Het beloofde een prachtige dag te worden. Maar schijn bedriegt. Soms loopt een dag anders dan gepland.

Vandaag had ik een vrije dag. Ik had er al lang naar uitgekeken, een lang weekend is immers een prachtig vooruitzicht. Voor vandaag had ik heel veel plannen gemaakt. Mijn zoon is naar school en mijn vrouw gaat op bezoek bij haar ouders. Ik was dus lekker alleen thuis en kon doen wat ik maar wilde.

Uitslapen

Als eerste stond er uitslapen op mijn lijstje. Daar was ik wel aan toe. De laatste tijd heb ik veel te hard gewerkt, dus de rust van de vrijdag was een weelde.
Nadat ik het eerste deel van mijn planning voor de dag , het uitslapen, met succes had volbracht kwam ik met een fantastisch gevoel de huiskamer binnen. De ontbijt tafel stond nog gedekt dus ik kon gelijk aanvallen. Maar voordat het er van kon komen vond ik een briefje op mijn bord.
Ik ben met jouw auto naar mijn ouders gegaan. Hij rijdt veel lekkerder dan de mijne. Fijne dag en tot vanavond.     

De telefoon

Mijn vrolijke humeur was gelijk verdwenen. Daar gaan mijn plannen. Ik heb namelijk een grotere auto dan mijn vrouw, en juist vandaag had ik een auto met ruimte nodig. Er moet in het weekend geklust worden, NB  op verzoek van mijn vrouw, dus moet er naar de doe het zelf shop gereden worden om de nodige spullen in te slaan. Dat gaat nu eenmaal niet in ons kleine tweede autootje.

Ik zat me dus net druk te maken over vrouwen en nadenken, sorry lezeressen maar ik liet me even gaan, toen de telefoon ging. Ook dat nog eens, voor het ontbijt, en voor de koffie al een telefoontje. Ik kan daar heel slecht tegen.

Het was mijn vrouw, helemaal in paniek. Ze had de auto op een onzachte manier tegen een andere auto aangezet. Kortom, ze had een aanrijding gehad. Voorzichtig vroeg ik of ze wat mankeerde. Helemaal niets alleen maar geschrokken was het antwoord. En hoe is het met de auto vroeg ik heel voorzichtig. Die is stuk zei mijn vrouw. De toon waarop ze dit zei beviel me helemaal niet. Hoe erg stuk , vroeg ik nog voorzichtiger. Hij doet het niet meer kwam er zachtjes uit. Maar kan je mij komen halen, het is zo ver lopen naar huis.

De plaat delict

Ze legde me uit waar ik naar toe moest en daar ging ik. Vast geklemd in ons kleine autootje begaf ik me op weg. Op een gegeven ogenblik zag ik een motoragent, die mij wenkte dat er langzaam gereden moest worden. Verderop zag ik diverse zwaailichten. Mijn hart bontste in mijn keel. Bij een klein beetje stuk is er niet zoveel politie aanwezig ging er door mijn hoofd. Er daar zag ik het. Mijn auto werd net opgetakeld. De voorkant was zo goed als verdwenen. Ja, mijn vrouw had het goed gezien, de auto was stuk.

 

Verderop stond nog een auto. Ook deze zag er toegetakeld uit. Toen zag ik mijn vrouw. Een zielig hoopje mens tussen de stoere bergers en politie agenten.  Gelukkig mankeerde ze niets, ze was alleen heel erg geschrokken, dat was alles.

Met de politie en de bestuurder van de andere auto hebben we de zaken snel geregeld. De berger nam de beide auto`s mee naar de opslag. Daarna wordt hij naar de garage gebracht.

Weer thuis

Weer thuis komt de ontlading. Mijn vrouw kan haar tranen niet meer houden, ze blijkt erg overstuur te zijn. Snel schenk ik wat te drinken in waardoor ze wat opknapt. Wees blij dat er alleen maar schade aan de auto is en niet aan jou weet ik haar te troosten. Een auto is een ding dat te vervangen is. Een vrouw, een Moeder is niet te vervangen. Dat moet je goed beseffen zeg ik tegen haar. Langzaam maar zeker wordt ze rustig.

Samen gaan we op het internet eens kijken naar andere auto`s. We hebben geen idee wat er binnen ons budget te koop is. Want dat de auto total loss is, is voor mij wel duidelijk.

 

De vrije dag

De mooie vrije dag, waar ik al zo lang naar uitkijk is heel anders verlopen.  De hele dag staat in het teken van het ongeluk. Er moet veel geregeld worden. De verzekering moet ingelicht worden, de garage gebeld en het geplande bezoek afgezegd.
Een ongeluk kan je zomaar overkomen. Gelukkig is het deze keer bij materiele schade gebleven.

Maar hoe anders had het kunnen zijn. Ik kan daar maar beter niet aan denken. Maar het gebeurde van vandaag zet je wel weer met de beide benen op de grond. Het leven kan zomaar opeens weg zijn. Een moment van onoplettendheid en het is gebeurd.
Mijn vrouw kan het ongeluk gelukkig nog navertellen, evenals de bestuurder van die andere auto. Maar ik besef dat er ook minder gelukkigen zijn geweest. En dat maakt je wel even stil.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.