Mijn oma was een lieve vrouw, stond voor iedereen klaar en nu? Nu heeft ze daar op de grond gelegen! Waar waren we? Waar was ik?...

Ze staart voor zich uit, op het tikken van de klok na is het muisstil in de kamer...

Er heerst een aangename stilte, een stilte die ons beiden meer verteld dan duizend woorden.
We drinken een kopje thee. Ik kijk naar haar handen; rimpels, ouderdoms vlekken, korte verzorgde nagels en een mooie gouden ring met daarin een blauwe steen. Deze handen die altijd gezorgd en hard gewerkt hebben, ze zijn ineengevouwen en het lijkt of ze troost zoeken bij elkaar.

De linker helft van haar gezicht is blauw, ze is wéér gevallen, en ze heeft ruim twaalf uur op de grond gelegen tot ze haar vonden, omat ze niet bij het alarm kon. Toch glimlacht ze en zegt zij na deze lange stilte; ik ben blij dat je er bent kind. Ik slik, voel me schuldig en denk; had nou maar niks gezegd Oma, was nou maar stil gebleven. Waar was ik toen je hier op de grond lag?... We zwijgen verder...ieder in onze eigen gedachten…de tijd lijkt even stil te staan.

Het leven van mijn Oma heeft altijd in het teken gestaan van het zorgen voor anderen, eerst voor haar kinderen, later voor haar moeder, die dement was en daarna voor mijn opa die 20 jaar ziek was.
Niemand die zich verder afvroeg hoe zij zich voelde...de Thuiszorg kwam immers voor Opa, maar klagen deed ze niet, nu nog steeds niet. Zij deed met heel veel liefde en vooral geduld…

Hoe kon het zover komen? ...

Dementie, dit is een verzamelnaam voor ziektes die leiden tot geestelijke achteruitgang, waaronder Alzheimer. Mijn oma heeft vasculaire dementie ten gevolge van een een beroerte, er is een deel van de hersen afgestorven, –CVA-.

Voor dementie zijn medicijnen verkrijgbaar, ze genezen niet de beschadiging van de hersenen, maar kunnen wel de gevolgen iets beperken. Het denken, geheugen kan hierdoor iets verbeteren. Hoe eerder hiermee begonnen wordt, hoe beperkter de schade. Een vroegtijdige diagnose is dus heel belangrijk.

Vanavond kunnen oma en ik door deze val dus niet naar het café, het Alzheimercafé wel te verstaan.
Hier worden bijeenkomsten georganiseerd voor mensen met Alzheimer of aanverwante ziekten en hun dierbaren/mantelzorgers. De bijeenkomsten zijn maandelijks en starten meestal met een inleiding door een deskundige, waarna de bezoekers ideeën, informatie en ervaringen kunnen uitwisselen.

Het is er altijd weer gezellig en informatief en de koffie is er nog gratis ook…