De vrouw die een buitenlandse man zoekt om mee te trouwen in ruil voor een beter leven is na het huwelijk niet altijd zo gelukkig. Problemen met de taal, met de echtgenoot die ineens niet zo aardig blijkt te zijn, en ook nog de taal die lastig is om te leren. Bovendien vaak geplaagd door heimwee naar haar vaderland en haar familie.

De postorderbruid

Het begrip "postorderbruid" komt uit de grote aantallen buitenlandse vrouwen uit arme milieus die zichzelf kandidaat stellen in catalogussen en op internet om met een buitenlandse man te willen trouwen in ruil voor een beter leven.

De postorderbruid is meestal afkomstig uit de minder ontwikkelde gebieden zoals Latijns Amerika, de Filippijnen of Thailand. Zij zoeken een man in de hoop op een beter leven, meer welvaart en vooral ook om hun familie financieel te kunnen ondersteunen. Deze vrouwen melden zich aan bij bemiddelingsbureaus om te kunnen trouwen met een buitenlandse man die het financieel goed heeft. In de ogen van vrouwen uit deze gebieden is de Westerse man attent, liefhebbend en respectvol. De meeste mannen in hun eigen land vertonen vaak discriminerend gedrag naar de vrouw toe en zijn veelal arm en verslaafd aan alcohol en/of drugs.

Welke mannen gaan voor een postorderbruid

Dikwijls hebben deze mannen in eigen land wat mislukte huwelijken of relaties gehad, ze zijn doorgaans wat ouder en zoeken een vrouw die lief en volgzaam is. Mannen die niet veel op hebben met bijvoorbeeld de Nederlandse geëmancipeerde vrouw. De exotische charme en hun vrouwelijke uitstraling wordt erg aantrekkelijk gevonden. Wat daarbij nog komt kijken is dat daar de waarde van een Westerse man hoog wordt aangeslagen zodat hij ook nog de keus krijgt uit de mooiere vrouwen. De postorderbruid valt vaak in de smaak bij mannen die houden van een onderdanige vrouw en een goede huishoudster wensen.

Wat is de tragiek van de postorderbruid

Het tragische is dat zij bereid is zowat iedere man te accepteren in ruil voor een beter leven. Misschien staat zij onder druk van haar familie om met iemand uit het buitenland te trouwen, zodat zij ervoor kan zorgen dat haar familie financieel ondersteund wordt. Hoe ver gaat een mens om zijn zieke of arme familieleden te helpen? Misschien kunnen wij dat ons hier in Nederland moeilijk voorstellen omdat de meesten hier wel een dak boven ons hoofd hebben en te eten hebben.

Echte liefde....

Van echte liefde is vaak weinig sprake. Voor de man en de postorderbruid is het moeilijk elkaar goed te leren kennen door de afstand. Het leven van de postorderbruid zal drastisch veranderen zodra zij trouwt. Zij komt in een land met totaal andere culturele normen en waarden, beheerst de taal nog niet volledig, kent er verder niemand en moet in feite nog haar kersverse echtgenoot leren kennen. Daarbij is zij behoorlijk geïsoleerd en in het begin totaal afhankelijk van de man, omdat zij nog geen andere mensen kent in het nieuwe land. Dan is het nog afwachten of de desbetreffende man haar goed en respectvol behandeld.......en hopen dat er iets van liefde groeit....

Voorwaarden Nederlands immigratierecht

Deze zijn onlangs weer aangescherpt. De voorwaarden zijn:

Zij zal de Nederlandse taal onder de knie moeten hebben en een immigratie-examen moeten doen.

Er moet voldoende inkomen zijn, 120% van het minimumloon van de man, en er moet vooruitzicht zijn dat dat loon zich nog 1 jaar zal voortzetten.

Men moet zich inschrijven bij de GBA op hetzelfde adres en gaan samenwonen

De bruid mag geen gevaar vormen voor de openbare orde

Allebei moeten ze ongehuwd zijn en de leeftijd van de bruid moet minimaal 21 jaar zijn

De postorderbruid als oplichtster

Deze kant moet echter ook vermeld worden: het komt vaak voor dat de postorderbruid een oplichtster blijkt te zijn die een potentële huwelijkskandidaat om allerlei redenen geld afhandig weet te maken. Bijvoorbeeld voor reispapieren, vliegtickets, en geld voor zieke familieleden. Haar bedoelingen waren dan niet om echt te gaan trouwen met de man die dacht een bruid gevonden te hebben.

Word fan