Kan een kind zonder geweten geboren zijn? Het antwoord erop is: ja! Waar komt dit door en kun je dit veranderen?

Het gewetenloze meisje

Mijn vriendin en haar man besloten 2 kinderen te adopteren, naast de kinderen die zij al hadden. Het waren kinderen van Aziatische afkomst, die hier, in Nederland, een betere toekomst zouden krijgen. Ze waren zich nog niet bewust van wat er met het ene meisje aan de hand was. De kinderen groeiden voorspoedig bij hen op. Het meisje gaf wel eens wat problemen in het gezin, maar ook later op school, haalde ze weleens iets uit, wat beslist niet door de beugel kon. Zo deed ze vaak dingen, zoals anderen pijn doen, stelen of schelden, soms glashard liegen, maar spijt had ze er niet van.

 

 

 

Zo besloten de ouders het meisje te laten onderzoeken in het ziekenhuis. Ze bleek geen geweten te hebben. Dit kon het gevolg zijn van het drinken van alcohol tijdens de zwangerschap. Hierover schreef ik al eens het volgende artikel:

http://www.xead.nl/fas-het-foetaal-alcoholsyndroom

 

Liefdevolle ouders

Haar adoptieouders waren liefhebbende ouders, zij wilden dit kind perse zelf zo lang mogelijk zelf opvoeden, terwijl ze te horen kregen, dat dit bijna onmogelijk was en dat het meisje in een inrichting zou moeten worden opgenomen. De ouders namen zelf de verantwoordelijkheid op zich en deden er alles aan om het kind de goede richting op te sturen. Het was moeilijk, het ging ook niet allemaal van een leien dakje, maar ze slaagden er redelijk goed in om het kind waarden en normen mee te geven. Toch bleek, dat het meisje, nog niet klaar met ze was....

 

 

 

Valselijk beschuldigd

Het meisje ging van de ene naar de andere school. Ze veroorzaakte vaak problemen, maar de ouders dachten dat het ook wel een beetje kwam, doordat zij de school op de hoogte hadden gesteld van het probleem wat ze had. Dus bij een volgende school vertelden ze niet, dat dit kind vermoedelijk het foetaal alcoholsyndroom had. Zo was niemand bevooroordeeld en kon het kind met een schone lei beginnen.
Hier begonnen echter de problemen pas goed. Ze vertelde op school, dat haar vader haar misbruikte. De alarmbellen gingen rinkelen en de school greep in. Het gevolg was, dat haar adoptievader op het politiebureau zat en iedereen een verkeerd beeld van hem had gekregen. Na onderzoek, bleek dat het meisje had gelogen.
 

Nu zou je denken dat de ouders haar toch naar de instelling zouden sturen, maar niets is minder waar, ze bleef in het gezin, geen verwijten, maar gewoon met liefde werd ze omringt. Haar ouders wilden haar zelf verder opvoeden en het lukte ze aardig, ditmaal werd de nieuwe school wel ingelicht. De aanpak moest streng zijn en adequaat. Iedereen dacht weleens dat dit meisje altijd het pispaaltje was, maar dat was niet zo, zij was wel degelijk schuldig en werd daarop gewezen.

 

 

Het geweten groeide

Wat niemand ooit had verwacht, gebeurde toch. Haar geweten groeide. Zij kreeg last van schuldgevoelens en het werd een heel lief en aanhankelijk meisje. De doctoren wisten niet wat ze zagen, maar het was wel degelijk gebeurt, zij functioneerde uiteindelijk als een gewoon, normaal denkend mens. Wat was er van haar terecht gekomen als ze toch naar een instelling was gebracht? Wat als deze ouders niet zo liefdevol met dit meisje waren omgegaan? Haar opleiding rechten heeft ze cum laude afgerond, ze heeft een leuke vriend opgedaan en ze leeft een leuk en gezellig leven. 

 

Een etiketje

Wij zijn geneigd om mensen etiketten op te plakken, mensen die anders zijn, worden ook anders behandelt, dat is helemaal niet nodig in veel gevallen. Kinderen die lastig en druk zijn, ADHD hebben, worden ook vaak bestempeld met het anders zijn. Waarom worden kinderen in hokjes geplaatst? Het gedrag van elk kind, dient aan elkaar gespiegeld te worden, volgens mij. Hier leren kinderen van, wanneer kinderen goed gedrag oppikken, dan is dat beter, dan dat je kinderen die niet het gedrag, volgens onze maatstaven vertonen, in een hokje plaatst. Waarom zijn er speciale scholen voor mensen met een handicap of afwijking? Het zou niet nodig moeten zijn, kinderen horen met elkaar op te groeien en niet met "soortgenoten". Al die speciale scholen hebben ervoor gezorgd dat er verschillen worden gemaakt en gezien, terwijl er helemaal geen verschillen zijn, want kinderen zijn kinderen en we moeten ze klaar maken voor een gezamenlijke toekomst.

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.