Ik kijk terug naar 2011. Ik zag méér dan mijzelf. Dit was ondanks veel verdriet om ons heen- ook een mooi jaar. Een trio wens kwam uit!

De wensen aan de picknicktafel !

Het jaar  2011 was een jaar van persoonlijke besluiten, een jaar van ideeën, een jaar van gaan doen!
Het ging ook veel te snel. Dat is waar! Het jaar waar wij ideeën mochten laten uitgroeien tot iets wezenlijks.
Nieuwe mensen ontmoet. Het werden vriendinnen. Niet alleen voor mij, ook voor het thuisfront.

Daarnaast…….nog veel méér nieuwe mensen ontmoet!  Zeker ook op Xead! Mensen van verhalen kregen gezichten! Sommige gezichten werden vrienden! Hoe mooi is het leven

Het jaar 2011 was voor velen ook een somber jaar.
We maken ons zorgen. Zorgen over de méns,  zorgen over het afglijden van een mooi land. Zorgen om de zórg.
Zorgen om een land met veel mogelijkheden. Triest, want kansen worden niet opgepakt. Mensen horen alleen nog maar dat er een tweedeling is.
Mensen zien andere mensen teleurgesteld, zien andere mensen verdrietig.
Het woord Hoop lijkt opgeslokt door droevige journaal uitzendingen, droevige krantenkoppen.

Bezuinigen bij de verkeerde groepen, een Premier die anderen Bestuurders verbiedt over de neer gaande spiraal te spreken. De oetlul. Hij kon beter met oplossingen komen! 
 

Zo een man hoort náást mensen te staan. Zo een man hoort in deze tijden soep te scheppen bij het Leger des Heils. Zonder pers en zonder fotografen!
Mensen worden voorgelogen. Kapitaalvernietiging viert hoogtijdagen.

Maar kan het op dat éne plaatsje in je lijf, het kloppende middelpunt, dat verdrietige hart tóch warm zijn, als de rest kil en koud lijkt? 

Kun je door alle zorgen heen, door geld zorgen heen, door familie zorgen heen, dat warme plekje terug vinden ? 

Was dat plekje door nieuwe dingen in je leven eigenlijk wel helemaal afgekoeld?

Misschien is er altijd met liefdevolle kracht - van mensen om u heen, nog een heel klein straalkacheltje overgebleven?

Ik ben trots op míjn straalkacheltjes!
Ik heb drie straal kacheltjes om mij heen! Tja.... mensen -ik kan er ook niets aan doen natuurlijk! 

 

 

Toen ik aan die bekende picknicktafel met die straalkacheltjes serieus mocht praten, bleken er nog veel meer straalkacheltjes nog niet helemaal uitgedoofd. Die straalkacheltjes zijn er ook voor u, voor jullie! Die straalkacheltjes zijn er voor elkaar! Prachtig is het.

Die straalkacheltjes kunnen je vleugels geven, nieuwe dingen laten organiseren! Die straalkacheltjes geven een mens een werk - energie als een Vulkaan. Die vulkanen laten stof opwaaien, Veel stof. Nieuwe stof! Het wordt bijna springstof!

Aan die picknicktafel is veel begonnen. Heel veel. Daar sprak het onderstaande Trio al wensen uit! Wensen zijn verhoord! Ieder mens moet blijven wensen en blijven hopen! 

Nederlandbeter staat in de startblokken, het Xead feest komt eraan, ik zie elkaar steunende mensen met elkaar praten! Ik zie ze openhartig schrijven. Ze delen mooie dingen. Ze delen zorgen. 

Dít trio van de picknicktafel wenst iedereen veel warme straalkacheltjes, veel liefde , veel begrip !

 

 

Cisca, Kirsti en Jack - het trio van de picknicktafel wensen u méér dan fijne feestdagen!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.