Mijn vader heeft ADHD.

Dat hun vader anders tegen de wereld aankijkt

dan hun moeder hebben de kinderen inmiddels wel door. Laatst concludeerde Lisa dat de ogen van haar vader minder intelligent zijn dan die van haar moeder. Ze zei : Als papa zijn portemonnee zoekt, ziet hij hem niet. Zelfs niet als hij op tafel ligt.

Edwin doet de kinderen in de ochtend.

Opstaan, wassen, eten, drinken en wegbrengen naar school. Een ritueel dat heel overzichtelijk lijkt. Toch heeft hun kapsel regelmatig meer weg van een vogelnestje als zij op school aankomen. Domweg omdat Edwin vergeten is even de borstel er doorheen te halen. Tekenend is ook dat Viktor toen hij 5 was bij de tandarts maar liefst vier gaatjes scoorde.

Daar komt bij dat moeder

te veel met haar werk bezig is, waardoor het huishouden een ramp wordt. In de winter verdwijnen er per maand zo’n tien paar handschoenen en net zoveel mutsen. Volkomen spoorloos. Op dit soort momenten heeft moeder niet twee maar drie kinderen.

Gelukkig gaat er ook veel goed.

Edwin smeert met veel liefde en gemak de boterhammen voor de kinderen, en pakt ook hun favoriete drankje voor op school in. Oké tussendoor kijkt hij tv en twittert wat op zijn ipad. Maar hij doet alles wel zonder stres. Dat zou Marie-jose nooit lukken. Zij is sportief genoeg om toe te geven dat zij relaxte houding veel waard is. Waardoor zij haar bezwaren tegen tv kijken en alle elektronische apparaatjes die op de ontbijttafel rondslingeren, maar laat varen.

Voor boodschappen doen heeft hij minder talent.

Regelmatig komt hij met yoghurt thuis, terwijl het melk had moeten zijn. Of slaat hij vier grote flessen wasmiddel in, om er enthousiast bij te verteleen dat ze in de bonus waren. Dat er nog drie op voorraad staan van de vorige kortingsactie is hij dan weer vergeten. Als het echt te veel wordt, sluist Marie-josé ze wel door naar de buren.

Wat Marie-josé ook verschrikkelijk vind

dat hij altijd de autosleutels zoek maakt. Inclusief de reservesleutels. Zij heeft al een aantal keer moeten aanbellen bij de buren of zij haar alsjeblieft een lift naar een belangrijke afspraak wilden geven.

Belangrijk is om te blijven kijken

naar wat allemaal wel lukt ! Kinderen opvoeden is nou eenmaal een enorme klus. Bovendien zijn het niet alleen de ouders die vorming en het geluk van een kind bepalen. De leerkracht, de oppas en – helaas – de televisie spelen minstens zo’n grote rol. Amper honderd jaar geleden was de kring van opvoeders veel groter : toen maakten kinderen meer deel uit van een collectief. Ouders waren slechts de eindverantwoordelijken.

In onze cultuur worden ouders

aansprakelijk gehouden voor alles wat mis gaat.
Het is zeker zo interessant om te kijken naar hoe ouders het voor elkaar krijgen om het zo goed te doen. Het verwonderd mij hoe Edwin alles doet en verantwoordelijkheid heeft, en niet alleen neemt. Zijn verantwoordelijkheidsgevoel komt namelijk van binnenuit. Hij heeft ontdekt hoe leuk opvoeden kan zijn. Geleidelijk heeft Edwin een geweldige band met zijn kinderen opgebouwd. Zij zijn dol op hem. Dat hij ze weleens met een dunne zomerjas de vrieskou instuurt, zullen zij hem later vast niet kwalijk nemen.

Hoeveel mensen hebben ADHD?

ADHD komt bij 3-5 procent van de kinderen, en bij 1-3 procent van de volwassenen voor. Dat verschil zit hem mogelijk in het feit dat er meer onderzoek bij kinderen is gedaan, ook doordat het een relatief nieuwe “Stoornis” is.

Kun je van ADHD genezen ?

Nee, het is een neurobiologische stoornis die niet overgaat. Er zijn verschillen in de hersenen gevonden bij mensen met en zonder ADHD. Dat verschil is niet te genezen, maar goed te behandelen met behulp van medicatie en het aanleren van vaardigheden. Je kunt het dan vergelijken met het hebben van bijvoorbeeld suikerziekte.