Niet zo maar één inspiratiebron, nee dit keer zijn het er velen. Lessen die ik de laatste tijd over mezelf heb geleerd.

Het plateau

Ik sprak laatst met een collega, zei had het over haar plateau. Zij was een vriendin aan het verliezen en sprak in metaforen. Zij is gelovig en hierin door gegroeid. Een andere gemeenschap gekozen maar voelde dat zij haar oude gemeenschap kwijt aan het raken was. Zij worstelde daar mee. Ze was blij met haar keuze zit op het goede plateau, weer hoger geklommen maar het voelde nog niet alsof zij had gewonnen. Ze probeerde een brug te slaan tussen haar plateau en het plateau die ze had verlaten. Helemaal naar beneden wilde ze niet meer. Ze wilde wel graag anderen meenemen naar haar plateau of in ieder geval een verbinding houden. Het andere plateau wil echter niet in beweging geen stap omhoog. dan  word er geen gebruik gemaakt van de verbinding. Je hoeft niet perse op elkaars plateau te staan om toch verbonden te zijn. Ga op de brug halverwege en ontmoet elkaar daar. Geniet van de verbinding en ga weer terug naar je eigen plateau.  Komt iemand je echter niet tegemoet, ga dan onverrichter zake terug naar je eigen plateau en voel je daar weer goed. Laat de brug bestaan voor als er iemand halverwege komt zodat jij deze gene ook weer tegemoet kan treden.

Ook kan er van een bovenliggend plateau door iemand, kan ook een onbekende zijn, een brug geslagen worden. Kijk of je het wilt betreden, het mag maar het hoeft niet.

Je hoeft ook niet iedereen mee te nemen, laat ze dan los maar blijf op je eigen plateau.

ik vind het een heel mooi principe. We hebben er over gepraat en kwamen tot de bovenstaande conclusie, in onze waarheid een mooi metafoor.

 

Hardlopers zijn doodlopers

 

Neem dat maar van mij aan. Wie te snel wil maakt iets kapot. Mensen kunnen het tien keer tegen je zeggen. Zou niet weten hoe oud dit spreekwoord al is. Maar ik heb het zelf ervaren in grote en kleine dingen.  Ik ben een sprinter dat zei ik al, gaf ook toe dat ik me even bij de wandelaars heb aangesloten, maar mijn voeten willen soms weer sprinten.

Mijn artikel over De sportmensen,

http://www.xead.nl/een-sportman-over-naar-sportief

ook daar sprak ik gisteren over met een collega. Zij loopt graag hard en wedstrijden van 10 km. Maar ze zoekt altijd haar grens op wil eigenlijk de 10 km sprinten, maar haalt daarom haar doelen van de dag niet. Uiteindelijk in de opbouw leert ze daarvan en als het tijd is voor de wedstrijd heeft ze haar tempo te pakken. Ze wordt afgeremd door een beschreven schema maar haar voeten willen sprinten. Voor elke wedstrijd ondergaat ze dit opnieuw. Het is een cyclus.

http://www.xead.nl/the-circle-of-life

Het bovenstaande artikel geeft eigenlijk ook hetzelfde weer.

http://www.xead.nl/schrijven-en--goed-medicijn

http://www.xead.nl/ik-en-mijn-ego

Het bovenstaande artikel geeft eigenlijk ook hetzelfde weer.

http://www.xead.nl/vlinder-een-prachtig-gedicht-mijn-nieuwe-gezichty

volgens mij omschrijf ik het ook hierboven in mijn gedicht over de vlinder

er zijn zoveel manieren om het te omschrijven.

 

Zelfs mijn dochter schrijft het al

 

er is een vogeltje geboren en moet je nou eens horen

het is een vogel die niet vliegen kan

nu vraag je je af wat moet die vogel nou

ik zal het je vertellen voor een grotere vogel hem zal vellen

hij zal het straks leren of in ieder geval broberen

 

http://www.xead.nl/vogelsoorten-in-nederland

ik had bij Ernst en Bobbie al gezegd wat mijn lievelingsliedje was.

Van vliegen word je blij

(refrein)

Want van vliegen word je blij
Je voelt je in de lucht zo vrij
Je zweeft als een vogel in de lucht
O, je maakt elke dag zo'n vlucht
Je zwaait naar elke mus
en je kan sneller dan elke bus
Je zweeft als een vogel in de lucht
O, je maakt elke dag zo'n vlucht
 

Zou graag een witte duif zijn, het teken van vrede en geluk

het gaat allemaal om een stuk bewustwording. Bewust kijken wat je bent, wat je voelt, wat je wilt en hoe je wat kan volhouden. Proberen aan te passen, proberen te groeien. Maar het is in mijn optiek weg gelegd voor mensen die het bewust zijn en willen proberen. Dan maak je een persoonlijke groei door.

het is allemaal een zoektocht naar balans, balans geeft je een gevoel van vrede van innerlijke rust.

Gisteren kreeg ik een verhaal te horen over een Paardenmelkerij, een verhaal van bezieling.

Een verhaal van mensen die weten wat ze willen en hierdoor een prachtig bedrijf hebben neergezet.

Opnieuw een inspriatiebron, ik ga hier nog over schrijven, maar ook dat deed mij weer groeien.

Maar door al dat gesprint en al dat gegroei, heeft mijn bloem even water nodig en vaste grond. Nog even bij de wandelaars blijven dus. Of ik laat me even masseren zodat mijn voeten weer kunnen gaan en dan ga ik in mijn eigen tempo er weer tegenaan. Maar in alle rust let ik op en groei door. Probeer bruggen te slaan maar ga slechts halverwege. Zie bruggen geslagen worden ga langzaam omhoog.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.