Voordat mijn schoonmoeder en later mijn eigen moeder begonnen te dementeren die inmiddels zijn overleden, wisten wij erg weing van dementie
Dementeren
De allereerste keer dat ik met dementerende mensen in contact kwam was, dat ik als leider van een een jeugdgroep met enkele pupillen kerstbakjes naar deze mensen moest brengen. Toen we het verpleeghuis binnenkwamen was het tegen 8 uur s'avonds en de meesten waren al naar bed. We hebben de bakjes op een tafel gestald en zijn weer naar huis gegaan. Begreep niets van dit soort mensen die volgens mij alleen maar lagen te slapen
Een tijd later vonden we dat mijn schoonmoeder afwijkent gedrag begon te vertonen. Ze wilde niet dat mijn schoonvader nog ergens alleen naar toe ging. Zo ging het steeds een stapje verder. Totdat plotseling mijn schoonvader overleed. Na die tijd begon ze sleutels kwijt teraken. Ook bleek achteraf dat ze s'morgens heel vroeg uit haar bed ging. En omdat ze alleen woonde niemand in de gaten had dat ze dan bij de straat liep.
Ondanks dat mijn vrouw en mijn schoonzuster elke dag bij haar over de vloer kwamen klaagde ze steeds dat er niemand bij haar kwam. Een broer van haar belde ons een keer op met de opmerking dat we wat meer naar onze (schoon)moeder moesten omkijken. Hij vond het fout dat we er nooit naar toe gingen. Verontwaardiging en onbegrip speelde in die tijd een grote rol. Buitenstaanders weten niet wat er aan de hand is. Eigen familie begrijpt het ook niet. Je ziet dat het niet goed gaat, de dokter die je er naar vraagt geeft ook geen duidelijke antwoorden. Na een tijdje gaat er van alles mis. Schoonmoeder wordt opgenomen in het ziekenhuis wegens hartklachten. Ze ligt in een bed met een verhoogde zijkant. Toch weet ze te ontsnappen.
In haar huis hangt een rare geur. Blijkt dat de stekker van de diepvries al een hele tijd uit het stopcontact is gehaald. Toch at ze, blijkt achteraf nog regelmatig dingen uit deze vriezer. Een warmwaterkruik wordt bewaard in de koelkast. Medicijnen die voor haar in een apart medicijnenbakje worden klaargemaakt neemt ze soms drie keer achter elkaar in. Dit komt wanneer ze wakker wordt denkt, het is al morgen. Neemt haar medicijnen in en ontdekt dat het veel te vroeg is. Ze gaat weer naar bed wordt weer wakker. Zo enkele keren achter elkaar worden de afgepaste medicijnen ingenomen. Ze raakt versuft en alles in haar lichaam is ontregeld.
Dan is het zover dat moeder eerst een tijdje naar de dagopvang gaat en een aantal weken later permanent wordt opgenomen. Lichamelijke rust voor de familie maar een apart gevoel dat moeder in een verpleeghuis zit. Het verpleeghuis was prima voor haar en voor ons. Daar hebben wij een heel andere kijk op dementerende mensen gekregen.
Almart
Laat een reactie achter
Airmistress schreef op 29 Dec 2010 om 16:07
Lijkt me vreselijk om dement te zijn of dat iemand van wie je houdt dement is.
Lid sinds 1 jaar
21 reacties geplaatst
18 artikelen beoordeeld
8 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
almart beveelt aan
- Het paradijs ligt in de kaukasus, bestudering en vergelijk met het westen.
- Heerlijk wentelteefjes met kaas
- Eigenwaarde en zelfbeeld
- 2011: wat verandert er allemaal?
- Leven zonder geld (2)
- Hoe testen ze nu eigenlijk een winterband?








Lily schreef op 29 Dec 2010 om 14:26
Dit lijkt me heel erg moeilijk, moeilijk om te beseffen, mee om te gaan en te accepteren. Ik vind dit ontroerend geschreven.
Sterkte ermee.