Mijn tandarts heeft weer eens een slachtoffer gemaakt

Mijn oog viel op de advertentie, ik moest er om glimlachen.
Tandartsassistente gezocht stond er te lezen.
Diverse goede eigenschappen dienden in het bezit te zijn van de juiste kandidaat.
En natuurlijk ook het nodige papierwerk.
En gaarne zo snel mogelijk beschikbaar.

Snel rekende ik terug dit was nummer twaalf in acht jaar tijd.
Arme arme kandidaat die deze vacature gaat vervullen.
Ik heb nou al met je te doen. Welkom in de hel, zielig schaap.
Je weet nog niet wat je te wachten staat.
Wij de insiders weten het wel.
Je begint vol enthousiasme aan je nieuwe baan.
Na een paar maandjes is het over, dan ga je letterlijk en figuurlijk elke dag naar de tandarts.

 

 

 

Onze tandarts heeft een aantal eigenaardigheden.
Als je hem niet kent en je ziet hem in het wild zal je niets ontdekken.
Wat een aardige kerel zult u denken.
Wij de insiders weten wel beter.
Als je hem in zijn burgerkloffie ziet is er ook niets aan de hand.
Leuke vent met een vlotte babbel.
Hij heeft ook een goed huwelijk, ze zijn al lang samen.
Nee als je hem niet kent is het best een leuke vent.

In het najaar heeft hij wel wat van een treurwilg.
Dan wordt hij wat depressievig als de blaadjes vallen.
Tijdens een consult is hij dan ook ietwat sombertjes.
Het is dan ook verstandig om geen afspraak te plannen.
Ik verdenk hem er dan ook van dat gedurende deze periode zijn enige bron van plezier is zijn patiënten zoveel mogelijk te martelen.

Mijn eega, u kent haar inmiddels wel, mevrouw Azijnpisser dacht dat ik me weer eens aanstelde.
Dat denkt ze namelijk nog al vaak.
Je ziet spoken zei ze en om het tegendeel te bewijzen maakte ze een afspraak.
Wat heb ik hier later nog vaak en smakelijk om moeten lachen.
Toen ze na de behandeling thuis kwam zag ze er uit als de Elephant woman .
Twee dagen later nadat ik was uitgelachen, en haar gezicht weer tot normale proporties was geslonken gaf ze schoorvoetend toe dat ik gelijk had.
Voor diegenen die nu denken wat een sadist ben je om je vrouw zo uit te lachen, ik heb niet zoveel in dit leven dus gun me dit pleziertje.

De kinderen zijn ook bang voor hem.
O wee diegene die het waagt een kik te geven.
Vlot wordt er een grote spuit in het juveniele patiëntje gestoken.
Om zo het kleine grut uiteindelijk weer in het gareel te krijgen.
Maar goed ik dwaal weer eens af, waar was ik gebleven.
Oh ja de vacature van de tandartsassistente.

Het is geen slecht mens echt niet onze tandarts.
Alleen het ontbreekt hem aan de normale omgangsvormen die eenieder die enige vorm van opvoeding en educatie heeft genoten gewoon zijn.
Het is hem ontgaan zullen we maar zeggen.
En met ontgaan dan bedoel ik ook een totaal gebrek.
Zodra onze kiezentrekker het mondkapje voor doet verandert hij in een niets ontziend monster.
Met name richting de lieftallige tandartsassistente.
Als ze net nieuw is dan houdt hij zich nog wel in.
Maar het wicht die de barrière van de proefperiode weet te slechten, die is aan de beurt. En goed ook!

 

Natuurlijk is het sneu om te zien.
Een jonge frisse tandartsassistente die verandert in een nerveus, schichtig mensje.
Leuk is anders, maar wel lucratief.
Wij als insiders hebben namelijk onze poule.
Hoe lang gaat deze het uithouden?
Leuke handel ik heb al twee keer gewonnen.

Wij de insiders gaan ook regelmatig kijken in welk stadium “de nieuwe' verkeert.
Uitvoerig doen wij dan verslag aan elkaar.
Ze zit in fase vier of die zit in de laatste fase of gewoon het aantal te verwachten weken.
We gaan gewoon in de wachtkamer zitten terwijl we geen afspraak hebben.
Soms is het druk met name als het spannend wordt.
Dan zitten we er soms met zijn tienen, gebroederlijk bijeen.
Onze eigen kansen inschattend want een gewonnen poultje levert toch al snel een paar honderd euries op.
Maar het gaat ons niet om het geld, ons genootschap heeft iets broederlijks.

Terwijl wij in de wachtkamer horen hoe de tandartsassistente wordt uitgefoeterd geven wij elkaar veelbetekenende knipogen.
Op een manier van dat duurt niet lang meer.
'Nee niet zo dom mens' horen wij hem schreeuwen.
'Of hoe vaak moet ik dat nog zeggen domme trut.'
'Hebben ze je dan op school niets geleerd.'
Het is ons van het genootschap als muziek in de oren.
Soms zie je dat ze gehuild heeft, als ze de volgende patiënt binnenroept.

Het afgelopen poultje heb ik verloren, ik had haar minder gegeven.
Toch een taaie rakker, twee maanden langer dan ik had verwacht.
Ben benieuwd naar die nieuwe.
Ik hoop maar dat ze snel begint.
De eerste weken zijn het spannendst wat voor vlees heeft deze in de kuip.
Ik kan er bijna niet op wachten.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.