Twee schrijfsters schrijven een verhaal over twee jochies met verschillende achtergronden. De jongens komen elkaar tegen en krijgen een band.
De verrassing van hun leven
Klik hier voor het eerste deel
In het eerste deel zijn Gideon en Sahir op een bijeenkomst in een buurthuis, omdat er in het pakket van de voedselbank een vakantiebon zat.
Vol spanning zitten ze te wachten, tot ze horen waar ze heen zullen gaan.
Met een kloppend hart in de keel zitten de jongens Sahir en Gideon te wachten, wat de man gaat zeggen. "Jullie gaan naar Parijs en naar...... Eurodisney!"
Heel even kon je in het buurthuis een speld horen vallen. Even maar... Kinderen kijken elkaar aan. Een golf van verbazing gaat voelbaar van de eerste rij tot de laatste rij. Opeens gejuich en gestommel: Het is echt!!
Gideon
Gideon twijfelt of hij het goed gehoord heeft. Hij kijkt mama eens van opzij aan. Mama’s ogen twinkelen vrolijk. Zou het dan toch? Hij kijkt eens naar het jongetje naast hem. Die kijkt ook heel verbaasd, maar wel heel blij! Gideons hart klopt als een razende. Ze gaan naar Parijs!
Dat is geweldig!
Het jongetje naast hem zegt wat tegen hem: “Wow, vet cool!” Gideon kan alleen maar knikken. Dan trekt mama hem aan zijn arm. “Luister je weer mee, Gideon? De meneer gaat vertellen wat jullie allemaal gaan doen.” Hij hoort alles aan wat de meneer zegt en wordt steeds opgewondener.
Het jongetje naast hem zit op zijn stoel te wippen. Gideon lacht naar hem. De vakantie wordt spannend! De hele zaal is onrustig na het nieuws. Verderop in de rij is er een meisje gaan staan. Ze gebaart druk naar haar moeder. Gideon staart weer naar de meneer, de mensen krioelen voor zijn ogen.
Een zee van beweging.
Eindelijk is de meneer uitgepraat. Direct staat iedereen op, een stroom van mensen gaat naar buiten. Waar het eerst zo stil was, wordt nu druk gepraat. Dan ziet hij ineens het jongetje dat naast hem zat aan komen rennen.
Sahir
Even w
ordt het helemaal zwart voor zijn ogen. Heeft hij het goed gehoord? Hij kijkt naar zijn moeder naast hem en ziet ogen vol verbazing. "je hebt het goed gehoord, Sahir. Je gaat naar Eurodisney, in Parijs. Nog steeds kan Sahir het nog niet helemaal beseffen.. Gedachten flitsen door zijn hoofd. Van andere kinderen heeft hij al veel gehoord over dat pretpark. Maar nooit heeft hij kunnen bedenken, dat hij daar ooit zelf naar toe zou gaan.
Het is echt!
"Wow, vet cool!", juicht Sahir. Lachend kijkt hij het jongetje naast hem aan. De moeder van Sahir gebaart dat hij op moet letten en de man op het podium vervolgt zijn verhaal. Ze zouden naar Eurodisney gaan, naar de Eifeltoren en nog een heleboel andere dingen, waar Sahir de namen niet zo goed van begreep.
Die dame wil hij ook wel zien!
Op vrijdag gaan ze met alle kinderen naar een synedinges en de Eifeltoren en op zaterdag met zijn allen naar de moskee en daarna naar een pompidoe-museum. Iets met snoep, denkt Sahir.
En op zondag naar een kerk en dan daarna naar een hele oude kerk, een soort dame, waar je in kan klimmen.

Daar is Sahir nog nooit geweest! Toch vindt Sahir, die kerken van de buitenkant van die mooie gebouwen. In de stad heeft hij die wel gezien, maar is er nog nooit binnen geweest.
De andere dagen zijn allemaal voor Eurodisney. De man liet een paar foto's zien, hoe de herberg eruit ziet, waar ze heen gaan. Helemaal chill!
Sahir kan van de opwinding niet meer stil zitten.
Eindelijk is de man uitgepraat.
De kinderen rennen naar allemaal naar buiten. Hij rent op het jongetje af waar hij zojuist naast zat.
“Hoi,” zegt hij. “Ik heet Sahir. Jij?”
“Hoi,” zegt Gideon. “Ik ben Gideon.”
“Gaaf hè!” vervolgt Sahir. “Dat we naar Parijs gaan!”
“Ja,” ook Gideons oogjes beginnen te glimmen. “Naar Eurodisney! Dat vind ik echt heel erg leuk.”
Sahir knikt opgewonden. “En naar die synedinges! Ik weet niet precies wat dat is, maar het klinkt flex!”
Gideon kijkt hem aan. “Ik weet het wel. Dat is een synagoge. Ik denk ook dat het wel flex is.” zegt hij, niet-wetend wat flex betekend. “Wat is dat eigenlijk, flex?” laat hij er daarom op volgen.
“Ah, dat weet je toch wel!” roept Sahir. “Dat betekent gaaf of cool of relaxt.”
“Ja,” knikt Gideon dan nog eens. “Het wordt een flexxe vakantie!”
Sahir lacht.
“Mijn moeder roept.” zegt Sahir. “Ik ga kas!”
“Oké, tot volgende week.” zegt Gideon met een grijns.
“Jooo, ga je zien, laters!”
Sahir rent naar zijn moeder en Gideon zoekt zijn moeder ook op. Allebei gaan ze naar huis. Opgewonden en rusteloos in afwachting van de komende vakantie.

Copyright 2011 Rose_love & Lucifall
Laat een reactie achter
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 12:09
Haha Jack,
Ik ga me ook maar even met kerst bezig houden en mijn multi culti kersthoekje even op de foto zetten..
:-)
'k heb lekker vrij tot woensdag! Johooooo
Ingrid2 schreef op 23 Dec 2011 om 12:11
leuk deze samenwerking! en een hele andere kant van Lucifall, spannend!
Anique schreef op 23 Dec 2011 om 12:16
Weer een prachtig vervolg, echt heel leuk geschreven, je wilt eigenlijk gelijk doorlezen!
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 12:31
@Drimpels": Bedankt! Hele mooie feestdagen!
@Ingrid: bedankt voor je lieve reactie. Het is een hele fijne schrijfoefening dit!
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 13:05
@Yakke: Bedankt voor je reactie!
@Anique: bedankt voor je compliment. Er komt weer een vervolg :-)
@Rose_love: De jongetjes gaan steeds meer leven. Helemaal leuk...
Oeps Jack yoyoooooooooh (luistert het aantal o's erg nauw, eigenlijk?)
Jack-Hage-Sr schreef op 23 Dec 2011 om 13:21
Jawel minimaal 10 ooohsssssssss.......in het hele woord! ;) Zeer belangrijk, ga het je nog uitleggen! misschien iets voor 7 januari?
spiritlady schreef op 23 Dec 2011 om 13:22
een heerlijk verhaal, ik wordt er helemaal blij van
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 13:30
Jack ik ben al lipoefeningen aan het doen...10 x o Ik kreeg wel een beetje kramp in mijn lippen; zal Ingrid weten hoeveel spieren je gebruikt als je een o zegt? Met lachen zijn het er vijftien. Ik reken op een lezing van de uwes over het belang van minimaal tien O's in het leven, Jackmans.. :)
@Spiritlady: Bedankt lieverd! Het is ook een blij verhaal!
Lovely schreef op 23 Dec 2011 om 13:30
Zo leuk! Bijna had ik deze gemist maar ja, er zijn ook zoveel schrijvers en zoveel artikels die het scherm passeren... Ben blij dat ik het toch nog gelezen heb hoor en van mij krijg je alweer een hele dikke duim!
stormerwout schreef op 23 Dec 2011 om 14:38
Eensgezind gingen ze "vet cool" naar de snotterende Dame ;-) Leuk weer! Fijne kerst Lucifall!
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 14:46
@Lovely, bedankt voor je fijne reactie! En voor je duim natuurlijk!
@Fromagi: Bedankt!
@Stormerwout: 't is gesnotter alom... niet mijn ding, ook, maar het overkomt je....als een snotterende dame ondergaan wij het natuurlijk lijdzaam :-)
chrisrik schreef op 23 Dec 2011 om 14:55
Gideon en Sahir ... prachtig verteld!
De foto van mickey en miney mousse zijn mooi, maar ik denk er een foto bij van twee lachende kindergezichtjes!
Het was jammer dat het uit was met lezen!
Een héél dikke duim!
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 15:22
@karazmin: er zijn zoveel mooie dingen, waar wij nog vrolijk van worden. kinderen hebben daar een sleutel voor... Bedankt voor je reactie.
@Chrisrik: Bedankt voor je reactie!
De kindergezichtjes... inderdaad.. Nieuwsgierig? hihihihih
Komen vast nog wel beelden van in een vervolg.
Fleurtjuh schreef op 23 Dec 2011 om 16:57
Poging 4...reactie krijg ik er niet op hier...steeds verdwenen als ik op reageer druk.
Als ze niet dankzij het voedselpakket op reis gingen zou ik bijna jaloers worden op die jochies.
Die sleutel...die onbevangenheid...
Jammer dat er onderweg bij het groter groeien zoveel veranderd.
Ik hoop dat ze gaan genieten en vooral....niet te weinig.
Wordt vervolgd.
Kirsti schreef op 23 Dec 2011 om 18:25
Deze twee jongentjes belanden door jullie in een droom, heerlijk om te lezen. Een kinderboek in wording?
madamex schreef op 23 Dec 2011 om 19:02
Ik zou in het Mickey Mouse pak willen zitten wanneer deze twee aankomen.
Helemaal flex dit.
Had dit verhaal niet willen missen. Duim.
Ruud schreef op 23 Dec 2011 om 21:14
Net deel 1 gelezen en nu dit fantastische vervolg. Ik keek even door de ogen van de jochies...prachtig! Het is heel fijn te lezen dat juist deze groep kinderen eens verrast wordt met een droomreis!
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 21:26
@Fleurtjuh: bedankt voor je reactie.Gelukkig gebeurt het soms helemaal echt dat kinderen op deze manier verrast worden.
Geen blauwe brief, maar een blauwe boodschap: bij kinderen begint het, laat het als de blauwe zee doorstromen en doorgaan als wij volwassen geworden zijn
Sandra-Philippo schreef op 23 Dec 2011 om 21:30
@Kikafonie: hier kan zeker een kinderboek uit voortvloeien: 2 cultures re-united...... Het blijft natuurlijk een internationaal gebeuren "-)
@Madamex: bedankt schat! Het Mickey Mouse pak, het pak, waar wij volwassenen best eens langer in mogen verkeren..
@Ruud: bedankt: het MOET, dat kinderen verrast kunnen en mogen worden, met hun droom.
yrsa schreef op 31 Dec 2011 om 14:31
ik heb dit deel gemist. zonde, wat het is goed!
dat is het nadelen van vervolgverhalen...zeker ook als ze bij twee personen ondergebracht zijn.
meestal lees ik alles wel, maar dit is er schijnbaar bij ingeschoten...nou ja...ik ben er!
HOI :)
ik blijf volgen...mss in vreemde volgorde, maar wanneer er een punt staat achter het complete verhaal, lees ik het nog eens in zijn geheel!
Lid sinds 8 maanden
5528 reacties geplaatst
4934 artikelen beoordeeld
258 artikelen geschreven

Gerelateerde artikelen
Sandra-Philippo beveelt aan
- Oh, dat is weer zo'n verwende muts!
- Ben jij rasechte knutselaar of kunstenaar
- Lavendel; eenvoudig zelf lavendel stekken
- Pensioenleeftijd in 2030 naar 70 jaar
- Ik wordt doodziek van de draai en graai cultuur die er heerst
- Onbegrijpelijk wat ze ons nu weer door de strot willen persen.
- Kiezen tussen slecht of nog slechter?









Jack-Hage-Sr schreef op 23 Dec 2011 om 12:01
en ik ga .....................kerst houden ! D