VLUCHTEN: Uit de dossiers van onderzoeksbureau Paco

'Er wordt op grote schaal gestolen in mijn bedrijf,’ zegt de man bezorgd.
Hij belde mijn onderzoeksbureau gisterochtend op, stelde zich voor als  “de heer van Imperen" en verzocht om een afspraak op zijn kantoor die ik onmiddellijk aanvaarde.
Altijd geestig zo’n zaakje er tussendoor.

De heer van Imperen is eigenaar van een middelgroot goedlopende witgoedzaak met twaalf personeelsleden.’ Opgeklommen van gesjeesde rechtenstudent tot wat ik nu ben,’ zegt hij trots.
'Ik heb u uitgenodigd omdat het onze insteek is geen politie erbij te halen, ‘ zegt hij spelend met een gouden vulpen.
Insteek! Getver.
‘Teveel rompslomp. Publicitair gezien dan. Wij houden het liever intern.’
‘Hoe groot is de schade?, ‘ vraag ik om een lang betoog van zijn kant te voorkomen.
‘Schade?’ Hij fronst verbaasd zijn wenkbrauwen.
‘Schade ja. Hoeveel is er gestolen.’
‘O ja.  Nou kijk, het gaat hier om een substantieel bedrag.’
Substantieel! Jezus!

‘Meneer van Imperen, is het de bedoeling dat ik drie keer mag raden hoe hoog het gestolen bedrag is of zo?’ En dat ik dan een plasma tv win?’
Hij tikt beledigt met zijn gouden pen op het bureau .Op de pen staat een zwarte inscriptie zie ik nu: ‘golftournement 2006’
‘Ik wil openheid meneer van Imperen, anders kan ik niet werken.’
‘Goed, oké. Het gaat, voor zover wij nu weten om een bedrag van rond de driehonderdduizend euro’
Ik fluit even. Zo! En verdenkt u iemand?’
‘Het moet haast wel iemand van het personeel zijn,’ zucht hij.’Maar ik en mijn boekhouder komen er maar steeds niet achter wie het is, begrijpt u.’

‘Eh..moet u niets opschrijven?,’ vraagt hij dan.
‘Opschrijven? Hoezo?’
‘Tja, u zult toch wel iets op willen schrijven? Een dossier aanleggen? Aantekeningen vastleggen?’
‘Nee hoor,’ zeg ik. ‘Ik schrijf nooit iets op. Alles zit in mijn hoofd. Dossiers geven alleen maar rotzooi. En trouwens, morgen weet u wie de dader is dus waarom zou ik al die moeite nemen?’
‘Morgen??? Weet u morgen al wie de dief is??’
‘Gegarandeerd,’ beloof ik hem en ik sta op voordat hij ook nog een partij lulkoek over substantiële golftournementen gaat uitkramen.
‘O ja, heeft u de namen van alle personeelsleden plus hun adressen voor mij?,’ vraag ik.
Hij drukt een paar toetsen in op zijn pc en vervolgens print hij een lijstje uit die hij mij overhandigt.
‘Ik mag wel op discretie rekenen meneer Painter?’
‘Uiteraard meneer van Imperen. Discretie is onze specialiteit.’

En nu is het dinsdagmorgen tien uur. Met een koffie verkeerd voor m’n neus bel ik van Imperen op.
‘Weet u al iets?,’ Is het eerste dat hij vraagt.
‘Dat hangt er vanaf,’ zeg ik ontwijkend. ‘Zijn al uw personeelsleden aanwezig vandaag?’
Even zwijgt hij. ’Eh ..nu u het zegt, mijn boekhouder en het hoofd van de technische dienst zijn zonder bericht niet op komen dagen.’
‘Fijn,’ zeg ik tevreden .’Dan zijn dat de daders.’

Ik hoor hem hijgen door de telefoon. ‘Maar….maar…hoe weet u dat nou? ‘
‘Simpel meneer van Imperen, ik heb bij al uw personeelsleden gistermiddag een briefje thuis laten bezorgen. En weet u wat daar op stond?’
‘Kom op meneer Painter, maak er geen spelletje van ,ja.!’
‘Rustig maar meneer van Imperen. Ik had op die briefjes geschreven:”Vluchten!!! Alles is ontdekt!”

Het blijft heel lang stil. Heel lang.

Twee dagen later worden de heren boekhouder en techneut opgepakt en binnen een uur bekennen ze. Zoals altijd werkt het weer.
Kun je je voorstellen dat ik  ’s avonds voor mijn spiegel sta en dan denk: “wie ben ik dat ik jouw tanden mag poetsen……”

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.