Een moderne gescheiden vrouw (Julia Roberts) gaat naar haar scheiding op zoek naar evenwicht door Italië, India en Indonesië te bezoeken die in het teken staan van eten, bidden en liefde (Eat, Pray, Love)

 Ik mag graag kijken naar Julia Roberts, zij heeft diverse films op haar naam. Bijvoorbeeld de films Erin Brokovitch en Pretty woman. Deze laatste een film met Richard Gere heerlijk om even bij weg te zwijmelen. Een romantische comedy met een happy end, net als Runaway Bride en Notting Hill.

Maar dit artikel gaat over de film Eat pray Love met Julia Roberts.

Wat een schitterende film !

Liz Gilbert (Julia Roberts) heeft alles wat een moderne vrouw zich maar kan wensen: een echtgenoot, een huis, een succesvolle carrière. Maar in plaats van gelukkig te zijn wordt ze overspoeld door paniek, verdriet en verwarring. Net gescheiden besluit Ellzabeth een radicale stap te nemen: ze gaat een jaar lang alleen op reis. Ze laat haar huwelijk (met Billy Crudup) en een affaire met een jonge acteur (James Franco) achter zich, pakt haar koffers en reist de wereld rond.

Op haar zoektocht naar evenwicht en geluk bezoekt ze drie landen: Italië, India en Indonesië. Italië staat in het teken van eten en leert ze la dolce vita kennen, in India schrobt ze tempelvloeren en leert ze de kracht van meditatie kennen en in Indonesië de balans tussen ernst en lichtvoetigheid – en ontmoet ze haar grote liefde in Bali.

 

 

Eat, Pray, Love is gebaseerd op de bestseller van Elizabeth Gilbert Eat, Pray, Love (Eten, Bidden, Beminnen) en is in 40 talen uitgegeven. Moet dus echt veel mensen aanspreken.
 

 

 

 

De film duur ongeveer 2 uur. Hou hier rekening mee want bij ons in de bioscoop hebben een aantal mensen het fijne einde niet gezien omdat ze de laatste trein of bus moesten halen. Ik vond het vanaf  het begin tot het eind zeer boeiend. Je ziet prachtige beelden en hoort schitterende muziek van Italie, India en Indonesie.

 

Ik ben net gescheiden en ervaar de zoektocht naar jezelf. Nou zijn er bij mij kinderen in het spel. De oudste is bijna 9 jaar. Ik ben de afgelopen 9 jaar niets anders geweest als een moeder voor mijn kinderen. Opeens heb ik om de week een week voor mezelf (co-ouderschap).

Maar wat ga ik met die tijd doen??? Het is zo stil in huis!

Ik werd afgelopen vrijdag door mijn schoonzus meegenomen naar deze film. Over een net gescheiden vrouw die nu ook zoekt wat ze eigenlijk wil, wie ze eigenlijk is, hoe ze tot rust kan komen en gelukkig kan zijn.

Het was een zeer therapeutische ervaring. Een positieve ervaring. Heb verdriet maar laat het los! is iets wat mij is bij gebleven. Ik ga absoluut op zoek naar het boek om nog eens rustig het hele verhaal na te lezen.

 Een absolute aanrader!

Niet voor iedereen want er moet denk ik wel een situatie zijn waardoor het verhaal je aanspreekt. Er zaten bij ons heel wat jonge meisjes in de zaal en ik denk niet dat die het een echte leuke film hebben gevonden. Ik heb ook al reviews gelezen dat het ene cliche het ander opvolgt, maar is dat soms niet fijn om naar te kijken! Is het niet fijn om te dromen van een goede afloop en een zeer geromantiseerd beeld te zien. Is niet elke roman een cliche en ver van de werkelijkheid vandaan?? Misschien als ik ook een liefde van mijn leven ontmoet dat ik denk: he het bestaat echt de ridder in de witte jeep.

© kikafonie

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.