De titel een combinatie van drie gedichten.
Een moederkloek
Een moeder zonder kinderen
Een nest zo leeg
Moedergevoelens zonder jongen
Een kloek nu los
Een parttime moeder
Een duobaan
Huis vol sporen
Van aanwezigheid
Slinger van speelgoed
Versierd het huis
Onbeweegelijk
Zonder verandering
Levenloos op de grond
Sporen bespiedend
Lachend om de oorzaak
Mijn geest haalt
Beweging terug
Mooie beelden
Spelen als een film
Een glimlach
Een berusting
Een verheugen op
Nabij in toekomst
Gekwetter
Verlangend naar rust
Heimwee
Een vreemde emotie
Verlangen naar
Bekende geuren
Rituelen van eigen hand
Personen van ver
Of kort geleden
Hun energie trekt
Een gevoel van geborgenheid
Thuis, een veilige haven
Een baken in de mist
Ontheemd onder onbekende dekens
Een hoofd op eigen kussen
Ritme’s nieuw
Niet om aan te leren
Tijdelijk overgegeven
Aangepast aan
Nieuwe regels
Tradities in andere omgeving
Bekende gezichten
Dwalen voor mijn ogen
Zoveel te vertellen
Zoveel te delen
Avonturen apart
Los van elkaar beleeft
Rust
Door rust overvallen
Een blik naar binnen gekeerd
Tijd onbelangrijk
Tussen bedrijven door
Dringende zaken
Is het uitstel
Of wat nodig is
Stilstand in je hoofd
Energie in opslag
Uitstraling even niet
Het vat vol afval
Begraven ondergronds
Een nieuw huis
Op vervuilde grond
Onder frisse lucht
Om zonnestralen smekend
Geen dwang, niets moet
Slechts ervaring opdoen
In rust
Een bevalling komt tot uiting
Berustend ga ik open
De pijn verlost me van een last
Een nieuw leven
Schenkt mij vreugde
Waar ik zo lang naar heb verlangt
Lijkend op mij
Maar in kinderschoenen
Leren lopen nog onstabiel
Spieren groeien en sterken
Een geest komt tot bloei
Al eerder opgegroei
Vertrouwend opnieuw
Te komen tot volwassenheid
Een nieuwe les
Een nieuwe school
Op weg naar een diploma
Gescheiden
Gescheiden door afstand
Voel ik hun aanwezigheid
Ze stralen
En zwijgen
Geen tijd voor verdriet
Zo sterk in hun beleving
Flexibel zo mooi
Ik zie de voorstelling
Zwemmend in het water
Rennend door het bos
Ik laat ze los in mijn gedachten
Gun ze leven zonder mij
Geen belasting van mijn gemis
Geen signaal van verdriet
Vertrouwend op contact
Indien nodig
Opnieuw veel gevoelens verwerkt in gedichten, weggezet in woorden. Het helpt mij in het groeiproces. Ik heb het behoorlijk onderschat wat een scheiding met je kan doen. Zo positief in gestapt maar onderweg zoveel tegengekomen wat een plaatsje moet krijgen. Geconfronteerd met vele spiegels, de scheiding van mijn kinderen voor 3 weken achter elkaar heeft opnieuw veel los gemaakt maar ik ervaar het als zeer welkom deze verwerking. Ik ben me bewust hoe zeer ik ze mis en dat projecteer op mijn kinderen. Ik beheers me in contact wetend dat zij altijd contact kunnen en mogen zoeken als ze die behoefte voelen. Het gaat goed met hun en dus kan ik ze ook beter loslaten en niet belasten met mijn gemis. Wees het bewust wat je je kinderen meegeeft, werk eraan en keer vol ornaat terug. Open de deur met een stralende blik een welkom als nooit tevoren! Maak jouw verdriet niet hun verdriet!
Ik schrijf hier veel over in de hoop dat anderen ook leren van iemand die het proces heel bewust beleeft, doorleeft en verder leeft.
Denk er eens over na om je kinderen te laten praten met iemand die niet emotioneel betrokken is bij de scheiding. Ze kunnen andere dingen bespreken. Ze durven meer te zeggen dan bij papa of mama omdat ze uit trouw en loyaliteit niemand willen kwetsen.
Hiervoor is ook een heel programma KIES(t u ook) voor het Kind?
http://www.kiesinfo.com/nl/index.php
© kikafonie
Laat een reactie achter
Kirsti schreef op 31 Jul 2011 om 16:05
Dank je voor deze mooie trotse reactie, weet je ik ben ook heel trots op mezelf dat ik elke keer me weer weet op te pakken door ga.
spiritlady schreef op 31 Jul 2011 om 16:06
dat mag je ook zeker zijn meid, niet iedereen kan de sneltrein aan
Mereltje schreef op 31 Jul 2011 om 17:01
Mooi geschreven weer Kika, je bent heel bewust bezig, heel goed hoe je je kinderen beschermt tegen jouw gemis. Wat zul je weer heerlijk van elkaar genieten als ze er weer zijn.
verbijsterend62 schreef op 31 Jul 2011 om 17:45
heel mooi verwoord, m.i. de 1e stap in het oefenen van het loslaten van je kinderen, iets wat vroeg of laat altijd zal gebeuren!
Ruud schreef op 31 Jul 2011 om 21:36
Heel mooi neergeschreven. Denk maar zo, de vakantie gaat ook weer voorbij. En dan zijn de kinderen weer thuis.
Remrov schreef op 01 Aug 2011 om 11:11
Heel mooi geschreven!
Ik vind het heel mooi hoe jij je gevoelend zo omzet in gedichten!
Lid sinds 2 jaar
6522 reacties geplaatst
6341 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- (^&^$%$@# Tourette *&^%#%$$@
- Voorbestemd voor elkaar.
- Tourette, stoornis met een gouden randje.
- Ik word gek van die vent! Paranoïde!
- Het zal je maar overkomen
- Gewoon geen zin !
- De aarde draait, en morgen weer









spiritlady schreef op 31 Jul 2011 om 15:59
wauw echt prachtig meid, ik zie en beleef jouw groei mee en ben zo ontzettend trots op hoe je het doet, hoe je in je spiegels kijkt, en doorwerkt wat doorgewerkt moet worden om verder te groeien, naar een leven vol eenheid