Met dit artikel wil ik duidelijk maken wat een beroerte is en hoe hiermee wordt om gegaan.

 

Een beroerte is een hersenaandoening

die plotseling optreedt en verlammingen, gevoelloosheid en andere stoornissen tot gevolg heeft. De oorzaak is altijd een doorbloedingsstoornis van de hersenen. De hersenen kunnen namelijk geen minuut zonder bloed.

Er zijn twee vormen :

- Een bloedvat in de hersenen kan door een bloedstolsel worden afgesloten ( herseninfarct )
- Of zo’n vat kan door een scheurtje in de vaatwand gaan bloeden ( hersenbloeding ).

De gevolgen zijn hetzelfde :

een stuk hersenen sterft onmiddellijk af, waardoor bepaalde hersenfuncties verstoord raken. De verschijnselen die daarbij optreden kunnen blijvend zijn, ten dele herstellen of geleidelijk verdwijnen.
Soms duren de verschijnselen korter dan 24 uur. Men spreekt dan van een TIA. Een beroerte wordt in het ziekenhuis meestal CVA genoemd, dat staat voor cerebro-vasculair accident.

  
Hoe vaak komt een beroerte voor ?  

Naar schatting krijgen per jaar zo’n 25.000 mensen een beroerte. Het is de belangrijkste oorzaak van invaliditeit op oudere leeftijd. Tachtig procent van de patiënten met een beroerte heeft een herseninfarct, bij twintig procent gaat het om een hersenbloeding.

  
Hoe ontstaat een beroerte?  

Met het ouder worden gaan bloedvaten in conditie achteruit. Bovendien raken ze beschadigd door roken, een verhoogd cholesterol, hoge bloeddruk en suikerziekte. Slechte vaten kunnen geheel of ten dele dichtslibben of kapotscheuren. Door de afsluiting of bloeding van het hersenbloedvat krijgt een stukje hersenen geen zuurstof en voedingsstoffen meer. Al na tien seconden zonder zuurstof komen die cellen in de knel en na 3 minuten beginnen ze af te sterven.

 

Ieder stukje hersenen

heeft een bepaalde functie. Het ene is om een hand te besturen, het andere om te praten of te zien, nog een ander voor het denken of herinneren enz.

Soms is een echte oorzaak voor een beroerte aan te wijzen. Zo kunnen er soms bloedstolseltjes uit een ziek hartdeel losraken, in de bloedbaan worden meegevoerd en in de hersenen terechtkomen. In de bloedvaten in de hals kunnen ook kleine stolsel ontstaan, die op dezelfde manier in de hersenen terechtkomen.

Bij het gebruik van stollingwerende medicijnen is de kans op een hersenbloeding verhoogd, maar de kans op een herseninfarct verlaagd.

  
Wat zijn de verschijnselen ?  

Een beroerte treedt plotseling op en de verschijnselen zijn meestal zo alarmerend dat men al gauw door heeft dat er iets ernstigs aan de hand is. Vaak staan verlammingen, verwardheid, hoofdpijn en bewustzijnsdaling voorop. De huisarts moet met spoed worden gewaarschuwd.

Nader onderzoek is zinvol ook al zijn de verschijnselen al verdwenen.  Afhankelijk van welke stukjes hersenen beschadigd worden, treden verschillende verschijnselen op.  Het maakt nogal verschil of de beroerte in de rechter of de linker hersenhelft zit. Zit het rechts, dan is de patiënt links verlamd. Zit het links dan zijn juist de spieren van de rechter lichaamshelft verlamd.

  
De meest voorkomende verschijnselen van een beroerte hebben betrekking op :  

- Bewegen : er kan een halfzijdige verlamming ontstaan. Zowel de arm als het been kunnen geheel of gedeeltelijk verlamd zijn. Ook de aangezichts- en slikspieren kunnen meedoen. Een scheve mond en problemen met slikken zijn het gevolg.
- Voelen : Het gevoel in de aangedane lichaamshelft kan verminderd zijn.
- Taal : een beroerte in de linker hersenhelft kan het taalcentrum, dat bij vrijwel iedereen in die helft zit, beschadigen. De taalstoornis die hiervan het gevolg is, heet afasie. Een patiënt met afasie weet vaak wel wat hij wil zeggen, maar kan de woorden niet vormen.
- Zien: Soms valt het gezichtsveld weg. Bij een beroerte in de rechter hersenhelft ziet de patiënt bijvoorbeeld niet wat er links van hem gebeurt.
- Denken : afhankelijk van de grootte van de beroerte kan het denken deels gestoord raken. Zo kunnen er geheugen en concentratiestoornissen ontstaan. Soms kan de patiënt bepaalde voorwerpen niet goed herkennen.
- Plassen : vooral vlak na een beroerte kan een patiënt de controle over het plassen kwijt zijn. Doorgaans is dit maar tijdelijk.

  
Door de bovengenoemde verschijnselen   

kunnen patiënten met een beroerte sommige dagelijkse handelingen slecht uitvoeren, hetgeen de zelfstandigheid van de patiënt kan beperken.

  
Hoe wordt de diagnose gesteld ?  

De huisarts kan de diagnose beroerte meestal zonder twijfel stellen. Als hij de patiënt naar de neuroloog verwijst, is dat om de diagnose te bevestigen en om uit te maken wat voor soort beroerte het is. Vervolgens wordt onderzocht waardoor de beroerte is veroorzaakt en of men verder moet behandelen.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.