Verslag van de Meet Derek Day 2010 Met een dubbel gevoel kwam ik uit de Theaterfabriek. Ik had versteld gestaan van alles wat Derek Ogilvie me had getoond. Het was begin December en ik had onverwacht met mijn zusje kaartjes voor zijn show weten te bemachtigen. Hoe ik dit ervaren heb kun je lezen in mijn andere stukje over Derek Ogilvie http://www.xead.nl/derek-ogilvie-fake-or-realy-seeing-dead-people- Toch blijf je ergens een beetje sceptisch.

Ik heb hem live aan het werk gezien in die show en heb zijn boeken gelezen met betrekking tot het telepatheren met kleine kinderen. Ik volg al zijn afleveringen en heb me na de show ingeschreven bij de Fanclub. Niet zozeer omdat ik zo een fan ben die helemaal uitzinnig wordt bij alleen het zien al van Derek, maar ik hoopte via de fanclub een adres te bemachtigen om hem te kunnen schrijven, om hem te kunnen vragen om een reading voor mijn dochter. Ik ben zo wanhopig om antwoorden op mijn vragen te krijgen met betrekking tot mijn dochter en haar aandoening, dat ik het beetje sceptische wat ik nog heb, graag aan de kant zet!

Mijn dochter

Mijn dochter is meervoudig gehandicapt, en heeft ernstige autistische trekken, waardoor ze geen taal ontwikkeld en ook geen mimiek en gebarentaal nabootst. Dit maakt het communiceren heel moeilijk en naast deze moeilijke communicatie is zij ook nog eens lichtelijk contactgestoord.
Ze reageert eigenlijk alleen direkt op mij. Ze communiceert ook via mij met anderen. Ze kijkt ze nooit rechtstreeks aan als mensen tegen haar praten. En ze zwaait naar de hele wereld, tot iemand zich persoonlijk naar haar richt. Dan valt ze stil en verdwijnt in haar eigen wereld of kijkt mij aan en heeft dan het liefst dat ik het contactgedeelte op me neem.

Mijn eerste kindje is door een gedwongen abortus van mij afgenomen door mijn ex(pooier) en voor zover ik me kan bedenken is dat de beschermengel van mijn dochter. Mijn dochter is in drie maanden tijd, vier keer gestopt met ademen. En vier maal, na beademing wonderbaarlijk hersteld. Daarnaast hebben de doktoren mij ooit proberen te overtuigen dat mijn dochter ernstig complex meervoudig gehandicapt zou blijven (dit was ze ook het eerste jaar) En dat we maar moesten afwachten waar haar ontwikkeling zou eindigen. Mijn dochter is daar zo wonderlijk uitgekomen, dat menig arts in het Academisch ziekenhuis van Amsterdam versteld staan van haar.

Toeval?

Afijn, ik ben dus al een jaar aan het bedenken hoe ik in contact kan komen met Derek.
Ondertussen gebeuren er rare dingen om me heen. En zijn er toevalligheden die geen toeval meer genoemd kunnen worden.

Zoals ik hierboven verteld heb, heb ik na ongeveer drie maanden mijn eerste kindje moeten opgeven in een gedwongen abortus. Mijn expooier wilde geld verdienen en een baby zat alleen maar in de weg. Ik heb dit natuurlijk nooit gewild en dit kindje was bij mij welkom. Zelf had ik nooit geen aangifte gedaan tegen mijn ex, ware het niet dat 2 weken na het bezoek aan de show van Derek, de politie me verzocht op het bureau mijn verhaal te komen doen. Waardoor ik uiteindelijk 25 januari j.l. Ben begonnen met mijn aangifte. En laat dit nou toevallig de dag zijn waarop ik er achter kwam dat ik zwanger was, zes jaar terug, op 25 januari 2004.

Vervolgens moest ik voor de aangifte tegen mijn expooier, het dossier van de abortus ophalen bij de kliniek, dit omdat de kliniek het alleen aan mij persoonlijk wilde afgeven. De politie belde me op om me mee te delen dat ze op 5 maart me kwamen halen en met me mee zouden gaan naar de abortuskliniek. Ik kreeg 5 maart j.l. De echo van mijn eerste kindje. Voor het eerst in al die tijd iets tastbaars! Precies zes jaar geleden op 5 maart ben ik gegijzeld en drie dagen vastgehouden tot aan mijn abortus. Zodat mijn ex zeker wist dat ik niet zou vluchten, omdat ik dit al geprobeerd had.
Ik kreeg kippenvel toen ik besefte dat het op exact dezelfde dag was. Vrijdag 5 maart 2004 en vrijdag 5 maart 2010.

Op 12 oktober 2004 was mijn uitgerekende datum volgens de verloskundige destijds. Ik heb het
afgelopen jaar de echo van mijn eerste kindje opgeborgen in een la. Op 11 oktober j.l. Vond ik de echo van mijn eerste kindje terug op de vloer aan de andere kant van de kamer, onaangetast en helemaal netjes. Terwijl mijn gehandicapte dochter al het papier wat voor handen is, normaal versnippert en ik de echo al in geen maanden gezien had.

Meet Derek Day

Op 17 oktober stond de Meet Derek Day gepland. Ik had kaartjes weten te bemachtigen en ik heb die dag mijn echo meegenomen. Daar aangekomen was er plaats om een kaarsje te branden. Wat ik dus ook gedaan heb. Er was een Loterij, waarbij superprijzen waren te winnen en men kon op de foto met Derek!  

Ik had tickets gehaald voor de loterij, maar omdat mijn nummers erg hoog waren en alle prijzen in de lage nummers leken te vallen, zat ik niet echt op te letten, tot de hoofdprijs werd verloot. Het eerste nummer begon met een 6 en ik keek naar mijn briefjes. Ik had de hele serie van 640 t/m 649 en wachte gespannen op het tweede nummer. Het tweede nummer was een 4. In mijn hoofd was ik helemaal in de wolken, want dan had ik hem dus gewonnen!!! Ik ben natuurlijk helemaal uit mijn dak gegaan toen het eindcijfer viel en was helemaal beduusd toen mijn prijs werd uitgereikt.

De hoofdprijs --> Be Derek's PA for a day!

Ik heb een hele dag gewonnen met Derek Ogilvie! Ik mag mee naar tv-opnames en met hem lunchen en borrelen! Alle tijd krijg ik om mijn vraag te stellen. Als ik die uberhaupt hoef te stellen!
Het was de klap op de vuurpeil. Al de hele dag was super! En nu ook nog eens de hoofdprijs!
Er werden die dag geen readings weggegeven, maar ik heb wel weer een goede indruk van Derek gekregen, om mijn sceptische gevoel te onderdrukken. Hij liep de hele dag tussen zijn fans en was met iedereen begaan. Het is een supernormale kerel en mijn respect voor hem is alleen maar meer gestegen.

Mijn zoektocht naar hoe ik Derek moet bereiken is ten einde. Zonder dat ik er ook maar iets voor heb hoeven doen, heb ik een hele dag met hem, om mijn vraag te stellen, persoonlijk! Mijn gedachte gaat iedere keer terug naar mijn echo. Ik heb hem sindsdien, samen met een foto van mijn dochter in mijn portemonee en gaat overal mee naar toe.  Nu afwachten tot ik de datum doorkrijg over wanneer deze dag gaat plaatsvinden.

Natuurlijk schrijf ik  dan weer een uitgebreid verslag van alles wat ik die dag ga meemaken!
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.