Onderstaand kun je informative vinden over Parkinson.

Parkinson is een chronische aandoening

van de hersenen waarbij bepaalde cellen die verantwoordelijk zijn voor de regulatie en coördinatie van bewegingen, verloren gaan, met als gevolg dat men gaat beven, stijver wordt en voorover gaat lopen.

Hoe vaak komt Parkinson voor ?

Parkinson komt vrij vaak voor. Het is een ziekte van de wat rijpere mens: ongeveer 1 op de 1000 mensen ouder dan 60 jaar heeft de aandoening. De verschijnselen beginnen meestal na het 50e levensjaar. Mannen en vrouwen krijgen even vaak Parkinson.

Hoe ontstaat parkinson:

Parkinson wordt veroorzaakt door afbraak van een bepaalde groep cellen in de hersenstam. Deze hersencellen produceren “DOPAMINE” een stof die als een chemische boodschapper andere hersencellen bestuurt. Vaak is er sprake van vroege veroudering van de dopamine producerende cellen. Doordat door de weefselafbraak een tekort aan dopamine ontstaat, werken andere hersendelen die normaal de bewegingen van het lichaam soepel laten verlopen, minder goed. Beven, spierstijfheid en evenwichtstoornissen zijn het gevolg. Parkinson kan erfelijk zijn ( 15% ), maar ook een andere oorzaak hebben, zoals :

- Verstopte bloedvaten
- Beroerte
- Of een ontsteking van hersenweefsel.
Waarom Parkinson ontstaat is niet duidelijk.

Wat zijn de verschijnselen van Parkinson:

In het begin zijn de verschijnselen zo gering dat de diagnose Parkinson niet meteen als oorzaak wordt gezien. Het kan beginnen met een lichte beving bij emoties, of met toenemende moeite bij het schrijven. Pas na verloop van maanden kan duidelijk worden wat er aan de hand is, omdat de verschijnselen dan meestal meer uitgesproken zijn. Die verschijnselen zijn in vier groepen te verdelen.

- Allereerst kunnen er trillingen of bevingen bestaan, meestal van de handen en voeten, soms van andere lichaamsdelen. Dit ritmisch trillen treedt alleen in rust op. Bij activiteiten verdwijnt de beving. Stress, emotie en vermoeidheid doen de trillingen juist toenemen.

- Een tweede verschijnsel is spierstijfheid, waardoor alle bewegingen traag en moeizaam verlopen. Men kan hierdoor ook last krijgen van spierpijn en vermoeidheid.

- Een derde verschijnsel is de vermindering van de spontane bewegingen van het lichaam. Automatische bewegingen, waarover normaal niet gedacht hoefde te worden, vereisen nu aandacht. Bij het lopen bewegen de armen niet automatisch mee en schuifelt de patiënt. Tijdens het opstaan uit een stoel worden de benen niet eerst naar achteren bewogen, waardoor opstaan moeizaam is. Omdraaien tijdens lopen en omdraaien in bed kosten steeds meer moeite, evenals fijne bewegingen, zoals schrijven of handwerken. Opvallend is het uitdrukkingsloze gezicht dat door ontbreken van de  mimiek ontstaat, het zogenoemde maskergezicht.

- Als vierde verschijnsel verandert de houding van de patiënt. Het lichaam wordt steeds meer gebogen. Dit leidt tot een verstoring van de balans, waardoor de patiënt snel het evenwicht verliest. Later worden zowel benen als romp, hoofd en armen in een gebogen houding gehouden.

Al deze verschijnselen verergeren

vaak bij spanningen en emoties. De spierstijfheid, de verminderde spontane bewegingen en de evenwichtsstoornissen geven in het dagelijkse leven de meeste last. Naast bovengenoemde symptomen komen depressie en dementie vaker voor dan bij de rest van de bevolking.

Hoe wordt de diagnose Parkinson gesteld :

Van de bovengenoemde vier verschijnselen moeten er minstens drie aanwezig zijn, voordat de huisarts bij iemand de diagnose parkinson kan stellen. Er zijn geen specifieke hulponderzoeken die meer zekerheid over de diagnose kan geven. Om uit te maken of er sprake is van Parkinson of van Parkinson achtige verschijnselen als gevolg van bijvoorbeeld medicijnen of ontstekingen, zal de huisarts de patiënt verwijzen naar een neuroloog.

Hoe wordt parkinson behandeld:

Een echte genezing is niet mogelijk. Wel kunnen de verschijnselen worden bestreden met medicijnen en oefentherapie. Parkinson patiënten worden, gezien de vele soorten medicijnen, meestal begeleid door de neuroloog.

Een stoel om makkelijker op te kunnen staan.

Wat kan men zelf doen :

Men moet proberen zoveel mogelijk in beweging te blijven. Dit houdt de spieren in conditie en de gewrichten soepel, zodat de beweeglijkheid zo lang mogelijk behouden blijft. Bovendien helpt dit het lichaamsgewicht laag te houden, wat bewegen weer makkelijker maakt. Daarnaast is het belangrijk om ervoor te zorgen dat men niet valt.  Vooral in huis kunnen allerlei eenvoudige maatregelen het vallen voorkomen zoals het verwijderen van : losse kleden of draden op de grond en het vergroten van de loopruimte. Wellicht zijn voorzieningen nodig, zoals handgrepen in toilet en bad. Belangrijk is ook goed schoeisel dat niet aan de vloer plakt, om de kans op vallen bij het schuifelen zo klein mogelijk te maken. 

Reageren?