Begin jaren 80, hadden wij een dienst van 18.00-02.00 uur en wij hielden die zomeravond een verkeerscontrole, nabij de invalswegen naar het Rembrandplein. We verplaatsen ons in een verkeersbus, zoals afgebeeld op de foto hiernaast. Onze brigadier hield de checklist bij om te kijken of alle spullen mee kwamen, zoals het boek waarin de gezochte personen stonden, voldoende blaaspijpjes, bonnenboekjes en natuurlijk de thermoskannen met koffie. En de ritten alleen al waren een feest.

Begin van de verkeerscontrole
Het verkeer naar en van het Rembrandplein werd door ons, selectief, gecontroleerd. In die tijd had je nog niet de APK keuring en zag je dus veel barrels, Amsterdams voor een wrak, rijden. Zo ook een oldtimer vanaf de Blauwbrug. Stopteken en aan de kant. Het bleek een oud-ijzerboer te zijn. En die hebben meestal hun zakies wel voor elkaar. Hee briggus, zo begon hij, iedereen werd brigadier genoemd, al was het alleen maar om de slijmen en zo onder een bon uit te komen, 'k heb mijn papieren bij me hoor. Dat had hij in ieder geval wel geleerd van de vorige controles. Dus dat was in orde. Toch even kijken wat hij voor handel had. Ach, zei de man adrem, dat is allemaal meukesooi. Ja, ja, wij wisten wel beter. Oude rotzooi, maar wel veel geld vagen. Er stond een vrijwel, nieuwe TV in de bak. Dus wij dachten, kat in 't bakkie. Maar ook daar had hij van geleerd. Hij overhandigde ons een originele nota. Alles in orde Pik en goede zaken verder.

Vuurwerk?
We hadden net een bakkie gedaan en de collega's, met de pitauto, waren ook weer terug. Zij hadden een gesignaleerd persoon, een OATje aangehouden en naar het politiebureau Lijnbaansgracht gebracht. Ja bij de politie gebruiken we overal een afkorting voor. Alleen daarvoor heb ik al een woordenboek voor nodig. Toen we klaar stonden voor het volgende barrel, hoorden we vuurwerk. Zo, zei mijn collega, die zijn d'r rap bij. Dat verwachtte je nog niet in de nazomer. Dus wij kwamen ook niet in actie. Maar dat duurde maar even.

Lijk in de wijk
Wat we opeens zagen, was dat de deur van een café openging en voordat we er erg in hadden werd er een lichaam op straat gesodemieterd en de deur ging weer dicht. En toen gingen alle alarmbellen rinkelen en kwamen we wel in actie. Met getrokken pistool gingen wij dat café binnen.
"Politie en handjes omhoog"  U begrijpt wel dat het fftjes zeer hectisch was. Een collega liep naar de barman, met zijn pistool gericht op de man en sommeerde hem de muziek uit te zetten. Iedereen stond netjes met de armen omhoog, ondanks dat de drank was in de man. En er stond ook een matennaaier tussen, die kennelijk bang was geworden cq zijn behoefte al had laten lopen en zei: Hij is de achterdeur uitgerend. Direct 2 dienders door de achterdeur en de rest bleef in het café; immers kenden we de beste smoezen al wel. In het café  werd geen vuurwapen aangetroffen en de barman zei nogmaals dat de schutter de achterdeur was uitgerend. Hij had onze verkeerscontole toch opgemerkt en was zich het apelazerus geschrokken. Maar evengoed hadden we geen naam van de schutter alleen een signalement.

Schutter aangehouden
Het opgegeven signalement door gegeven aan het HB en de 2 collega's hoorden dit via de algemene op hun portofoon. Met behulp van het publiek, die de richting aanwees van een hard rennende man, konden zij de mafkees aanhouden ter hoogte van het Muntplein. "Verdachte aangehouden HB, alles onder controle". En de meldkamer herhaalde deze melding, zodat de toeters en bellen eraf konden. Wat bleek, het slachtoffer was de schutter nog heel veel geld schuldig.
De TR, technische recherche was al snel TP, ter plaatse. De bewaking werd over genomen door de nachtdienst en voor ons werd het toch een lange nacht. Dat hoort er namelijk ook bij, de papieren winkel. Maar ja, eerst koffie en de oude VC, verkeerscontrole, ging sluiten aan het bureau. "En uit."

Hart in het gootsteenkasje en potlood scherp, zei de adjudant altijd
Ofwel, je gevoelens thuis laten en wie schrijft die blijft

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.