Hij keek in het rond… wat heb ik gedaan? Hoe kon dit gebeuren? Hij keek nog eens in het rond. Niemand zou hiervan te horen krijgen, hij zou dit de rest van zijn leven als een geheim met zich meedragen.

De zinloze moord op Pietje en het vervolg daarvan

Zo was er eens een man
Dit gaat een wreed sprookje worden, ik verzoek de personen (dames vooral) met een breekbaar hart, dit artikel over te slaan. Ga verder met je leven zonder dat je ooit over Pietje te horen krijgt; in sommige gevallen is dat beter. Fijne dag nog, neem een kop koffie, toedeloe!
Voor de mensen die het kunnen hebben gaan we verder…

Zo was er eens een man
De man was na zijn echtscheiding al jaren alleen. Het was een harde tijd; de scheiding was hem niet in de koude kleren gaan zitten. Hij voelde aan dat hij de eerste keiharde periode af kon gaan sluiten. Een nieuwe fase was aangebroken: de fase van een nieuwe opbouw, hij wilde een nieuwe basis leggen voor de rest van zijn leven.

Op een mooie zonnige ochtend kreeg hij een geniale inval
Hij deed zijn jas aan, pakte zijn portemonnee en autosleutels en ging op pad.
“Ik wil graag een Pietje kopen”, zei hij tegen de dame van de dierenspeciaalzaak. Ze keek hem even wazig aan, mensen komen van alles kopen maar ze vragen nooit om een ‘Pietje’ eigenlijk. Ze keek de man in zijn bedroefde ogen en opeens besefte zij wat hij met een ‘Pietje’ bedoelde. De kenmerken van een ‘Pietje’, ook wel bekend als Serinus Canaria Domestica, en voor u wil ik de naam ‘kanarie’ nog even toevoegen… waar waren we… oh ja, de kenmerken zijn dat ze er mooi uitzien, dat ze vrolijk zijn en vrolijk maken, en dat ze heel mooi kunnen fluiten. De kanarie wordt vaak ingezet als eerste basis na een pijnlijke echtscheiding (wist u niet hè?).
“Loopt u maar even mee”
Gedwee liet de man zich naar de volière leiden en hij koos zijn ‘Pietje’ uit.
“Heeft u al een kooi?” Die vraag volgt dan natuurlijk. Noem het commercieel, noem het bijdehand, maar de fladderaar moet natuurlijk wel in een kooitje anders schijt hij het hele huis onder en hij vliegt zich te barsten tegen de ramen, overal zooi van de veertjes… enfin, de man koos een mooie kooi uit.

“U krijgt drie weken zang-garantie van ons”
Prachtig toch die mededeling: als Pietje niet zou gaan zingen dan mocht hij hem terug brengen na drie weken. Op zich wel lekker, zeker omdat de man deze nieuwe relatie voorzichtig wilde gaan uitproberen. Waar krijg je tegenwoordig garantie? Nee, dat wist hij nu wel…Thuis aangekomen installeerde hij de gele Serins Canaria en tot zijn grote verbazing zei dit gele ding de zelfde dag al ‘tweet!’ Wow, de eerste stenen van een nieuwe fundering waren gelegd, er was een band!

De man floot terug en samen zongen ze het hoogste lied.
Er was weer leven in huis! Er werd een snoepstaafje gekocht voor Pietje, jawel, er werd flink geïnvesteerd in deze relatie maar hij kreeg er dan ook zoveel voor terug…Met de verzorging van Pietje ging de man heel ver. Iedere ochtend voor hij naar zijn werk ging kreeg de fluiterd vers drinkwater, een schoon badje en uiteraard werd het voerbakje met veel  zaad en vitaminepreparaat gevuld. Het verschonen van de kooi werd een wekelijks tafereel, daar had hij de zaterdagochtend voor gereserveerd. Om tien uur sharp liep hij op de kanarie af, niet wetende dat deze dag alles zou veranderen…

In het kader van de modernisering besloot de man het anders te doen
De onderbak van de kooi moest uiteraard verschoond worden van het zand. De man had voor deze dag nog een andere afspraak staan dus het moest allemaal een beetje sneller dan anders en hij had een stofzuiger ter beschikking. Dus …

Dames, u kunt nu nog stoppen met lezen…
We gaan verder

‘Plop’, daar ging Tweet!
Hij pakte het arme dier nog aan zijn pootje wat net nog uit de zuiger stak en zwaar gestrest zocht hij tevergeefs met zijn voet de ‘uitknop’ van de stofzuiger. Een tweede ‘plop’ volgde… Pietje was gone…
Zwaar onder een gierend adrenalinegehalte opende de man de stofzuiger maar het mocht al niet meer baten. De reis door de stofzuigerslang was teveel geworden voor dit gele ding, de doodsoorzaak was waarschijnlijk een hartstilstand.

Hij had zijn innig geliefde Pietje gekild!
Zwaar aangeslagen en met lood in de schoenen vervolgde de man zijn leven. Nooit sprak hij hierover, hoe zou hij dat kunnen? Trouwens, met wie? De eenzaamheid groeide, zo ook zijn schuldgevoel. Als hij niet eens voor een Pietje kon zorgen, hoe zou hij het dan wel kunnen voor een vrouw? Niemand zou het verhaal begrijpen… wie gaat er nu met een stofzuiger in de aanwezigheid van de bird de bodem zuigen van de kooi… achteraf ja…

Haar ogen keken hem aan en hij smolt
Wat een mooie vrouw! Uitgerekend deze vrouw keek hem recht in de  ogen en ze lachte naar hem. Hij wist het, zomaar een cadeau uit de hemel, met deze vrouw kreeg hij een tweede kans om gelukkig samen oud te worden. Wat een geluk! Een geweldige tijd volgde en hij trouwde met haar. Nooit sprak hij over zijn relatie met Pietje; ze zou wellicht gillend zijn weggerend…

Zaterdagochtend, 10:00 uur
“Kijk eens schat wat ik vond in de schuur. Ik heb de kooi schoongemaakt en zie eens wat hij mooi is geworden? Wat vind je van de kanariepiet? Gezellig toch? Vind je hem mooi? Ben je er blij mee? Ik kreeg drie weken zang-garantie van die mevrouw...hoe zullen we hem noemen? Zullen we maar gewoon Pietje doen of wil je iets intelligents?”

“Lieverd… zeg eens wat!”

 

 

Drommels!

Koffie!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.