De vrijheid van het schrijven op Xead (geniet ervan)

                    De vrijheid van het schrijven op Xead

EINDELIJK… Nog 3….2….1….JAAAA! Ik heb het gehaald! Het is me gelukt: binnen minder dan 3 weken vanaf mijn aanmelding bij Xead heb ik 100 fans. Een hele prestatie, als je bedenkt dat als ik voor 100 mensen zou moeten staan om te praten, ik met een mond vol tanden zou staan. Punt is namelijk dat ik wel graag praat (ja, hehe, ik ben en blijf en vrouw, he), maar niet graag voor veel mensen (ben eigenlijk verlegen). Ooit was ik de voorzitter van de oudercommissie bij mijn kinderen op school. Nou en als er dan gesproken moest worden voor een lokaal vol met ouders, dan zat ik wel netjes vooraan op mijn plaats, maar ik bedacht altijd wel een reden waarom iemand anders van de commissie het woord moest doen (die keelpijn kwam dan op zo een moment natuurlijk net goed uit….).

 

 

Met schrijven daarentegen voel ik me compleet vrij. Dan ben ik immers voor de lezer niets meer dan de aanleiding tot…. Geen gestaar of gefluister achter mijn rug (al dan niet positief), geen gebloos omdat ik een groot gehoor heb. Nee, ik zet op papier (ja tegenwoordig wel allemaal electronisch dan) wat ik wil en mensen zijn dan vrij om het al dan niet te lezen en van commentaar te voorzien. En ik ben blij met elke reactie die ik uitlok  en krijg, dus fans: bedankt en duim!

Natuurlijk zal het niet elke keer een artikel betreffen die al mijn fans aanspreken, dat blijkt ook duidelijk uit het aantal keren dat artikelen gelezen worden, want al heb ik dan 100 fans, de artikelen worden heus niet altijd 100 keer gelezen (ik wou maar dat het zo was).

Goed, dus ik voel me als een vis in het water als ik een artikel schrijf, deze publiceer en dan reacties hierop krijg. Ik lees ook heel veel artikelen van anderen (net niet alle, want sommige dingen zijn dus niet zo boeiend voor mij, of als ze al vaker langs zijn gekomen dan wordt het ook veel minder interessant) en zie dat iedereen geniet van het schrijven hier op Xead, ongeacht wat het doel erachter is (de een doet het voor het plezier, de ander om het geld, de volgende ziet het als therapie enz). Maar…. Staan we er ooit wel bij stil dat het een groot voorrecht is om gewoon te mogen schrijven wat er zoal in je opkomt? Er zijn genoeg landen op aarde, die ondanks internationale regelgeving nog bij lange na niet kunnen tippen aan de vrijheid die we in Europa en andere Westerse landen kennen wat betreft het vrij kunnen schrijven. Of te wel: deze landen hebben te maken met censuur!

Rusland
Een goed voorbeeld hiervoor is natuurlijk Rusland. Alhoewel het grenst aan Europa en er al heel wat verandert is in het land sinds de val van het ijzeren gordijn, is het toch zo dat met name journalisten niet vrij zijn om te schrijven wat ze zouden moeten schrijven. Kiezen ze ervoor om het toch te doen, dan is de kans groot dat ze dit moeten bekopen met hun leven. Hoe groot zou de kans van slagen zijn voor  mensen als de Wolf bijvoorbeeld, om daar zo ongezouten kritiek te leveren op bijvoorbeeld het beleid rondom de gezondheidszorg?  Sowieso zou een site als Xead alleen kunnen bestaan bij de gratie en welwillendheid van de Russische regering (al wordt dit bij hoog en laag ontkend door de hoge heren, maar eerlijk is eerlijk: feitelijk is Rusland wel bevrijd van het ijzeren gordijn, maar opnieuw gevangen door dhr. Poetin, die de regering slechts gebruikt als volgzame poppen tijdens zijn voorstelling). Dus: in Rusland kent men geen werkelijke vrijheid om zijn mening te uiten in geschreven taal.

China
Wie China kent weet dat de Communistische Partij het hele land regeert. De bevolking dient ook hier volgzaam te leven naar de regels voorgeschreven door de regering. Wie hier een afwijkende houding aanneemt of kritiek durft te leveren zal op een zeer harde wijze aangepakt worden. Schrijvers heb je er natuurlijk wel, maar deze worden op de juiste wijze ‘aangestuurd’. Toch zijn er enkelen die op durven te staan en proberen door te schrijven de dingen naar de wereld buiten China te brengen. Helaas loopt het voor deze mensen meestal slecht af. Zelfs met buitenlandse bemoeienis wordt de straf van zo een ‘misdadiger’ (ja heus, zo worden deze mensen behandelt) hooguit ietwat lichter. En waarover kun je zoal schrijven? Probeer je het net op te gaan, dan vind je daar alleen artikelen die wederom door de regering goedgekeurt zijn… Dus: geen vrijheid om te surfen en meer info vinden omdat je net een artikel over dit of dat wil schrijven en net nog ietsje meer erover wil weten.

Veel islamitische landen
In veel islamitische landen (met name de zeer strenge) mag je ook alleen op beperkte wijze je mening uiten (al dan niet schriftelijk). Komt nog bij dat je als vrouw toch al niet veel meetelt in een overwegende mannenmaatschappij, dus in mijn geval zou ik al monddood gemaakt zijn nog voor ik 1 letter getypt zou hebben (of ik uberhaupt wel op het idee zou zijn gekomen om te schrijven valt zeer te betwijfelen).

Conclusie
We mogen blij zijn dat we in landen leven waar er geen beperking is in het gebruik van internet en dat we de vrijheid hebben om te schrijven waarover wij willen (natuurlijk zijn er regels opgesteld waaraan je je dient te houden, ook hier op Xead, maar dat is niet meer dan logisch, tenslotte wil men de reputatie van een site beschermen en hooghouden).

Dus mensen: geniet van het schrijven en bedenk dat er genoeg mensen op deze aarde rondlopen die hier niet van kunnen genieten, mensen die niet weten hoe het voelt om fans te hebben, om een duim te krijgen, om reacties te krijgen op hun mening enz.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.