aanschaffen.

En we zullen ervoor in de rij. Slaapzakken voor de winkels die het exclusieve alleskunnende en alomvattende hot item verkopen. Er zal gevochten worden voor de felbegeerde eerste. Ik zie het al helemaal voor me, winkelcentra die extra beveiligd worden (hetgeen me na de incidenten elders in het land een tijdje geleden sowieso al geen overbodige luxe lijkt), bodyscans, uitzinnige menigten, gestreste verkopers en noem maar op. Alleen al bij het woord paniek, gaat er bij mij al iets staan. Ik doel dan op de nekharen, stelletje vunzige doordenkers dat jullie er zitten!!!

Om u even wat duidelijkheid te verschaffen over het apparaat waarover ik zo hoog van de toren blaas, zal ik u het een en ander hier gaan schetsen. Want ik kan natuurlijk gelijk een klein kind in een snoepwinkel met toestemming tot het verkrijgen van misselijkheid, een beetje bluffen over dat iets dan wel zo goed is, het schept nog geen enkele duidelijkheid van wat ik nu precies bedoel. Maar eigenlijk maakt dat in deze dan ook helemaal niets uit. Het item waar ik zo vol van ben, spreekt voor zich en verkoopt zich vanzelf.

Jarenlang hebben wij gebruikers, het moeten doen met de Nanosceptor 98. Niet dat dat slecht was, integendeel. Met veel plezier maakte ik, en samen met mij vele duizenden, gebruik van dit ultieme pricaat. Want ga er maar eens aanstaan, je moet elke dag satrificeren en met de hand is dat een schier onmogelijke taak. En toen in 1998 de Nanosceptor 98 op de markt kwam, was dat natuurlijk een geweldige uitkomst. En daarbij, naast het satrificeren, kon het apparaat ook venculeren en appetaties invormen. Geweldig natuurlijk.

Meer dan 11 jaar heeft mijn “Nanootje” mij een trouwe dienst bewezen, maar ik kan nu wel zeggen dat het tegen versleten aan zit. Zeg maar gerust dat het sterk aan vervanging toe was. Alleen de industrie voor deze “must haves” lag een flink aantal jaren op de schop. Want wie satrificeerde nog analoog en dan ook nog een wijze van venculatie die toch niet echt onschadelijk was voor het absoluut noodzakelijke perisitum. En als dat op den duur gaat karoseren, wel, dan zijn de spreekwoordelijke rapen gaar, dan weet u het wel!

Toen ik in juni het halfjaarlijkse maandblad “Satris Venculum” als een bezeten uit mijn brievenbus kaapte en meteen doorlas, daarbij mijn muze vergetende, kwam ik op pagina 38 het artikel tegen waar ik onbewust dus al jaren op zat te wachten. Er was een fabrikant die de Nanosceptor 98 nieuw leven in had geblazen en dit door mij felbegeerde apparaatje zou reeds in september dit jaar al op de markt komen te liggen. U kunt zich voorstellen dat ik een gat in de ozonlaag sprong.

Mijn ogen rolde mijn hoofd uit toen ik las wat er allemaal met deze Nanosceptoricum II kon worden gedaan. Het satrificeren had plaats gemaakt voor atonificeren, hetgeen sneller gaat en beter is voor het milieu en waar eens in het apparaat pactons werden gebruikt, zaten nu setonettes, die zoveel sneller en krachtiger zijn dat het atonificeren een fluitje van een cent is. En de prijs viel me ook erg mee. In euro’s haast net zoveel als destijds in die goeie ouwe gulden. Wat wil een mens nog meer?

Marloes wordt wel knettergek van me en kan, net als ik maar dan om andere redenen, bijna niet wachten tot het september is, want dan heb ik dat (ik citeer haar:) “Kutding” eindelijk en houd ik op met zeuren. Want ik kan u wel vertellen dat ik er bijna niet van slaap en elke dag wachten een dag te veel is. Alsof ik een klein kind ben dat zo heul heul heul graag een nieuw speeltje hebben wil. “Kwilut kwilut kwilut”. Maar geduld is een schone zaak en ondanks dat ik dat niet in mijn persoonlijke woordenboek heb zitten, zal ik er maar aan moeten geloven. Wachten tot september dus.

Maar als ik het eenmaal in mijn grijpgrage klauwtjes heb, dan beloof ik u elke dag te atonificeren, want dat is toch eigenlijk wel mijn lust en mijn leven. En ook de nieuwe hedendaagse functies spreken mij erg aan. Zo zit er een schakelaar op waarmee ik dan flaranen kan inputten alsmede direct de zaïnen kan integreren in de modus van acrasie. Laat dat nu net zijn wat ik al jaren wilde, maar wat gezien de technische ontwikkelingen destijds niet mogelijk was te produceren!

Neen, ik kan wel zeggen dat ik een gelukkig mens ben met mijn, nog niet in huis zijnde, aanstaande nieuwe speeltje. Wat zal ik er veel mee bezig zijn, zeg! En als er nog meer liefhebbers dan wel verzamelaars zijn van dit absoluut in elk huishouden onmisbare product, laat het me weten, want hoe meer zielen, hoe meer vreugd, nietwaar? En misschien kunnen we dan eens bomen over een vereniging voor Nanosceptors? Lijkt me geweldig, ik glunder nu helemaal. Echt waar …

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.