Een bericht aan mijn Lieve Isabel, met de oprechte groeten aan het thuisfront!

Lief, zoals je weet – ik zit in den vreemde,
Voel me nu ook echt ontheemde…..
Dát moet ik zeggen,……… is maar niets,
Een rare zaak om op te lossen, mensen nieuw ontmoet- noemende zich Xeats,
Een heel verhaal om uit te leggen,
Mijn lieve Bel, ga naar die site,
Misschien bij het lezen van veel woorden,
Begrijp je zéker mijn verantwoordelijkheid.

Je weet, ik moet een klus hier klaren,
Die ouwe Wullem, zit hier vast,
Dan nog die achterneef bedaren,
De voorgeleiding klopt voor geen barst,

In welk een rechtssysteem ben ik beland,
Er lopen zaken uit de hand,
Bel …het kan heel lang gaan duren,
Alvorens dat vakantiehuis te huren,

Mijn liefste, het wordt een klus , van heb ik jou daar,
Die rechtsgang hier is onvoorspelbaar,
Dan mag ik alles, en dan weer niets,
Gelukkig- heb mijn laptop, en praat nu met die Xeats,
Daar bij zijn velen vreemde vogels,
Zelfs één -met een azijnfles op zijn hoofd,
Bel- je wilt het echt niet weten, wil naar huis,
Mij was het pensioen beloofd…

Mijn schat -dat achterneefje van die ouwe Zeeuw alhier,
Heeft met een wapen lopen zwaaien, althans zo vindt men hier,
Maar lieve Bel, wees nu toch eerlijk, een hooivork is toch niet zo raar ?
Ik zie dit niet als wapen, probeer het te zien als een gebaar.
Een gebaar van tegenspreken, en gebaar van stille moed,
Een gebaar van het moet anders -een gebaar –van een te kere- tegenspoed

Lieve Bel, die Ouwe wullem, zit hier te huilen in zijn cel,  Ik nu ook ...mijn Lieve Bel........

Had toch hier op t’Binnenhof gewonnen, toch problemen aangepakt,
Nu zo blijkt mijn Lieve Bella, er is geen één Europa, alhier is zijn geld weer afgejat,

Wilde samen met zus Bethje -en hun koffertje met geld,
samen nieuwe wegen ingaan,
wordt beschuldigd van geweld,
want nu blijkt zo lieve Bel van mij,
Dat als je veel kontanten hebt, men denkt aan drugs en slavernij,

Ik krijg het druk hier lieve Bel, moet aan de bak hier voor die twee,
Allereerst maar een tolk gevraagd, ander wordt het nog meer een wel en wee,
Ook dat loopt niet zo netjes hier, want wat je nu toch écht moet weten,
-mag er geen verschil zijn in Europa, dat is men hier zojuist vergeten,
Een eerlijk gelijkheidsbeginsel, je weet daar vecht ik altijd voor,
Of dat nu hier is, in Polen of heel ver weg, aan den Ivoor,

Mijn lief, het is een verworven Recht,
en één ding weet ik zeker mijn aller liefste echt,

Als we allen weer huiswaarts zijn bij jullie daar,
Zijn zij die niet luisteren naar de letteren de wet - den Sigaar!

Jouw allerliefste -  grijze- Albert Heijn van der Schaft
 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.