waarom kan ik het niet laten gaan? Omdat het over hem gaat want waar gaat het tenslotte helemaal over?

Een ex is niet voor niets een ex

Consider how hard it is to change yourself and you'll understand what little chance you have in trying to change others. ~ Tom Robbins

 

Frustratie

En daar ging mijn kalme (ahum) zelf. Weinig slaap vannacht, tegen weer een hyperventilatie aan, en dan hoeft er maar iets te gebeuren of hup... ik vlieg uit de bocht. En natuurlijk weer omdat hij weer iets nalaat te doen wat we afgesproken hebben. Frustrerend is dat! En waarom kan ik het niet laten gaan? Waarom niet? Omdat het over hem gaat, en hij zo'n verschrikkelijke krent is. Waar gaat het tenslotte helemaal over? € 75. Meer niet. Het enige wat ik nog per maand ontvang van hem, die mijn ex is. Meer krijg ik niet, meer is niet afgesproken. Kost en inwoning bijdragen voor de kinderen. Zoveel eten pubers tenslotte niet! Toch? Boos kan ik er nóg om worden, op mezelf dat ik zo stom geweest ben destijds daarmee in te stemmen. Ik betaal voor Jongste zoon hij voor Oudste en verder die € 75 die ik hoor te krijgen. En die ik weer niet kreeg deze maand. En dat is dus frustrerend.


Ik wil geen contact meer met hem, als het niet hoeft heb ik voor mezelf besloten, toen hij 2 weken geleden Oudste kwam halen en binnen kwam denderen en meteen op mijn memobord in de keuken keek, naar mijn afspraken en briefjes die daar her en der opgeprikt hingen. 'Waarom weet ik dat niet'? vroeg  hij toen hij een briefje met het logo van de school van Oudste ontwaarde. Ik keek hem aan en zei niks. Dacht later pas: Hoe haal je het in je hoofd? Het is mijn huis? Al jaren niet meer het jouwe! Waar bemoei je je mee! Sinds hij weer in onze woonplaats is komen wonen denkt hij dat hij zich weer overal mee kan bemoeien. Oudste zei laatst tegen me: 'Papa zit nogal op zijn centen'. Ik keek hem aan en hield wijselijk mijn mond. Als de kinderen het ook al in de gaten hebben, dacht ik.

Feeks


Ik ben aan het proberen me te beteren. In allerlei opzichten maar iedere keer als ik met hem te maken krijg in wat voor opzicht dan ook, komt er iets in me gevaren, een duiveltje. Ik verander in een of andere feeks die hele nare gedachten krijgt, die boos wordt om niks, die steen die ooit in mijn maag zat maar weg was, keert weer even zo vrolijk terug en ik raak vreselijk gefrustreerd. Hij bepaalt alles of denkt alles te bepalen. Hij wil zeggenschap, over het leven van de kinderen, over mijn leven, over het geld. Ik moet mee betalen aan de treinkosten van Oudste enkel en alleen omdat Oudste een opleiding doet in een andere stad waar hij het niet mee eens was, omdat de opleiding die Oudste eerst deed (en die hij vond dat Oudste moest gaan doen) Oudste 'een beetje' verkloot heeft omdat het totaal niet was wat Oudste wilde doen. Dat was omdat zijn vader wilde dat hij dat ging doen. Puur uit kwaadheid moeten Oudste en ik nu meebetalen aan de trein. Want het is tenslotte mijn schuld dat Oudste van die andere school af moest. Ik stimuleerde hem niet genoeg.

Vrienden

En hoe ik ook probeer het naast me neer te leggen, en hoe ik ook probeer te denken: een ex is niet voor niets een ex. Het helpt allemaal niet. Ooit was het plan als vrienden uit elkaar te gaan. Dat ging heel even goed. Tot ex ziek werd, een hart-operatie moest ondergaan, een aantal tia's kreeg en nu lijkt het of hij weer even boos is als aan het eind van ons huwelijk. En het is zo frustrerend. Dat jij wel vooruit wilt, zonder hem en zonder boosheid. Maar niet kunt.


En toch zal ik ook dit een plek moeten geven. Hoe dan ook. Want doe ik dat niet voelt het alsof  hij gewonnen heeft. Of hij mij in zijn macht heeft. En dat heeft niemand. Alleen ikzelf  heb de macht over hoe ik op zijn gedrag reageer. Ik zal moeten kiezen het te negeren. Niet meer te mailen en denken: joh dan betaal je toch niet! Zielig, met jouw salaris, maar ik heb mijn leven en ik laat mijn leven niet meer bepalen door jouw houding en gedrag. Streep eronder! Klaar ermee! Jij raakt mij niet meer! Nooit meer! ZO!

© KH

9
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+1 -0- x

Jack-Hage-Sr schreef op 10 Feb 2012 om 15:18

Heb gelukkig geen ex. heb mijn Liesje! D

+2 -0- x

DRIMPELS schreef op 10 Feb 2012 om 15:20

Eens zul je het achter je moeten laten, en stoppen met het achterom kijken.
Mooi verhaal en goed geschreven.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.

+2 -0- x

galaxy schreef op 10 Feb 2012 om 15:26

Het verleden moet je achter je laten hoe moeilijk dat ook is, want je blijft altijd verbonden door je kinderen.
Ik vind dat je dit heel mooi geschreven heb.
Hopelijk heeft het je goed gedaan om erover te schrijven.
Duim.

+1 -0- x

Ed-Naab schreef op 10 Feb 2012 om 15:29

Indrukwekkend verhaal. Ik vraag me af waarom hij van jou wel geld wil zien voor de reiskosten van de Oudste terwijl hij zelf achterloopt met de betaling van die 75,-. Inderdaad een krent en bemoeial. Sterkte!

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 15:49

Jack, je kunt je gelukkig prijzen met Liesje! :)

+1 -0- x

Zuidland schreef op 10 Feb 2012 om 15:50

Zoals je in je laatste zinnen zegt, laat u niet kennen! Vaak is het zo dat de tegenpartij denkt dat de ander niet zonder hem/haar kan, afhankelijk is van hem/haar en dan is het de bedoeling te bewijzen dat je wel zonder hem/haar kunt. Mijn vader dacht ook dat mijn moeder niet zonder hem kon, dat zij afhankelijk was van hem en vooral op financieel vlak. Hij betaalt geen alimentatie en dan hebben wij ook zoiets van: Weet je wat? Laat het gewoon. We gaan er niet meer op reageren want dat is hetgeen wat hij wilt. Boeken dicht! Veel sterkte in ieder geval!

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 15:50

Drimpels, Dacht dat ik daar ook klaar mee was maar soms komt er toch iets boven kennelijk! ;)

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 15:50

Galaxy, ja dat heeft t zeker, fijn dat schrijven toch steeds! :) Dank voor het lezen!

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 15:51

Ed-Naab, he wat lekker een man die hetzelfde denkt als ik! :D Dank je!

+1 -0- x

tipgever83 schreef op 10 Feb 2012 om 15:56

duim erbij van een fan !

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 15:56

Dank je wel Tipgever! :)

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 16:12

O Zuidland, zat zo te tikken dat ik jou bijna over t hoofd zag, sorry! je hebt overigens helemaal gelijk! Ik reageer er niet meer op! :)

+1 -0- x

ennah_sd schreef op 10 Feb 2012 om 17:00

Heel mooi artikel, sterkte ermee!

+0 -0- x

Kati schreef op 10 Feb 2012 om 17:30

Dank je wel ennah_sd. :)

+1 -0- x

subo schreef op 10 Feb 2012 om 18:57

Kati goed geschreven en een herkenbaar verhaal. Het is voor mij inmiddels al 35 jaar geleden, geleden in de letterlijke zin.
De enige weg is jouw weg en die van je kinderen, laat het verleden niet je leven beheersen.
Aan het verleden kun je niets veranderen, aan je toekomst en die van je kinderen bouwen jullie zelf. Ik wens je veel moed en zegeningen.

+0 -0- x

Kati schreef op 11 Feb 2012 om 09:19

Dank je wel Subo. Voor mij is het nu 5 jaar (ruim) geleden en ook al heb ik een nieuwe relatie met een hele lieve vriend toch komen deze dingen soms boven drijven. Dingen die mij tijdens ons huwelijk al dwars zaten en ja je blijft door de kinderen toch verbonden of je wilt of niet.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: