een stukje uit het leven met een dementerende moeder
dementie bij een dierbare
Astrid der moeder was al vroeg aan het dementeren,achteraf denkt ze terug aan der jeugd. Ze weet nog goed hoe de eerste symptomen tevoorschijn kwamen bij der moeder het begon met kleine dingen zoals haar moeder kon geen dingen meer herinneren die kortgeleden gebeurt waren zoals het nieuws, of ze wist niet meer wat ze die avond klaar had gemaakt voor het avond eten,of wie er die middag op visite was geweest. Het kwam ook regelmatig voor dat ze dingen vergat die ze opgeborgen had zoals schoolspullen voor astrid of haar sleutels.Zo kon ze urenlang vertellen over haar jeugd maar als je het over het (heden)had dan camoufleerde ze dat met opmerking zoals bijv. Ja natuurlijk weet ik dat....Ze besefte zelf ook wel op zo'n moment dat ze achteruit ging dus probeerde ze dat zoveel mogelijk te verbloemen......
Na de dood van astrid der vader ging het harder achteruit met haar moeder.Het uiterijk intresseerde haar niet veel meer zo kwam het regelmatig voor dat ze naar de winkel ging met ongekambde haren of kleren die totaal niet bij elkaar paste...Astrid heeft toen veel aan moeten horen van haar vriendinnen.......
.
Na een tijdje begon haar moeder te ''dwalen'' ze herkende haar eigen huisje niet meer en ging op pad naar iets wat haar eventueel wel bekend voor kwam....Toen vond astrid het niet meer verantwoord om haar moeder in der huisje te laten wonen, en had besloten om haar op te laten nemen op een pg afdeling in een verzorgingtehuis bij haar in de buurt.(astrid woonde toen ook al op der eigen en had 2 kinderen)
In het begin op de afdeling ging het wel met haar moeder ze had der eigen kamertje en overdag ging ze naar een soort dagbesteding in hetzelfde gebouw waar ze haar bezig hielden met spelletjes,liedjes en waar ze haar maaltijden nuttigde... Na enkele maanden begon ze onsamenhangende woorden uit te spreken en begon met wartaal. Het "dwalen" werd steeds erger en de begeleiding kon haar ook niet meer op der plekje houden.De volgende beslissing was dat ze naar een gesloten afdeling moest gaan voor haar eigen veiligheid.
Ook daar ging het helaas achteruit met haar...Als astrid op bezoek kwam met haar kinderen herkende ze der eigen kleinkinderen niet meer en astrid was een vroegere vriendin dacht ze....Astrid heeft daar erg veel moeite mee gehad maar heeft het uiteindelijk toch een plekje kunnen geven,en haar moeder zeker bij blijven staan in die moeilijke situatie!!!!!
Astrid der moeder is op 70 jarige leeftijd overleden.........
Laat een reactie achter
Tromp schreef op 09 Dec 2011 om 22:03
Tromp zegt:een goed geschreven artikel over een aandoening die steeds vaker voorkomt. Dat lijkt ook logisch, gezien het feit, dat we ouder en ouder worden.
Ook is er steeds meer publiciteit over deze ziekte.
De auteur geeft in ontroerende bewoordingen weer, hoe
pijnlijk en verdrietig dit afscheid v.e. dierbare is,
met deze aandoening.
DUIM en Fan! @Kaatje2:thnx!
Lid sinds 5 maanden
4 reacties geplaatst
5 artikelen beoordeeld
1 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
kaatje2 beveelt aan
- Ik ben je kwijt. Verloor je aan de psychose. 2x.
- Onze Franse Bulldog R.i.p.
- Recept; Kokos Makronen
- Mijn eerste keer vliegen.
- Ik ben weer actief op XEAD








DRIMPELS schreef op 09 Dec 2011 om 21:28
Ik ben bang dat dit het einde voor steeds meer mensen wordt.
En hoe dat kan deze groei de laaste jaren is mij een vraag.
Maar daarom niet getreurd een DUIM voor deze schrijver.
Een FAN was ik al.
DRIMPELS.