Mensen zijn teveel op zichzelf gericht. Geven kritiek en hebben voor een ander niet veel respect meer. Het zou veel leuker in de wereld gaan, wanneer er eens wat meer naar een ander gekeken werd met een positieve blik.

Je merkt het overal om je heen. Iedereen is met zichzelf bezig en kijkt te kritisch naar de ander. Laat een ander in zijn waarde! Kritiek mag, natuurlijk, maar zorg er wel voor dat je een ander niet de grond in boort of veroordeelt. Wij zijn allemaal mensen en we hebben allemaal dezelfde rechten en plichten. We hebben allemaal kwaliteiten. De één werkt met zijn hersenen de ander met zijn handen. Maar we doen allemaal iets waar we goed in zijn. Een geleerde is niets meer omdat hij met zijn hersenen werkt, dan een arbeider die met zijn handen moet werken. De één zou niet kunnen leven zonder de ander. We zijn van elkaar afhankelijk. Kleur of geloof mag geen vorm van kritiek opleveren, maar wanneer een kind wordt misbruikt door verkondigers van het geloof, of wanneer vrouwen worden onderdrukt door een vorm van geloof, dan mag je daar je kritiek op leveren. Je moet zorgvuldig omgaan met de manier waarop je je ongenoegen laat merken. Je hoeft niet direct een groot tamtam te organiseren.
Ook merk je dat mensen al gauw een oordeel hebben geveld wanneer het om personen gaat, waarvan een familie niet goed bekend staat, of wanneer iemand een conflict heeft gehad met iemand uit die familie. De associatie met die familie maakt dat er gelijk een aversie ontstaat tegen andere familieleden, die niets met het gehele geval te maken hebben gehad. Geef iemand de kans om te laten zien wij hij of zij is, want familieleden zijn niet één persoon die het heeft verknald, maar mensen van vlees en bloed.
Man en vrouw, gelijken van elkaar. Dit komt eigenlijk bijna nergens nog voor. Ja we zeggen allemaal dat het zo is, maar toch blijkt in de praktijk dat nog heel veel vrouwen door hun man als een onderdaan worden beschouwd. Mannen hebben het gedrag van een verantwoordelijke al op zich genomen en kunnen hun vrouw niet als een gelijkwaardige zien. Wanneer een man zelf iets heeft gepresteer, dan maakt hij iedereen er op attent en is trots op zichzelf. Daar is op zich niets mis mee, maar wanneer zijn vrouw iets presteerd, reageert hij dan net zo? Vaak wordt het gedrag van zijn vrouw een beetje weggestopt, het kan voor een schaamtegevoel of een gevoel van zelf tekortkoming zorgen. Jammer genoeg is er niet die vriendelijkheid naar zijn vrouw toe om te laten zien hoe trots hij op haar is.
Ouders en kinderen, er is geen verschil meer. Vroeger waren de ouders de baas en de kinderen dienden te luisteren naar wat de ouders zeiden. Of dat goed was, nee ik denk het niet, maar nu is het al zo dat kinderen de baas zijn. Normen en waarden wordt ze niet meer bijgebracht. Vroeger werd een leraar niet bij zijn voornaam genoemd, maar wanneer je dat nu zou verwachten, zeker wanneer er een groot leeftijdsverschil is, kun je dat rustig vergeten. Jongeren kennen het woord U niet eens. Ik spreek hier niet over alle jongeren, er zijn nog wel enkelen die wel die normen en waarden hebben meegekregen, maar het merendeel is anders opgevoed.
Waarom kunnen we niet vriendelijker naar elkaar toe zijn. Een vriendelijk woord, vraag eens hoe gaat het, of groet een ander eens, help elkaar en toon interesse naar een ander. Behandel elkaar met respect en geef eens een compliment. je zult zien dat het heel erg wordt gewaardeerd en dat je zelf ook anders wordt behandelt. Mensen die alleen hun eigen prestaties voor ogen houden en een ander niet waarderen in wat zij kunnen of doen, die blijven in een negatieve spiraal zitten en zullen ook nooit de leuke dingen in een mens zien.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.