Die laatste doperwt netjes van je bord eten. Hoe?

Eten doe je altijd netjes met mes en vork, maar toch zijn er zaken die met blote handen gegeten mogen worden. Neem bijvoorbeeld een kip, niet al te letterlijk natuurlijk, maar neem een kip: neem die je in de hand en kluif het vlees van het bot af. Vooropgesteld dat hij niet te heet is want dan gelden er weer andere wetten: je moet dan blazen en dat is dus volgens de actuele etiquette niet netjes. Maar het eten van doperwten daarentegen tergt het hele zenuwgestel van de disgenoot tot op het bot.

Kijk even met mij mee: je zit heerlijk aan dat bord waar die kip op lag maar dat is nu gevuld met gebakken aardappeltjes en doperwten. Zolang er nog materiaal op het bord ligt is er niets aan de hand maar de problemen beginnen pas als er nog maar één erwt op het bord ligt. Die ene erwt probeer ik op m’n vork te wippen maar hij rolt steeds weg en op die manier schuif ik met mijn vork, in allerlei rare bochten, over het hele bord achter die erwt aan; zonder dat ik hem te pakken krijg. Zelfs als ik er bruut in wil prikken krijg ik dat niet voor elkaar. Dan maar met m’n vingers, maar weer rolt dat kreng weg en inmiddels is de hele zaak baggervet geworden zodat elke pakkans bij voorbaat al verkeken is.

Een goede vriendin adviseerde mij om de erwt, met de vork tegen het mes aan op te scheppen. Maar zelfs dat is nog niet zo eenvoudig als het lijkt want onderweg naar mijn mond rolt de erwt van m’n vork terug op het bord. Nu loop ik moreel en fysiek paars aan en ga over tot geweld. Ik prak, tegen elke etiquette in, de erwt aan m’n vork en steek hem eindelijk in m’n mond.

Dankbaar en voldaan vraag ik mij na de dis af waarom erwten niet vierkant zijn.

©Prlwytskovsky.

Reageren?