Wat doet een dikke picknicker met mijn natte poes in het bos.

EEN DIKKE PICKNICKER MET EEN NATTE POES

MIJN POES:
Ik heb een poes die al bijna 17 jaar oud is. Ik heb haar, een paar jaar geleden, gekregen van mijn oude buurvrouw die naar het bejaardenhuis moest, waar zij haar poes niet mee naar toe wilde nemen. Mijn oude buurvrouw woonde, net als ik nu nog steeds, namelijk vlak bij het bos en ze nam haar poes altijd, met haar, mee uit wandelen het bos in. Ze heeft samen met mij, voor dat ik haar poes kreeg, het vaste rondje dat zij altijd met haar poes liep, gelopen. Dit rondje liep van de Koekoeksweg naar de Grebbeweg, waar zij altijd overstak en door het bos in een halve cirkel om Ouwehands dierenpark heen liepen. Via de Heimersteinselaan kwamen ze dan weer op de Grebbeweg die ze overstaken en dan linksaf gingen tot ze na een paar honderd meter weer rechtsaf via een onverhard pad het bos in gingen op de Grebbeberg. Na weer een paar honderd meter gingen ze rechtsaf richting de zandafgraving. Hier mocht de poes altijd een tijdje loslopen. De poes rende dan als een dolle achter ieder vogeltje, konijntje of ander dier aan. Na een tijdje riep ze hem weer en liepen ze om de zandafgraving weer terug naar de Koekoeksweg. Toen ze daarna haar poes aan mij toevertrouwde moest ik haar beloven zo vaak mogelijk met de poes dit rondje te lopen omdat de poes dat al 15 jaar zo gewend was. Natuurlijk heb ik haar dat beloofd.

HOE WORDT MIJN POES STEEDS NAT:
De poes en ik raakte snel aan elkaar gewend en na een paar dagen voelde het al helemaal als mijn eigen poes. Ik denk dat dit ook kwam doordat ik zo’n 4 keer per week het zo vertrouwde rondje met mijn poes liep. Ik vond het absoluut geen straf om zo vaak net haar dit rondje te lopen en ook mijn poes genoot er iedere keer zichtbaar van. Mijn poes genoot vooral heel erg van het tijdje dat ze vrij achter alle dieren aan mocht rennen. Ik loop ons vaste rondje nog steeds heel vaak met mijn poes. Ze rent nog altijd even snel achter de dieren aan maar haar ogen zijn zo slecht geworden dat ze geen vogeltje meer te pakken krijgt. Ze hoort en ruikt ze echter nog wel heel goed dus vliegt ze er altijd op af. Het gebeurt echter steeds vaker dat ze, in haar enthousiasme, als ze achter een vogel aan rent te water raakt. Gelukkig is ze dan zo weer op de kant. Ik loop daarom regelmatig het laatste eindje met een natte poes naar huis.

DE DIKKE PICKNICKER MET MIJN NATTE POES:
Ik had, toen ik mijn vaste rondje met mijn poes ging lopen, dat aardige stel toevallig langs zien lopen met een picknickmand. De vrouw was jong en opvallend knap en de man iets ouder en behoorlijk dik. Ze liepen samen het bos in richting de zandafgraving. Het was een snikhete zomerdag maar gelukkig liep ik het grootste gedeelte van ons vaste rondje in de schaduw van de bomen. Ik kon aan mijn poes ook wel merken dat ze het warm had want ze liep niet zo hard als anders. Ik had wel zin in een frisse duik in de zandafgraving dus ik was blij toen we daar aankwamen. Ik liet mijn poes los en kleedde mezelf uit en nam, in mijn boxershort, een frisse duik. Mijn poes vermaakte zich prima en ik zwom een eindje de plas op. Toen ik weer terugkwam was mijn poes nergens te zien. Ik ging lekker, met mijn ogen dicht, in de zon liggen om op te drogen. Na een paar minuten hoorde ik in de verte gegiechel en even later gehijg. Het hijgen werd steeds luider en opeens hoorde ik vlak bij me een grote plons. Ik schoot overeind en zag de dikke picknicker in de plas staan met mijn natte poes.

WAT DOET DE DIKKE PICKNICKER MET MIJN NATTE POES:
Ik vroeg verbaasd aan de dikke picknicker wat hij met mijn natte poes in het water moest. De dikke picknicker klom op de kant en reikte mij mijn natte poes aan. Dat zal ik je vertellen, zei hij. Ik lag lekker met mijn kippetje op mijn picknickkleed in de zon. Opeens springt die poes uit het niets op mijn kippetje, hapt en rent er mee weg. Mijn vriendin moest er erg om giechelen maar ik rende meteen hijgend en puffend achter jouw poes aan. Ik haalde hem in en dook op je poes om mijn kippetje te redden en we belandden samen te water. Het was een dom gezicht, een dikke picknicker met een natte poes in zijn handen. Zijn vriendin was er nu ook en we keken naar de dikke druipende picknicker en mijn druipende poes en schoten toen tegelijk in de lach. We konden niet ophouden met lachen en raakten samen aan de slappe lach. We gierden het uit en sloegen dubbel van het lachen. Af en toe probeerden we te stoppen maar dan keken we elkaar weer aan en schoten we weer gierend in de lach. We sloegen weer dubbel van het lachen en op een gegeven moment hielden we het allebei niet meer. We piesten in onze broek van het lachen. Zijn vriendin viel de dikke picknicker om de schouders en hikte, nu heb ik ook een natte poes.

Bedankt voor het lezen van mijn artikel:
Graag lees ik je reactie, positief of negatief, ik waardeer elke reactie want daar leer ik zelf weer van. Vind je mijn artikel het lezen waard, stuur de link dan a.u.b. door naar je contacten. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn andere artikelen.

M.vr.gr. Dik Laan

© Dik Laan 2011 (voor ieder gebruik van de tekst van dit artikel is toestemming nodig zoals beschreven op http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/22090/ )