Hoe bejaarde mensen opeens flinke sommen geld moeten betalen aan een buitenlandse belastingsdienst.

“Het Duitse parlement heeft in het najaar van 2010 een wet goedgekeurd waarin staat dat pensioenen van buitenlandse dwangarbeiders met 17 procent worden belast. De belasting geldt met terugwerkende kracht tot en met 2005”.
De Morgen van zaterdag 19/11/11

Toen ik de krant las, viel ik bijna van mijn stoel. Op de voorpagina stond in schreeuwende letters: “Duitse fiscus eist geld van Belgische dwangarbeiders!”
ik ging snel naar de desbetreffende bladzijde.
Daar las ik dat het ging om Belgische mannen die in de Tweede Wereldoorlog gedwongen werden om voor de Duitsers te werken.  Ze kregen later, (vanaf hun 65ste jaar) als een soort pardon, een pensioen voor dat werk. Dat is het minste wat ze konden doen, vond ik. Maar nu blijkt dat heel die tijd dat pensioengeld niet belast was. Dat was blijkbaar een vergissing en dus eiste Duitsland mét terugwerkende kracht dat deel op.
Daardoor komen vele bejaarden in een ronduit absurde situatie. Ze hebben een schuld waarvan ze nooit iets wisten!
Dus ze moeten een deel van het pensioen betalen van het werk dat ze nooit hadden willen doen.
In de krant deed een vrouw haar verhaal. Omdat haar man overleden was, kwam de schuld bij haar aan. En die schuld is niet mis voor een gepensioneerde: 650 euro! En ze kreeg maar zo’n 45 euro per maand.
Ze zei vol vuur dat ze het vertikte om te betalen en ze zei dat “ze het pensioen mogen hebben.”

Mag ik u de toestand eens uitleggen?
Vroeger werden tienduizend Belgen gedwongen om te werken voor de Duitsers.
Ik weet niet hoe dat was, maar ik durf aan te nemen dat het niet onder prettige omstandigheden gebeurde.Toen de Tweede Wereldoorlog gedaan was, moest de schade opgeruimd worden. Ze hebben verder gewerkt en een verdiend pensioen gekregen van hun land en daarna dat beruchte pensioen van Duitsland. En nu moeten ze daar opeens een flink deel van afstaan.
(zo’n 17 procent)
De ontreddering is groot, zeker bij de weduwen. Die bleven een deel van dat pensioen van hun overleden man ontvangen. Ze moeten nu opeens honderden euro’s betalen aan een overheid die ze niet eens kennen.

Ik kan me levendig inbeelden dat dit voor onprettige herinneringen gezorgd heeft. Bovendien is de timing ronduit slecht. De herdenking van de wapenstilstand is nog maar net een week geleden. Tel daarbij de zeven magere jaren voor gepensioneerden op, en je ziet dat het op z’n  zachtst gezegd niet het juiste moment was.
Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat het huidige Duitsland nog steeds het Duitsland van vroeger is. Dat was vroeger en blijft vroeger.
Maar deze actie heeft iets van een wanhopige zoektocht naar geld. Alsof ze maar nipt met hun hoofd boven het water kunnen blijven.
Dat is raar aangezien Duitsland een van de weinige landen is die niet onder vijandelijk vuur ligt.
De afdeling Financiën van België is overspoeld onder  honderden klachten van (terecht) woedende gepensioneerden.
Zij kunnen echter niet veel doen. Wend u tot Duitsland, zeggen ze.
Ik heb geen idee hoe dit afloopt, maar indien die gepensioneerden dit lezen, zeg ik: “Weiger
Het geldt niet voor iedereen, maar er zijn mensen die een schamel pensioen hebben.
Die kunnen dat geld niet ophoesten.
Ik moet wel vermelden dat Duitsland juridisch gelijk heeft. Ze heeft de wet aan haar kant en heeft dus in feite niets onwettigs gedaan.
Maar ik vind ondanks dat het onrechtvaardig is . Een wet maken in 2010 die ervoor zorgt dat je ongestraft een flink deel van het pensioen kan pakken.
Ik hoop dat dit spoedig ongedaan wordt gemaakt.
Ik beëindig dit artikel met de woorden van Simone de Vos ( de vrouw in het nieuws)
“Ik kan me indenken dat het totaal hoog is.” Om het volgende te zeggen met een explosie van koppigheid: “Maar wie is de oorlog begonnen? Wij niet!”

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.