Dit artikel heb ik geschreven voor een goede vriend van ons. Het geeft een redelijk gedetailleerd beeld van zijn leven. God is in staat mensen te veranderen en te herstellen, maar we moeten dan wel meewerken en zelf ook goede stappen nemen.

DE LEVENSWEG VAN EEN VRIEND

Je moet beginnen aan het begin van de weg. Je kan stellen dat de geboorte van de mens het begin van onze weg is. Een weg door het leven die niet altijd even gemakkelijk is. Opgroeien gaat met vallen en opstaan. Er komen wat bochten in de weg en je weet niet wat er aan de andere kant van de bocht is als je daar in het donker loopt. Plots mis je de afslag en kom je aan de zijkant van de weg in de doornen en distels terecht. Dat doet pijn en het laat de eerste krasjes op je ziel achter.

Je krabbelt overeind, verzorgt je wonden en gaat weer door op je levensweg naar het einde. De wondjes genezen slechts langzaam en laten een litteken op je ziel achter. Je moet doorgaan, maar zit boordevol verdriet over de pijn die je hebt. Zo gaat het keer op keer. Je loopt verder en verder op de verlaten weg. Af en toe kom je een eenzame wandelaar tegen en jullie besluiten samen een tijdje met elkaar op te trekken. Je komt erachter dat die mensen een masker dragen en niet zijn wie ze lijken. Je besluit je eenzame tocht maar verder alleen te lopen.

Dan doemt er een hoge berg op en je vraagt je af wat er aan de andere kant van die berg is. Je besluit om te keren, terug naar waar je vandaan kwam. Naar de tijd aan het begin van de weg, toen je nog niet zoveel builen en schrammen op je ziel had. Je neemt allerlei zijpaden, in de hoop antwoorden te vinden voor de vragen die je tijdens de wandeling bedacht hebt. Waarom ben ik hier, wat doe ik hier, ben ik het wel waard om te leven, is er iemand of iets, die mij kan helpen op deze lange moeizame weg?

De mensen die je onderweg tegenkomt bieden je vrijwilligerswerk aan, ze bieden je pillen aan, ze raden je aan duizend en één therapieën te proberen, weten nog wel een psycholoog en psychiater die je misschien kunnen helpen, fluisteren in je oor dat je dan wel een paar jaar gewerkt hebt, maar dat je halverwege de weg al afgekeurd had moeten worden en een wajanguitkering had moeten krijgen...

Kortom, ze bieden je allerlei methoden om deze lange, moeizame, bochtige weg vol met gevaren, maar ook met mooie momenten zoals een zonsondergang, maar ze vertellen je niet wat er aan de andere kant van de berg is. Ze weten hoe mooi het daar is; ze weten dat je aan de andere kant van de berg moet zijn, om het einde van de weg te kunnen zien. Je weet inmiddels dat het verschrikkelijke mensen zijn, die niets anders doen dan tegen je te liegen.

TERUG NAAR DE HOOFDWEG

Er zit niets anders op dan terug te gaan naar de hoofdweg en naar de berg te gaan. Je ziet er als een berg tegenop, om deze te beklimmen en besluit erom heen te lopen. De gemakkelijke weg, de weg van de uitvluchten zoeken, de weg van pillen en psychiaters die je van de wal in de sloot helpen. Het is echter niet zo;n goed plan om die berg heen te willen lopen.

Er staat een hoge muur naast de berg. Een muur die beklad is met de woorden: 'ik heb een hekel aan autoriteit en zal nooit autoriteit accepteren'. Niet van anderen, maar ook niet van mezelf. Ik weiger afspraken te maken, zonder de aantekening dat ik altijd onder de afspraak uit kan komen. Mensen kunnen zeggen wat ze willen, maar ik doe alleen wat ik wil en niets anders, ik voer zware gesprekken die me vaker niet dan wel de goede kant op helpen en ik zoek het overal en bij iedereen, behalve bij Degene die me echt kan helpen. Dat is de Persoon die aan de andere kant van de muur is.

Het probleem is dat je daar niet zomaar kan komen. Je moet over de berg heen. Uiteindelijk geef je de pogingen op over de muur te klimmen en begin je aan je lange en zware tocht over de berg heen. Het kost je heel wat jaren voor je eindelijk de andere kant van de berg bereikt hebt. Je hebt genoten van de prachtige vergezichten, maar hebt het af en toe ook flink koud gehad. Ook had je bar weinig zuurstof. Het was dan ook een hoge berg van maar uiteindelijk kom je dan toch aan de andere kant van de weg uit.

Eerst maar eens een tijdje uitrusten langs de kant van de weg. Wat je opvalt is dat het er hier heel anders uitziet. Je ziet geen doornen en distels meer, maar de mooiste bloemen. In een weiland daarachter zie je jonge lammetjes lekker ronddartelen en de natuur is daar wonderschoon.

EEN VRIENDELIJKE MAN

Er komt een vriendelijke Man op je afgelopen en hij heeft hele mooie kleren bij Zich. Die heeft Hij speciaal voor je meegenomen. Ze zijn werkelijk van superieure kwaliteit en ook de schoenen zijn schitterend. Samen met Hem loop je verder en het lijkt wel of je helemaal niet moe meer bent. De Man stelt Zichzelf niet voor, maar je merkt dat er iets bijzonders aan Hem is. Dan doemt er opeens een heel groot kruis voor jullie op. Al pratend over je zware wandeling over je levensweg, lopen jullie naar het kruis.

Opeens wordt je alles duidelijk. Het is Jezus Christus Zelf, Die naast je loopt. Je hebt lange tijd op de hoofdweg gelopen, maar liep ook regelmatig de andere kant op. Je dwaalde af van de hoofdweg en nam zijwegen die je naar niets leidden. Maar nu is alles anders, nu is alles beter. Nu weet je wat er aan de andere kant van de berg is. Daar is het Licht. Het licht van Jezus' liefde voor en genade met jou. Hij wilt niets liever dan je helpen en je leidden op je weg naar de hemel, de weg naar een plaats waar het fijn en goed is, de weg naar een gelukkig leven.

HET LEVEN MET JEZUS

Dat leven vind je alleen met Hem en door Hem. Laat Hem de Leidsman en Voleinder van je geloof zijn. Geef Hem de autoriteit over je leven, laat Hem je vertellen welke weg je moet lopen en geloof dat als je Hem volgt en in gehoorzaamheid aan Hem regelmatig de eredienst bezoekt in een Bijbelgetrouwe kerk waar Zijn Geest nog werkzaam kan zijn en er nog wonderen en tekenen gebeuren, zoals in de vroegere kerk, je leven beter zal worden dan het ooit geweest is.

Dan zal er blijdschap komen en vreugde. De rust van de Heilige Geest zal je omhullen en de engelen zullen je begeleiden op je weg. Dan zal je erachter komen, dat alleen als je Jezus de heerschappij over je leven geeft en je je heil bij Hem zoekt en niet bij allerlei andere methoden en mensen, de weg vrijgemaakt zal worden van de hobbels die je nu zo vaak moet nemen.

Echt...het is aan de andere kant van de berg veel en veel mooier dan jij denkt. Als jij meer en meer een levende relatie met Jezus opbouwt, zal je leren meer op Hem te vertrouwen en minder op allerlei andere hulpmiddelen die slechts tijdelijk helpen, maar geen werkelijke oplossing bieden. wie door de Zoon wordt vrijgemaakt, is werkelijk vrij.

Reageren?