In de verkiezingscampagne van vorig jaar was er vrijwel uitsluitend in negatieve zin aandacht voor het thema Europa. Het leek wel alsof zichzelf respecterende partijen hun vingers niet wilden branden aan een pro-Europees verhaal. Een naar binnen gekeerde houding overheerst, terwijl de positie van Europa binnen de wereld echt wel de nodige bezinning vereist.

Europa

Naast de traditionele links-rechts tegenstelling tekent zich in de Nederlandse politiek een andere tegenstelling af en dat is pro- of anti- Europa. Curieus is, dat het anti-Europese sentiment zowel op de linker als op rechterflank van het politieke spectrum speelt. Brussel knaagt aan onze autonomie en men spreekt nostalgisch over de goed oude gulden. De Griekse crisis maakt de voedingsbodem voor dit soort geluiden alleen maar groter. In de huidige verkiezingscampagne lieek Europa geen issue, althans niet in positieve zin.

Geopolitiek

Dat komt mede, omdat in de Nederlandse politiek geopolitieke overwegingen nauwelijks een rol lijken te spelen. Nederland is een klein land, dat vanwege zijn welvarendheid af en toe bij de G20 mag aanschuiven, maar daarmee heb je het dan ook gehad. Neem het voorbeeld Turkije. In het debat over wel of niet toetreden tot de EU speelt de positie van Turkije als buffer tegenover de islamitische wereld nauwelijks een rol. Toch kan de druk op de EU vanuit de Verenigde Staten om Turkije toe te laten treden vanuit die overweging worden verklaard.

De Europese Unie

Het loont de moeite meer te gaan denken vanuit drie grote machtsblokken. China, VS en Europa. Vanuit die gedachtegang komt de moeite om de euro overeind te houden in een ander daglicht te staan. De crisis brengt de noodzaak aan het licht om de rol van de EU op het wereldtoneel nieuw leven in te blazen. Dat gebeurt schoorvoetend met een EU-president, die eigenlijk geen president is, en met iemand, die de Europese buitenlandse zaken behartigt, maar geen minister mag heten. Het is die halfhartigheid, die zich wreekt en waardoor Europa in de verkiezingscampagne geen geloofwaardig pro-europees verhaal te beluisteren viel. Nederland is een van de dorpspleinen in Europa, waar iedereen elkaar kent en waar mensen uit een ander dorp van de andere kant van de wereld lijken te komen. Die naar binnen gekeerde houding zou er wel eens toe kunnen leiden, dat er voor Europa op termijn geen grotere rol lijkt weggelegd dan die van toeristisch oord voor Amerikanen en Chinezen, die hier de hectiek van hun landen even komen ontvluchten.
 

Reageren?