Ik blijf maar dromen ze blijven door mijn hoofd stromen. Soms is dromen fijn soms doen ze uiteindelijk pijn.
Zomaar opeens zomaar uit het niets,
Ik heb eindelijk alles voor elkaar, ik denk doe het maar. Begeef je eens onder de mensen met dezelfde wensen. Een datingsite opgezocht, vond dat ik er nu wel opmocht. Ik kletst met wat mannen, maar het zijn vage plannen. Ik denk nee daartoe ben ik niet bereid, daarna voel je alleen maar spijt.
Een volgend gesprekje dan maar, met die ander ben ik wel klaar. Een man verschijnt in mijn beeld en begint te praten, ach denk ik, ik ga maar even tegen hem blaten. Maar geen zin om alles te herhalen, begin daar een beetje van te balen. Ik zeg weet je wat lees het maar op XEAD ik heb daar alles al verteld zal wel zien of je me daarna nog belt.
Ik denk zo die heb ik ook weer weggestuurd, als hij in mijn verhalen gluurt. Want het begin was aardig schokkend, gevoelens van een vrouw die alles hier bekend. Maar er verscheen weer een berichtje met nog steeds een lachend gezichtje. Hij vind mijn verhalen interessant, vraagt wat is er allemaal aan de hand. Zo beginnen onze lange gesprekken, laat soms dingen op XEAD door lekken. We leren elkaar zo goed kennen en de persoon die ik voor me zie is zo mooi moet ik bekennen.
zomaar ineens is daar een gevoel, dit is wat ik in mijn dromen bedoel. Ik vraag hem eens te komen, kijken of er een droom uit kan komen. Wij dromen tot dat moment over onze tijd samen, mooie dromen dat kan ik beamen.
het is zover
Een bekend gezicht en toch ook niet, wat denkt hij nu hij me werkelijk ziet. Ik weet niet hoe ik moet kijken, zal ik op mijn foto lijken. Ik voel zijn ogen op mij gericht, hij bekijkt mijn ongemakkelijke gezicht. Ik sta op en pak wat drinken, eigenlijk wil ik graag in zijn armen zinken. Maar die eerst stap die durf ik niet, wat als hij me als een gek mens ziet. Ik zie dat hij ook opstaat, dat hij mijn bank verlaat. Hij komt naar me toe en ik draai me om, voel me zo knullig zo stom.
Opeens voel ik zijn armen, die mij helemaal verwarmen. Mijn hoofd die leg ik automatisch op zijn schouder neer, kruip even helemaal tegen hem aan. Zie ons hier nou eens staan. Ik wil hem zoenen, ik wil hem kussen. Geen barriere meer niets ermeer tusssen. Ik voel me goed dit is zoals het zijn moet. Ik voel me thuis gekomen in al mijn stoutste dromen.
Ik laat me helemaal gaan, geef me helemaal over, het voelt als getover. Dit gevoel zo onbekend, nog nooit meegemaakt bij geen enkele vent. Wij voelen elkaar aan en weten precies waar onze handen moeten gaan. Mijn stoutste dromen worden overtroffen, weet je wel hoe wij boffen. Dit geluk te vinden en te mogen delen, dat mogen er niet velen. Een unieke combinatie ontstaan, ik ben gewoon ontdaan. ik moet bekennen wil steeds weer opnieuw in zijn armen rennen.
Een nieuwe barriere
Maar iets houd me tegen, ik heb al kinderen gekregen.
Een stabiele drie-eenheid dat is mijn strijd. Ben ik aan de beurt, of is dan mijn blik gekleurd. Mijn wensen zijn zo groot, ik wil me aan hem geven helemaal bloot. Maar kijk eens om je heen, wat je hebt bereikt. Is dit echt wat het lijkt. Wat kan je dan accepteren, moet je hier alleen een les uit leren.
Gaan je kinderen boven alles uit, of spreekt dit gevoel zo luid. Ik neem weer afstand, gebruik mijn verstand. Gevoel en verstand, wil ze graag hand in hand. Afstand nu genoten en ervaren, maar zie elke keer weer zijn gebaren. Kan hem niet helemaal wegsturen of moet dat gewoon nog even duren.
Geef je het een kans doe je een poging, ik kijk opnieuw naar mijn ring. Ik ben getrouwd met mijn kinderen ik wil ze niet met nieuwe situaties hinderen. In alle rust, hoop ik dat hij me ooit weer kust.
Soms heb ik even tijd voor mezelf alleen, dat is tijd die ik ook voor mezelf claim. Ik mag hier doen en laten wat ik wil, maar ga niet zomaar voor elke gril. Die tijd zou ik graag willen delen met jou, omdat ik ergens voel dat ik van je hou.
Of soms gewoon even weer dat overweldigend gevoel herbeleven. Wat is het soms duur, die passie dat vuur. Het kan vele mensen raken, die misschien wel in de problemen geraken. Zal het doven als we elkaar beloven er niet mee verder te gaan kan ik dan weer terug naar mijn oude bestaan. Mijn gevoel in een doosje stoppen en bewaren, en mijn zeiltocht verder varen.
want als jij voor mij gaat doe je dat voor 100 %, dat maakt je ook mijn droomvent. Maar ik kan je dat niet geven, moet in de eerste plaats voor mijn kinderen leven.
mijn droomhuis is niet groot, een kasteel voor kinderen een fantasie
zo is mijn droomhuis zo is het als ik het zie

Drie torens voor mij symbolisch, een kindertekening, ik draag vol goede moed en met veel zin mijn mooie trouwring.
Laat een reactie achter
verbijsterend62 schreef op 28 May 2011 om 10:33
Duidelijk waar je prioriteiten liggen, althans, op dit moment, anderzijds heb je naast moeder zijn ook recht op een stukje eigen leven, is mijn mening!
spiritlady schreef op 28 May 2011 om 11:01
Wat moet ik zeggen, het gevoel spreekt hier weer, ik herken het tot in de diepte, verbaas me elke keer.
Die drie eenheid die heb ik ook, maar er is meer dan een verantwoordelijkheid voor een gezin en werk,
luister naar je hart, laat hem stromen, je gezin wordt alleen gelukkig als jij ook durft te gaan voor je dromen.
wees een voorbeeld voor je kinderen, stop je dromen niet in de diepte weg.
ze zullen jouw voorbeeld volgen, hun dromen waarmaken, hun hart blijven volgen, op hun eigen weg.
Kirsti schreef op 28 May 2011 om 11:29
Dank je wel voor jullie lieve vriendinngen maar dat is mijn angst, de grens van egoisme wat is dat.................
Kirsti schreef op 28 May 2011 om 11:30
Sorry foutje vriendinngen (waar het hart van vol zit zullen we maar zeggen, ik bedoelde vriend en vriendinnen) en bedankt voor de lieve reacties.
Ruud schreef op 28 May 2011 om 14:52
Waauw...wer zo een mooi verhaal. Neem je tijd, laat je kinderen aan de relatie wennen. Dan creeer je de drie eenheid.....
River schreef op 28 May 2011 om 22:33
Mooi. Neem je tijd, dan zal jouw geluk ook die van de kinderen zijn.
Lid sinds 2 jaar
6514 reacties geplaatst
6333 artikelen beoordeeld
429 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Kirsti beveelt aan
- A Star is born – de levensloop van sterren, deel 1
- Perfect Days met Theo van Gogh, Lieuwe en Tara mijn Golden Retriever!
- Soms ben ik zo ongrijpbaar verdrietig
- Zo'n vieze vuile homo!
- Er zijn van die dagen...
- Klokkenluider bijna onder de voet gelopen
- Concurrentie en jaloezie onder vrouwen









wolf407 schreef op 28 May 2011 om 10:01
Hij is weer gevoelig en mooi
zoals jij je gevoelens op xead strooi
Je schrijft echt zo mooi en zacht
dat ik op je volgend verhaal wacht met smart