Een ontstaan van een mooie liefde hier ergens kom ik vandaan.

Mijn oma's belangrijkste verhaal

Vanmorgen ging ik naar mijn Oma ze wordt deze maand 90 jaar. Ze woont alleen sinds 3 jaar. Nog niet zo heel lang geleden dat mijn opa is overleden. Soms vind ze het leven zwaar. Mijn oma woont nog op zichzelf en red zich prima. Doet haar boodschappen en kookt haar potje. Mijn oma wil geen hulp die heeft ze niet nodig. Mijn oma is voor haar leeftijd erg modern, ze volgt alles nog op haar voeten. Prachtige gesprekken volgen soms zelfs iet wat verbolgen. Die tijdgeest van nu daar heeft ze wel moeite mee. Maar uiteindelijk doet ze haar ding en voelt zich tevree. Ze kijkt terug op een bewogen maar mooi leven, het mooiste dat ze aan 3 kinderen het leven heeft gegeven. Een dochter kwijt tot haar grote spijt. Nu ook wat jaren zonder man en toch maakt ze er elke keer weer wat van.
Soms blikt ze terug op wat eens was en ziet haar geluk dan pas. Soms ook tranen in haar ogen emoties worden bewogen. Een gedachte van spijt niet meer te leven in die vervlogen tijd.

Mijn oma woonde in Stadskanaal. Komt uit een gezin van 15 kinderen waarvan zij de jongste is. Niemand meer over geen broer geen zus een heel gemis. Mijn oma schrijft haar levensverhaal, mooie woorden zonder veel kabaal.

Zij vertelde mij een stuk eruit.

1938

Zij vertelde mij over de kennismaking met mijn opa een bijzondere happening. Mijn opa een atletiek fanaat die op een dag van Amsterdam naar Stadskanaal gaat. Om zijn sport daar te beoefenen met sporters uit het hele land. Een dag vol sport word afgesloten met een grote demonstratie, hij ontmoet hier mijn oma het is het lot wat ik hier zie. Samen praten, kletsen en maken veel plezier. De volgend dag zien ze elkaar nog een keer maar daarna een hele tijd niet meer. Wel gaan ze elkaar schrijven om zo in contact te blijven. Ze schrijven woorden van liefde heen en weer, elke keer maar weer. Ze gaan plannen maken om later samen in Amsterdam te geraken.
Een paar keer ontmoeten ze elkaar in Groningen bij een nieuw sportevenement. Mijn oma daar naar toe voor haar speciale vent.

1940

De oorlog breekt nu uit. Mijn oma voelt het als een besluit. Ze zal hem wel niet meer zien het zal wel niet meer lukken. Maar dan op een dag ziet ze een bus aankomen met een man op het dak. Mijn opa speciaal uit Amsterdam gekomen. Hij wilde weten hoe het was, hoe het was met mijn oma. Een besef groeit het is hier echte liefde die bloeit. De familie legt zich er bij neer, een dochter die naar Amsterdam gaat op een keer. Maar voorlopig moet mijn opa weer terug, dit kan nu nog niet het gaat te vlug.
Mijn opa die word opgeroepen om naar Duitsland te gaan. Hij ziet een maas in de wet om thuis te blijven. Een dubbele wens te vervullen. Hij stuurt mijn oma een telegram, zou graag willen dat je over 3 dagen naar Amsterdam kwam. Dan gaan wij samen trouwen en hier een gezinnetje bouwen.
Mijn oma overrompeld maar wil toch gaan. Twee zussen en haar moeder bezorgen samen dat zij in een mooie jurk daar kan staan. Bonnen worden verzameld toch een feestje geven. Het is toch een begin van een heel nieuw leven.

Jaren bleven zij samen leven en mochten altijd hun liefde blijven beleven.
Tot op de dag van vandaag zie ik in mijn oma’s ogen haar gevoel heeft haar nooit bedrogen.
Tot op de dag van vandaag mist ze mijn opa om haar heen, haar speciale man zo was er maar één.

Maar toch elke keer weer de kracht aan het einde van de nacht. Om weer op te staan en door te gaan.
Genietend van kleine dingen dat kan ze goed, daaruit put zij haar moed.