Rond de toekomst van Mauro is veel te doen, naar mijn bescheiden mening wordt hij door een aantal parlementari�rs misbruikt om politieke winst te boeken.

Laat ik vooropstellen dat Nederland een prachtig land is, een land ook dat jaarlijks 10.000 mensen een (al dan niet tijdelijke) verblijfvergunning geeft en ieder jaar ongeveer 4 miljard euro uitgeeft aan ontwikkelingssamenwerking. Het laatste cijfer is nog exclusief de bedragen die worden ingezameld door non-gouvermentele organisaties.
Nu asielzoeker Mauro volgens minister Leers terug zal moeten keren naar Angola is er in de Tweede Kamer een ware verkiezingsretoriek ontstaan omtrent zijn uitzetting. Om eerlijk te zijn krijg ik daar een nare smaak van in de mond, ik zal u uitleggen waarom.

Nederland kent een asielbeleid dat zorgvuldig is vastgelegd in wetgeving, je zou deze wetgeving een afspiegeling kunnen noemen van de mening van de Nederlandse bevolking, zo werkt democratie nu eenmaal.
Helaas is het zo dat welke maatstaven je ook aanlegt, er altijd mensen zullen zijn die geen aanspraak kunnen maken op een verblijfsvergunning, op welke hoogte je de (denkbeeldige) lat ook legt. Geen enkel land ter wereld is in staat om onbeperkt mensen op te nemen. De overheid moet immers de mensen die men een verblijfsvergunning toekent ook een goede toekomst in Nederland kunnen bieden, zowel qua woonruimte als werk. Niemand is gebaat bij de taferelen die zich bijvoorbeeld in sommige Parijse buitenwijken voordoen: geen werk, 2e-rangs burger en geen perspectief voor de toekomst. Populair gezegd: we kunnen de grenzen nu eenmaal niet wijd open zetten.
Vreemd genoeg is in de Tweede Kamer discussie ontstaan over één individueel geval, en dat is vreemd. In onze wetgeving ligt immers vast wie wél en wie géén aanspraak kan maken op een verblijfsvergunning. Uiteraard is een van de taken van de Tweede Kamer het controleren van de regering. Naar mijn mening heeft minister Leers (en voor hem vele rechtscolleges) duidelijk gemaakt dat deze individuele asielzoeker geen aanspraak kan maken op een verblijfsvergunning, en daar zou het bij moeten blijven. Eens houdt het op, ook als je de huidige wetgeving ruimhartiger maakt.

Jammer genoeg zijn er parlementariërs die de situatie rond Mauro, in mijn ogen, misbruiken voor hun eigen politieke doelstellingen en dus over de rug van Mauro bezig zijn (kiezers)zieltjes te winnen. En daar word ik persoonlijk lichtelijk onpasselijk van.

Word fan

Laat een reactie achter

-0

schreef op 31 Oct 2011 om 15:54

leuk bedacht en interessant artikel... duimpje van me!

-0

neerpenner schreef op 31 Oct 2011 om 15:55

Interresante invalshoek

-0

cocciefr schreef op 31 Oct 2011 om 16:24

Ben het er helemaal mee eens. In mijn vriendenkring zit een pleeggezin die al 8 jaar (vanaf de geboorte)voor een meisje zorgen. Het meisje is geboren in Enschede vlak nadat haar moeder in Nederland aankwam. De moeder was en is zeer labiel en zit hier in Nederland in een inrichting en heeft een verblijfsvergunning. Het meisje niet, die krijg tot nog toe iedere keer een verblijfsvergunning voor 1 jaar. Dus ze kan nog altijd het land uitgezet worden, terug naar daar waar ze niemand kent.

-0

robxead schreef op 31 Oct 2011 om 16:31

Helemaal mee eens, het gaat niet om Mauro maar om het CDA kapot te maken. En dat lukt aardig :-)

-0

mippel schreef op 31 Oct 2011 om 19:48

Dat partijen over de rug van Mauro zieltjes willen winnen daar geloof ik niet zo in, kiezers vergeten snel.
Wel mis ik iets in de discussie en wel de rol van zijn natuurlijke moeder. Als ik het goed begrepen heb, heeft zij het kind toen hij tien jaar was op het vliegtuig richting Nederland gezet. Een beslissing die je niet zomaar van de ene op de andere dag neemt. Het getuigd van moed, waar bovendien de nodige voorbereidingen aan vooraf moeten zijn gegaan.
Je zet niet zomaar je (een) kind van tien, zonder begeleiding op het vliegtuig richting Nederland. In ieder geval beschikte zij over de nodige geldelijke middelen om een enkeltje Angola-Nederland te kopen en had zij de nodige relaties.
Om nu met het vingertje alleen maar naar de beleidsmakers te wijzen vind ik in deze dan ook discutabel. Het verhaal heeft twee kanten, dat begon op het moment dat de moeder had besloten het kind op het vliegtuig richting Nederland te zetten.
Dat het asielbeleid een grote puinhoop is, daarover is iedereen het eens. Het had nooit zover mogen komen dat de jongen acht jaar naar dato alsnog kan worden uitgewezen. Het wordt tijd dat de beleidsmakers wakker worden en het asielbeleid eens grondig op de schop nemen.

-0

Ir schreef op 31 Oct 2011 om 20:08

Helemaal met Mippel eens! ;)

-0

Searcher schreef op 01 Nov 2011 om 12:05

@ Mippel:
Kiezers vergeten inderdaad snel, politici trouwens ook. Het huidige asielbeleid is in 2000 in de steigers gezet door de toenmalige staatssecretaris Job Cohen(PvdA). Mevrouw Albayrak(PvdA, ook staatssecretaris) heeft 2,5 jaar geleden beslist dat Mauro het land moest verlaten. Destijds ging de fractie van de PvdA daar mee akkoord.
Thans is de PvdA mordicus tegen de uitzetting van Mauro. Zou dat wellicht toch te maken hebben met de slechte peilingen?

-0

mippel schreef op 01 Nov 2011 om 14:23

De moraal van het verhaal is dat Mauro een van de vele is en iedereen (iedere partij) als het puntje bij paaltje komt voor zich zelf kiest, zich niet realiserend dat ze zich altijd zelf weer tegenkomen. Het zijn net een stelletje papagaaien cq. jaknikkers.
Zoals de wind waait, waait mijn jasje, dat is momenteel het beleidt.We hebben het hier over mensen en niet over een pakje boter. Geestelijke tereur in de reinste zin van het woord, met alleen maar verliezers.

-0

mippel schreef op 01 Nov 2011 om 21:35

Sorry, taalfoutje bij vorige reactie. Ik hoor net dat de kogel door de kerk is en Mauro geen verblijfsvergunning heeft gekregen, andere mogelijkheden worden bekeken.