we spiegelden elkaar constant, door in de spiegel te kijken, waren wij in staat om te zien wat er precies aan de hand was. We kwamen erachter dat wij eigenlijk precies hetzelfde zijn, maar met het omgekeerde gedragspatroon.

Alles is liefde

Het hele leven zoeken we naar liefde, op zoek naar de ware. Wat is de ware?
De ware is degene die het inzicht heeft in jouw rugzakje, het rugzakje van je innerlijke verdriet.
Door een relatie van die kant te bekijken openbaarde er bij mij een duidelijk beeld van overeenkomsten en verschillen, en we spiegelden elkaar constant, door in de spiegel te kijken, waren wij in staat om te zien wat er precies aan de hand was. We kwamen erachter dat wij eigenlijk precies hetzelfde zijn, maar met het omgekeerde gedragspatroon.

Spiegel 1: (Nirana)

In  mijn jeugd ben ik veel lichamelijk mishandeld, en gemiddeld psychisch en emotioneel mishandeld. Doordat ik bleef geloven in de liefde van kinds af aan, kon ik mij afsluiten voor ernstige schade aan mijn psyche, dit heb ik ingekapseld door niet te geloven in de woorden dat ik niets waard was, dat een ander beter zou zijn als ik, ik bleef geloven in mijn eigen identiteit, en geloofde op een bepaald ogenblik ook niet meer dat ik vermoord zou worden als ik iets zou zeggen, ik heb altijd gesproken dat ik geslagen werd, en met de dood bedreigd, maar dit werd zo vaak gezegd, en omdat ik sprak, ontkrachtigde ik zelf deze “zogenaamde” dreiging.

Daardoor was ik in staat om wel geestelijk te blijven ontwikkelen. Ik heb alleen de klappen, schoppen, stompen en schreeuwen van mijn stiefvader niet kunnen stoppen, daar was ik niet sterk genoeg voor. Uiteindelijk werd ik bang voor elke man die tegen mij schreeuwde dat hij mij pijn zou doen, en soms sloeg ik dan mijn partner uit een automatische reactie door mij te herinneren aan het schreeuwen en dat ik de pijn nu wel eventueel kon stoppen door mijzelf te verdedigen, omdat ik besefte dat ik nu volwassen ben, en nu wel in staat zou zijn om het eventuele geweld na het geschreeuw tegen te houden.

Psychisch gezien deed het me niet erg veel en sloot ik mij af voor mensen die schreeuwden, door ze buiten de deur te houden, als kind zei ik tegen mijn stiefvader dat ik wel wat waard was, en bleef mijzelf positieve gedachten geven, zodat alles wat hij zei weerlegd werd in mijn hoofd.

Door mijn pijn vast te houden was ik sterk genoeg geworden om te herkennen wanneer er gevaar zou dreigen. Het enige wat ik altijd vroeg voor ik zelf begon te slaan, was of diegene wilde stoppen met schreeuwen, maar als dat te lang duurde kon ik niets anders dan mezelf te beschermen tegen eventueel lichamelijk geweld.

Mijn angst komt omhoog wanneer men tegen mij schreeuwt of niet begrijpt waarom ik mijzelf defensief opstel. Ik kon niet weten dat deze bescherming juist mijn redding is op momenten dat ik voor mijn gevoel bijna wordt aangevallen.

Voordat de aanval van diegene plaatsvindt laat ik op die manier weten dat ik met liefde en respect behandeld wil worden, en door dit te blijven benoemen , en Emile bleef zeggen dat hij mij geen pijn zou doen, heb ik geleerd dat in deze relatie na het schreeuwen geen lichamelijk geweld voorkomt, zodat ik echt op de liefde kan vertrouwen, hiervoor moest.

Over dierlijk instinct en intuïtief handelen gesproken!

Nu over naar Spiegel 2:(Emile)

Als je altijd hebt gehoord van je moeder dat je niets waard bent, niets voorstelt, niets goed kan doen, en constant wordt vernederd in je identiteit, en de liefde van je moeder verstikkend werkt, omdat deze dan liefde geeft op de verkeerde momenten, en voor jouw gevoel ontzettend nep is, omdat je steeds van haar hoort dat je niets waard bent en tot niets in staat en dergelijke benoemingen, dan leer je je af te schermen voor de liefde van een vrouw. Als je moeder altijd overal angstig voor is heeft dit een grote betekenis voor je psychische en emotionele ontwikkeling, je leert namelijk dat er overal gevaar dreigt en dat er niets veilig is, tenzij je bij haar in de buurt blijft. Op deze manier mis je de positieve aandacht van je moeder en wordt je steeds kwader van binnen, omdat jij vind dat je oprechte, en geen nepliefde en angsten van je moeder verdient, omdat jij simpelweg gelooft dat je beter verdient. Op het moment dat je te lang niet positief de aandacht hebt gekregen waar je om vroeg door middel van druk gedrag of huilen of wat voor emoties of gedrag ook waar je eigenlijk mee wilt zeggen, ik wil iets liefs over mezelf horen, bouwt alle agressie van binnen op.

Op het moment dat je hersenen die druk van te weinig positieve aandacht te groot wordt, krijg je motorische en sensorische onrust, waardoor de stempel adhd/add of adhd wordt geconstateerd, omdat je impulsief wordt omdat je te weinig positieve aandacht krijgt, terwijl jij weet dat je dat verdient. Omdat je moeder constant heeft verteld dat alles gevaarlijk is, ga je impulsief, door de onrust van ongehoorde emoties, op zoek naar gevaar, waardoor je niet meer overziet waarom jij op dat moment eigenlijk ergens begint op te geven dat er oprechte liefde en positieve aandacht bestaat. De schade psychisch kan zeer uiteenlopend zijn.

Aangezien het vragen om positieve aandacht en oprechte liefde niet tot stand kwam, ging je relativeren wat de angsten van je moeder zijn, en als je dan niet op een lieve manier aandacht krijgt, dan zoek ik maar uit waarom die angsten van je moeder aan jou verteld worden. Daardoor ging je de straat op, en zocht je heel je leven naar de waarheid over de angsten die jouw moeder je had verteld. Doordat je impulsief op zoek bent naar de waarheid van de angsten, vergeet je dat je eigen identiteit geloofde in oprechte liefde, en dan zeg je ik zal wel eens zien of het allemaal zo gevaarlijk is, en dan zoek je gevaar op, en zie je niet meer wat er nou wel of niet gevaarlijk is, omdat je gefocust bent de angsten te overwinnen die je zijn aangepraat, zolang de angst niet wordt ontkracht, blijf je op zoek naar gevaar, en kan je in hele gevaarlijke situaties komen.

Dat is vooral wanneer je drugs gaat gebruiken op het moment dat je het zat bent om te zoeken naar de waarheid over de angsten, maar het antwoord te lang op zich laat wachten en je even terug wilt naar je eigen rust en identiteit. Amfetamine is hier een goed voorbeeld van. Doordat de gedachten stil gezet worden, kun jij je weer richten op waar jij zelf in gelooft, en daardoor wordt je weer rustig van binnen en verdwijnt de motorische en sensorische onrust. Het nadeel is dat dit slechts symptoom bestrijding is, en wanneer de amfetamine weer uitwerkt, en dan je weer een nieuwe dosis moet pakken, welke steeds groter en groter wordt, omdat er niets aan de oorzaak verandert. Je gaat als je rustig bent van de drugs weer op zoek naar de oprechte liefde, waar jij dan weer in gelooft, omdat de angsten op dat moment worden onderdrukt. Je doel is dan vastbesloten, ik zoek naar iemand die wel positief tegen mij praat, ook al heb ik drugs op, dat begrijpt diegene toch niet waarom ik dat doe, maar als ik zie dat diegene echt van me houdt, en me positief blijft benaderen, zal ik langzaam het vertrouwen krijgen dat het oprechte liefde is. Doordat er een langdurig tekort is geweest aan positieve aandacht van de moeder, zoek je naar de antwoorden voor al je angsten in de vrouw of man die jij ontmoet hebt, en waar je het gevoel hebt dat de oprechte liefde voelbaar is.

Toch heb je op dat moment nog al die vragen over die angsten, en stel je steeds weer dezelfde vragen over de angsten, totdat het proces van negatieve aandacht omgedraaid is naar positieve aandacht. 
De bedoeling is dan ook dat jouw partner begrijpt en inziet dat je alleen maar negatieve woorden over jezelf hebt gehoord van je moeder, waar je eigenlijk oprechte liefde van behoorde te ontvangen.
Deze oprechte liefde en aandacht heb je nodig, en vooral een flinke dosis geduld en rust om door de motorische en sensorische onrust heen te kijken. De angsten die door je moeder erin gepraat zijn, zijn zo vaak herhaald, dat het ook heel vaak herhaald moet worden dat je wel goed genoeg bent, en dat je wel wat waard bent, en dat je wel dingen goed kan, en dat men wel trots op je is. Als dit lang genoeg gezegd wordt, waarbij jij ziet in de ogen dat het echt oprecht is, voel je dat met je hart, en ben je in staat angsten om te draaien in positieve aandacht. Dit kan tijdens het amfetamine gebruik.

Wanneer blijkt dat de liefde sterk genoeg is, en er genoeg positieve aandacht is gegeven door je partner begin je te zien wat de werkelijke reden is van je drugsgebruik, en waarom je jezelf amfetamine hebt gegeven. Doordat je dan terug komt bij je “lieve” identiteit, de motorische onrust afneemt, en de sensorische onrust afneemt, voel je dat je eigen identiteit gehoord wordt, en daardoor je de kracht vanuit jezelf krijgt, om het gebruik van drugs af te bouwen.

Hetgeen wel moet gebeuren om echt het gehele vertrouwen in jezelf terug te krijgen en voorgoed te stoppen met amfetamine, is het belangrijk dat jij op een positief opbouwende manier voor jezelf spreekt, je mag alle emoties eruit laten in dit gesprek zodat je in het reine komt met jezelf.

Belangrijk is hiervoor de onvoorwaardelijke steun van je partner, omdat die het inzicht heeft als belangrijkste schakel in jouw leven, die er voor heeft gezorgd dat jij voelt wat je eigenlijk al veel eerder had willen voelen, maar altijd onbeantwoord was gebleven. Samen zijn met je partner, of met je ouder, leuke en vrolijke dingen ondernemen, en veel positieve aandacht blijft geven, en de liefde voor jezelf zo sterk wordt, omdat je het gevoel eindelijk hebt, dat je het WEL waard bent.

Ritalin, concerta en andere middelen zouden verboden moeten worden, dit werkt alleen maar de indruk dat het werkt, maar de werkelijke reden is bovenstaand verhaal. Op het moment dat je dit hebt gelezen besef dan ook dat er geregistreerd is wie er ADHD/ADD/PDDNOS heeft, en besef dat dit kind op dit moment in gevaar is doordat er te weinig positieve aandacht gegeven wordt, waardoor het kind kan vervallen in langdurig drugs/drankmisbruik omdat het niet de aandacht heeft gekregen wat hij/zij heeft verdiend. Ik verzoek daarom om Ritalin, Concerta en andere middelen niet meer voor te schrijven aan kinderen maar Jeugdzorg de opdracht te geven om de GGD/Huisartsen en andere instanties in te lichten en alle adressen waar kinderen met deze stempel wonen en daar te zorgen voor de juiste opvoeding, liefde en rust en zo de veiligheid van de steeds groter wordende groep aankomende drugs en drankverslaafden aan te pakken.

De juiste hulp is in mijn ogen intensieve begeleiding vanuit Centrum voor Jeugd en Gezin, waar er een hulp minimaal 3 x in de week komt helpen alle negatieve gedachten van de ouders om te zetten in positieve, en de ouders te leren het kind op een positieve manier aandacht te geven zodat het kind zich weer op een gezonde manier geliefd voelt, en zichzelf op latere leeftijd niet verder hoeft te beschadigen.

Diagnoses:

ADHD-ADD: Ernstige emotionele en psychische mishandeling
ADHD: gemiddelde emotionele en psychische mishandeling
ADD: lichte emotionele en psychische mishandeling
Symptomen ADHD: gemiddelde ingekapselde emotionele en psychische mishandeling
PDDNOS; voelt de pijn van alle bovenstaande groepen en kapselt zichzelf in door niet te praten tegen  volwassenen, omdat die in zijn/haar ogen niet naar de andere kinderen luisteren. Hierdoor vertonen zij het gedrag wat passend is bij een beschermingsrol voor de andere kinderen door te laten zien dat het ook op een andere manier kan. Doordat deze groep kinderen niet onder ADHD of ADD vallen, kun je voorstellen dat het kind met deze stempel thuis voldoende liefde krijgt, en er eigenlijk van overstroomt, omdat het al in staat is aan te voelen en andere kinderen te beschermen omdat deze zichzelf mag zijn, en daarom geliefd wordt. Dit is geen ziekte, maar een voorbeeld voor de volwassenen. Hoe doet het kind het allemaal, en leer daarvan, deze kinderen zijn hypersensitief, en vaak zijn die ouders ook hypersensitief waardoor de hypersensitieve ouders de kinderen al vroeg hebben geleerd wat echte liefde voor een kind is.

Zo kun je eigenlijk stellen dat als kinderen in een gezin druk en rumoerig zijn, dat de ouder een onderliggende pijn voelt en de kinderen dit aanvoelen, waardoor zij druk worden, is het dan daadwerkelijk de situatie, of is het onbeantwoorde liefde van het kind in de ouder, omdat deze nooit de positieve aandacht en oprechte liefde heeft gekregen die hij/zij wel wist dat zij verdienden?

Zeker ook in mijn geval was heel duidelijk dat ik mijn pijn door lichamelijke mishandeling, en de oprechte liefde en aandacht voor het kind in mij onbeantwoord bleef, verloor ik het vertrouwen bij tijd en wijlen door de pijn voor lief te nemen. Toch ben ik blijven vechten samen met mijn liefde van mijn leven om uit te zoeken wat er nou precies in onze relatie aan de hand was. De conclusie lijkt mij heel duidelijk.

Ik heb de afgelopen 30 jaar geen oprechte liefde en positieve aandacht gehad, waardoor ik al mijn geloof in mijn eigen identiteit kwijt raakte, waardoor mijn defensieve houding steeds erger werd.
Doordat Emile bleef zeggen dat hij van me houdt met tranen in zijn ogen, en ook niet meer wilde schreeuwen, en ik dat elke keer van hem bleef horen, is bij mij mijn eigen identiteit gaan groeien en kreeg ik weer vertrouwen, en ook omdat hij mij bleef vergeven voor mijn defensieve gedrag en aangaf dat hij alleen in mijn “lieve Ni” wilde geloven brak stukje bij beetje mijn defensieve gedrag af, en bleef hij erbij zeggen dat hij Harde Ni niet meer wilde accepteren, en benoemde ook steeds de naam van mijn stiefvader om te zorgen dat ik bleef inzien dat het niet Lieve Ni was die zichzelf beschermde, maar dat ik op hem kon vertrouwen  en werd ik weer Lieve Ni, zoals ik mij nog kon herinneren, want met een verleden zoals ik, leer je te leven met de pijn, en hoop je alleen maar dat je eens iemand tegen komt, die oprecht van jou houdt, jou geen pijn wilt doen, het geduld heeft te wachten als je even twijfelt of het wel of niet zo is, en jou de tijd gunt te zeggen wat je pijn inhoudt. Als je hierdoor heen bent, kan je weer vertrouwen op de liefde en kun jij je Lieve en Harde Ni laten samensmelten tot 1 persoon.

Op het moment dat je te lang zoekende blijft, krijg je “borderline” waarbij depressie en zelfmoordpogingen het enige zijn wat je nog maar kan denken en voelen door alle pijn die je al met je meedraagt en dit teveel naar de voorgrond komt. Borderline betekent niets anders dan een keuze maken tussen positieven en negatieven.

Automutilatie:

Je wilt jezelf eigenlijk geen pijn doen, maar omdat je de pijn niet meer aankan overheerst de pijn elk geloof in de liefde waardoor je jezelf iets aan doet. Op het moment dat je beseft dat je in jezelf terug komt leer je de lessen die je mee hebt gekregen in je leven en filter je alles wat je is aangedaan , is aangeleerd, is afgeleerd. Nirana: Ik had afgeleerd mijn emoties te uiten doordat ik was gaan geloven in de negatieve gevoelens en mij slechts bezig hield met hetgeen mij was aangedaan.

Nirana: Ik vergat te voelen hoe mooi ik mezelf vind, en wat mijn kracht is.

Nirana: De woorden die steeds in elke les terug kreeg was dat men zich afvroeg hoe het kwam dat ik toch steeds zo sterk bleef. Door een defensieve houding, en afgeleerd had door mijn stiefvader en de hulpverlening te schreeuwen en te huilen heb ik mijzelf in gekapseld en werd ik defensief tegen de hulpverlening omdat ik er niet uit knalde wat ik voelde. Dit gevoel was gaan woekeren in mij en dat zorgde dat ik oprechte liefde niet kon accepteren, omdat voor mijn gevoel mijn eigen oprechte liefde naar mijzelf werd afgenomen als kind doordat ik niet mocht uiten of genieten van mijn gevoel.

Dit werd eruit geslagen omdat mijn stiefvader mij druk en luidruchtig vond en ik al vroeg een eigen mening had die niet strookte met zijn mening. Dit zorgde voor spanning omdat ik persé moest leren wat zijn overtuiging over het leven en gevoel was en omdat ik vol bleef houden mijn eigen gevoel te waarderen en dat het er toch ooit eens uit zou komen, maakte mij defensief tegen iedereen waarvan ik het gevoel kreeg dat ik mij in moest houden en niet mocht zeggen wat ik wilde zeggen.

Dit zorgde voor een stoornis ,gemaakt door mishandeling en daarna afstraffing voor mijn gedrag, terwijl ik slechts mijzelf wilde uiten en mijzelf wilde zijn in gedrag en gevoel. Doordat dit onder grote druk werd afgeleerd door mijn stiefvader en de hulpverlening, waaronder boddaert centrum Alkmaar, Riagg en Jeugdzorg, was ik gaan geloven dat hun overtuigingen en gevoel beter waren dan die van mijzelf. Regels, normen en waarden verstommen de stem van je identiteit, de enige waarde is oprechte liefde, zonder oprechte liefde worden lichamelijke en geestelijke ziekten geopenbaard.

Als kind voelde ik mij daardoor in de hoek gedrukt en richtte mij slechts op de pijn zodat ik kon zorgen dat ik kon navertellen wat het mij had gebracht. Ik heb nooit geloofd in rijkdom, roem, eer en macht, maar die overtuiging werd erin gestampt zodat ik maar alles deed om te worden zoals mijn stiefvader dat van mij verwachten. Dit maakte mij tot een defensief persoon, en ik wilde eigenlijk niets anders, dan dat ik met respect en gelijkwaardigheid, oprechte liefde werd behandeld, en niet beroofd worden van mijn identiteit. Van binnen bleef ik altijd mezelf geloven maar tegelijkertijd ook een stukje geloven in rijkdom, roem, eer en macht. Door deze tweedeling werd ik bestempeld met psycho-typische karakter eigenschappen.

De angsten die als stoornis werden benoemd, zijn geen stoornissen maar een natuurlijke manier om te zorgen dat je op een gegeven moment in je eigen identiteit kan terugkeren door de angst te overwinnen, te benoemen en de pijn te koppelen aan de angsten. Daardoor koppel je het terug en spiegel je dit aan je eigen identiteit, doordat je eigen identiteit en overtuigingen krachtiger zijn dan angsten en overtuigingen van anderen. Emile en Nirana: Geloof in jezelf, en geloof dat je mag zijn wie je bent en geloof in je eigen pad in het leven, jij mag voelen wat je voelt, je mag zeggen wat je denkt, maar geloof nooit dat een ander het recht heeft jou te overtuigen van zijn pad in het leven. Jouw recht is jezelf op een positieve manier te belonen door positief over jezelf te blijven spreken. Emile: Jij bent het waard om oprechte liefde te ontvangen en jij bent het waard om je geliefd te voelen. Spreek en blijf spreken.

Nirana: Door mijn ontmoeting met Emile heb ik geleerd om terug te keren in mijn eigen identiteit en andersom. De lessen die je meekrijgt in het leven zijn het grootste geschenk om weer je eigen gevoel positief te draaien, en te blijven geloven in je eigen identiteit. Zo wordt je sterk en krijg je precies wat je nodig hebt om geluk in je leven en je eigen identiteit te voelen. Na drie jaar positieve aandacht en oprechte liefde voor mij als persoon en de weerspiegeling van het aangeleerde patroon door mijn stiefvader en de hulpverlening heeft hij mij geleerd het grootste geluksgevoel gegeven wat er maar bestaat, en daar kan geen enkele overtuiging van macht, roem, eer en rijkdom tegenop.

Mijn grootste rijkdom is het liefhebben van mijzelf en mij alle geluksgevoelens en positieve energie te gunnen zodat ik in staat ben deze liefde ook door te geven aan degenen die mij lief zijn.

Kinderen zijn kwetsbaar en gevoelig en hier dien je met alle liefde die je in je hebt te omarmen en hun het geluksgevoel en de oprechte liefde te gunnen die hen toekomt. Als je niet oprecht van jezelf houdt door jezelf te accepteren zoals je bent, verlies je de eigen identiteit en ga je geloven in de overtuigingen van anderen en gebeuren er dingen waar je eigen identiteit mee schaadt waardoor schuldgevoel tegenover jezelf en anderen ontstaat.

Emile en Nirana: Denk nooit dat kinderen niet de waarheid spreken, en let vooral op de positieve signalen die je van een kind ontvangt, hoe meer een kind lacht, zichzelf is en een opgewekt zonnestraaltje is, weet je dat het goed gaat met het kind. Op het moment dat je dit niet signaleert, weet je dat er iets aan de hand is en ga dan vooral zoeken naar positieve punten en de negatieven worden daardoor bestreden. Luister goed naar je intuïtie, en als je mishandeling echt wilt zien en voelen, zul je eerst het contact met het kind in jezelf leren maken, en al je aangeleerde patronen en overtuigingen los moeten laten zodat je weer contact hebt met wie je eigenlijk bent, dan ben je in staat om zuiver op je hart af te gaan, want dat is het enige signaal wat kinderen laten zien.

Voedt negatieve energie en overtuigingen van anderen niet, je hebt je eigen waarde en mag hier jezelf in zijn in gedrag en gevoel. Straal positief en je krijgt positief. Negatief bestrijd je met positief, positief bestrijd je met negatief. Wijs je met 1 vinger naar een ander, dan wijzen er drie naar jezelf.

Reageren?